29వ సామాన్య ఆదివారము, A

 29వ సామాన్య ఆదివారము, A

యెషయ 45:1, 4-6; 1 తెస్స 1:1-5; మత్త 22:15-21

దేవుని రాజ్యములో మన బాధ్యతలు - వేదవ్యాపక ఆదివారము

ఉపోద్ఘాతము: క్రీస్తునందు ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! ఈ రోజు దైవార్చన కాలములో 29వ సామాన్య ఆదివారములోనికి ప్రవేశించి యున్నాము. దేవుని ఎంపికను, పిలుపును స్వీకరించి ఆయనకు లోబడదాం. దేవుని చిత్తమును సత్యముతో నెరవేరుస్తూ, మనకు అప్పగించిన బాధ్యతలను క్రియల రూపంలో నెరవేరుద్దాం. సత్యమును కలిగి, దేవునికి ఘనత తెచ్చేలా ప్రవర్తిద్దాం.

దేవునికి ‘వీరు నా బిడ్డలు, వారు పరాయి బిడ్డలు’ అనే తారతమ్య భావన ఎంతమాత్రమూ ఉండదు. అన్యులైనా, క్రైస్తవులైనా దేవునికి అందరిపై సమానమైన ప్రేమ ఉంటుంది. దేవుడు ప్రతి ఒక్కరినీ పేరు పెట్టి తన వద్దకు పిలుచుకుంటాడు, తన రక్షణ ప్రణాళికలో భాగస్వాములను చేస్తాడు. నిజమైన దేవుడు ఏకైక దేవుడని తెలుసుకొని, ఆయన పిలుపును ఆలకించి నెరవేర్చే వారికి దేవుని పరలోక రాజ్య మహిమలో భాగం ఉంటుంది.

మొదటి పఠనము (యెషయ 45:1, 4-6): మొదటి పఠనంలో దేవుడు అన్యుడైన కోరెషు రాజును గూర్చి మాట్లాడుతున్నాడు. కోరెషు యూదుడు కాదు, దేవున్ని ఎరుగని అన్యుడు. అయినా దేవుడు కోరెషుతో ఇలా అంటున్నాడు, “నేను నిన్ను పేరు పెట్టి పిలిచానని నీవు గ్రహిస్తావు. నీవు నన్ను ఎరుగకున్నను నేను నిన్ను ఘనునిగా చేసెదను.” అని! అన్యుడైన కోరెషు రాజును కూడా దేవుడు అభిషిక్తునిగా చేసి, తన ప్రణాళికను నెరవేర్చడానికి ఎన్నుకున్నాడు.

దేవుడు తన ప్రజలను విడిపించడానికి కోరెషు రాజును ఒక ‘కాపరి’గా నియమించుకున్నాడు. దేవుడు తనకు తానుగా స్వయంగా ఇలా పలుకుతున్నారు, “మొదటివాడను, కడపటివాడను నేనే. నేను తప్ప ఏ దైవము లేదు. నాకు సాటివాడు లేడు.” దేవుని గొప్పతనమును, కృపను, ఈ పఠనం ద్వారా మనం గ్రహించాలి. దేవుడు పడిపోయిన వాటిని లేవనెత్తుతాడు; సమస్తమూ ఆయనకు సాధ్యమే. దేవునికి అసాధ్యమైనది ఏదీ లేదనే వాస్తవాన్ని విశ్వాసులమైన మనమందరమూ గుర్తించాలి. దేవుడు తన ప్రణాళికను నెరవేర్చడానికి అన్యుడైన కోరెషు రాజును వాడుకున్నాడు. దేవునికి పని చేయడానికి విశ్వాసపాత్రులైన వారే కాదు, ఎవరైనా సాధనం కావచ్చు! నేను బలహీనుడను, నాకేం సామర్థ్యం ఉంది?" అని మనం అనుకోకూడదు. అన్య రాజునే కాపరిగా మార్చుకున్న దేవుడు, బలహీనులమైన మనలను కూడా తన మహిమార్థం గొప్ప సాధనాలుగా మార్చగలడు. మన ప్రవర్తన ద్వారా అన్యులకు కూడా దేవుని ప్రేమను చాటిచెప్పే బాధ్యత మనపై ఉంది అని గ్రహిద్దాం.

ప్రియ విశ్వాసులారా! నిన్ను, నన్ను కూడా దేవుడు పేరు పెట్టి పిలిచాడు. అందుకే మనం ఈ సృష్టిలో దేవుని రూపంలో, పోలికలో రూపుదిద్దుకున్నాం. దేవుడు తన ప్రజలైన ఇస్రాయేలీయులను విడిపించడానికి ఒక అన్య రాజును వాడుకున్నాడు. మనము ఎంత అయోగ్యులమైనా, దేవుడు మనల్ని యోగ్యులుగా ఎన్నుకొని తన ప్రణాళికలో వాడుకుంటాడు; మనల్ని ఘనులుగా చేస్తాడు. కాబట్టి, దేవుని ఆనుకొని జీవించే జీవితం మనకు ఉండాలి. ఆయన పిలుపుకు తలవంచి, ‘చిత్తం ప్రభూ!’ అని దేవుని ముందు నిలబడగలిగే మనసు ఉండాలి. కోరెషు రాజు దేవుని పిలుపును ఆలకించాడు. మరి నీవు, నేను, మనమందరం దేవుని పిలుపును మరియు ఆయన ప్రణాళికను తు.చ. తప్పకుండా పాటిస్తున్నామా? ఆత్మపరిశీలన చేసుకుందాం.

రెండవ పఠనము (1 తెస్స 1:1-5): రెండవ పఠనంలో పునీత పౌలు గారు తెలియజేస్తున్న సత్యాలను గ్రహించి, దేవుని యందు మరింత విశ్వాసాన్ని, భక్తిని పెంపొందించుకుందాం. దేవునిచే పిలువబడి, మార్చబడి, ఎన్నుకోబడిన పౌలు గారి సువార్త జీవితం, దేవునికి సాక్ష్యంగా మన ముందు ఉంది. దేవుడు మనల్ని ప్రేమించి తన వారిగా ఎన్నుకున్నాడని పౌలు గారు తెలుపుతున్నారు. పరిశుద్ధాత్మతో నింపబడి ఆయన సువార్తను ప్రచారం చేశారు. కాబట్టి దేవుని వాక్కును, పరిశుద్ధాత్మ శక్తిని స్వీకరించి, ఆత్మపూరితులమై దేవుని సేవలో వాడబడుదాం.

మన సువార్త సేవ అనేది కూడా కేవలం మాటలకే పరిమితం కాకూడదు; అది క్రియలతో కూడిన విశ్వాసంగా, త్యాగంతో కూడిన ప్రేమగా వ్యక్తమవ్వాలి.

సువిశేష ధ్యానము (మత్త 22:15-21): ఈనాటి సువార్తలో పరిసయ్యులు, హేరోదీయులు కలిసి యేసుప్రభువును మాటలలో చిక్కించుకోవాలని పన్నుగడ పన్నారు. ‘చక్రవర్తికి సుంకము చెల్లించుట న్యాయసమ్మతమా? కాదా? నీ అభిప్రాయ మేమి?’ అని అడిగారు. పరిసయ్యులు కల్మషంతో నిండిన హృదయాలతో ప్రభువును పైపై మాటలతో పొగిడారు, “బోధకుడా! నీవు సత్యవంతుడవు; దేవుని మార్గమును గూర్చిన వాస్తవమును బోధించువాడవు; ఎవరికి భయపడవు; మోమాటము లేనివాడవు” (22:16) అని అన్నారు. ఈ విధముగా, వారి కపట బుద్ధి, కపట వేషధారణ కనిపిస్తుంది. పరిసయ్యులు ప్రభువును పొగుడుతూనే, లోపల కుట్ర పన్నారు.

నేటి క్రైస్తవ జీవితంలో కూడా పైకి భక్తిపరులుగా కనిపిస్తూ, హృదయాలలో ఈర్ష్య, పగ, కపటం కలిగి ఉండటం దేవునికి అసహ్యకరం. దేవునికి మన పెదవుల స్తుతి కంటే, హృదయశుద్ధి ముఖ్యం. దేవునితో మరియు తోటివారితో మన ప్రవర్తన కపటం లేకుండా, నిజాయితీతో ఉండాలి.

వారు అడిగిన ప్రశ్నకు “అవును న్యాయ సమ్మతమే” అని సమాధానం చెబితే, ప్రజలు యేసును ద్వేషిస్తారని తలంచారు. ఎందుకంటే, విదేశీ (రోమీయ) ప్రభుత్వానికి సుంకములు (పన్నులు) కట్టడం ఎవరికీ ఇష్టం ఉండేది కాదు. యూదులు దానిని అవమానముగా, దైవదూషణగా  భావించేవారు. అలా కాకుండా, “కాదు. న్యాయ సమ్మతం కాదు” అని చెబితే, పరిసయ్యులు వెంటనే యేసు మీద రోమను అధికారులకు పిర్యాధు చేయ తలంచారు. యేసును ప్రభుత్వ వ్యతిరేకిగా, విప్లవకారుడిగా, తిరుగుబాటు దారుడిగా చిత్రీకరించాలని భావించారు. అట్లయినచో, రోమను అధికారం యేసును బంధించి, చెరలో వేసేవారు.

యేసుప్రభువు వారి దురాలోచనను గుర్తించి, ఒక దీనారమును తెప్పించి “ఈ రూపు, నామధేయం ఎవరివి?” అని అడిగారు. ‘చక్రవర్తివి’ అని వారు చెప్పగా, అప్పుడు యేసు ప్రభువు “చక్రవర్తివి చక్రవర్తికి, దేవునివి దేవునికి చెల్లించండి” అని చెప్పారు. ఒక నాణెం మీద రాజు బొమ్మ ఉన్నట్లే, ప్రతి మనుష్యుని ఆత్మపై దేవుని రూపం (దేవుని ముద్ర) చెక్కబడి ఉంది (ఆది 1:27). కాబట్టి, లౌకిక రాజ్యాలకు చెల్లించాల్సిన పన్నులు/బాధ్యతలు నెరవేరుస్తూనే, దేవునికి చెందిన మన ‘హృదయాన్ని, ఆత్మను, జీవితాన్ని’ పూర్తిగా దేవునికే అర్పించాలి. మనం దేవుని సొత్తు, లోకపు సొత్తు కాదు!

ఈ లోకంలో మనం జీవిస్తున్నంత కాలం ప్రభుత్వానికి విధేయులమై, న్యాయంగా జీవించాలి. అయితే మన సర్వస్వం లౌకిక ప్రభుత్వాలు కాదు; మనం ఎల్లప్పుడూ దేవునికి విధేయులమై, దేవుని సొత్తుగా బాధ్యతతో ఆయన ప్రణాళికను నెరవేర్చాలి. మన ఈ జన్మ, మన ఈ జీవితం, మన ఆత్మ దేవుని సొంతం. దేవుని యెడల మనకు ఉన్న ప్రేమ, భక్తి, విశ్వాసాలలో సత్యం ఉండాలి. నలుగురిలో ఘనత కోసమే మన క్రియలు ఉంటే దేవుడు మనల్ని అసహ్యించుకుంటాడు.

మన పిలుపు - బాధ్యత: దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఒక ప్రత్యేక బాధ్యతతో పిలుచుకున్నాడు:

దేవుని సేవకులు: దేవుడు సేవ చేయడానికి సంఘ కాపరులుగా, గురువులుగా, కన్యస్త్రీలుగా, ఉపదేశకులుగా ఎన్నుకున్న వారు ఎటువంటి స్వప్రయోజనం ఆశించకుండా సేవ చేయాలి. సంఘ కాపరి తనకు అప్పగించబడిన ప్రతి కుటుంబాన్ని తన మందలో కలుపుకొని ప్రత్యేక శ్రద్ధ, ప్రేమ చూపాలి.

ఉపాధ్యాయులు: దేవుడు తమకు అప్పగించిన విద్యాబోధన బాధ్యతను కష్టపడి, నిష్టతో నెరవేర్చాలి.

రైతులు: దేవుడు ఇచ్చిన భూమిని కల్మషం లేకుండా సాగు చేసి, స్వచ్ఛమైన పంటను సమాజానికి అందించాలి.

ఇలా ఈ సృష్టిలో ఎవరెవరికి ఏ బాధ్యత అప్పగించబడిందో, దేవుని పిలుపును గమనించి ఆ బాధ్యతలను నెరవేర్చడానికి కావలసిన ఓర్పును, నీతిని, న్యాయాన్ని అలవర్చుకోవాలని ప్రార్థిద్దాం.

ముగింపు: మనం దేవునిచే ఎన్నుకోబడిన బిడ్డలం. దేవుడు మన జీవితంలో అప్పగించిన బాధ్యతలను భక్తితో, విశ్వాసంతో, శ్రద్ధతో నెరవేరుద్దాం. దేవుని ప్రణాళికను నెరవేర్చడంలో ఎన్ని కష్టాలు, అవాంతరాలు వచ్చినా, ఆయన పిలుపును గౌరవిస్తూ అపార విశ్వాసంతో ముందుకు సాగుదాం. కోరెషు రాజువలె, పౌలు గారి వలె మనం కూడా దేవుని ప్రణాళికలో ఎన్నుకోబడిన వారమని గుర్తెరిగి, దేవునికి ప్రీతిపాత్రంగా జీవిస్తూ ఆయనను ఘనపరుద్దాం.

పోప్ లియో XIV గారి ప్రపంచ వేదవ్యాపక ఆదివార సందేశం (క్లుప్తంగా)

నేడు ప్రపంచ వేదవ్యాపక దినోత్సవం (వరల్డ్ మిషన్ డే)! ఈ వేదవ్యాపక దినోత్సవమును స్థాపించి నేటికి సరిగగ్గా 100 సంవత్సరాలు పూర్తవుతోంది! 1926వ సంవత్సరంలో, పొప్ పయస్ XI, ప్రపంచ వేదవ్యాపక దినోత్సవాన్ని ప్రారంభించారు. ఈ వంద సంవత్సరాల చారిత్రాత్మక సందర్భంలో, పొప్ లియో XIV, 2026వ సంవత్సరానికి గాను “క్రీస్తునందు ఏకమై, సువార్త సేవలో సమైక్యమై” అనే అంశాన్ని మన ధ్యానం కొరకు ఎంచుకున్నారు. జూబిలీ సంవత్సరం ముగిసినప్పటికీ, పరిశుద్ధాత్మ దేవుని ఆనందోత్సాహాలతో శ్రీసభ తన సువార్త ప్రచార ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాలి. దానికి క్రీస్తునందు ఏకమైన హృదయాలు, సమాధానపడిన సమాజాలు, ఉదారమైన సహకారం ఎంతో అవసరం అని పొప్ లియో గారు గుర్తుచేశారు.

1. క్రీస్తులో ఐక్యతే సువార్త సేవకు మూలాధారం

క్రీస్తుతో ఐక్యత కలిగి ఉండటమే వేదవ్యాపకమునకు హృదయస్పందన వంటిది. “వారందరును ఏకమై యుండవలెను” అని యోహాను 17:21లో యేసు చేసిన ప్రార్థన, త్రిత్వైక దేవుని నుండి విశ్వాసులకు ప్రవహించే ఐక్యతను తెలియజేస్తోంది.

క్రైస్తవ జీవితం అంటే కేవలం ఆచారాలు పాటించడం కాదు; ద్రాక్షావల్లిలో తీగల వలె నిరంతరం క్రీస్తులో నిలిచి ఉండటమే (యోహాను 15:4). పునీత పొప్ జాన్ పాల్ II గారు చెప్పినట్లు: “సహవాసమే మిషన్ యొక్క మూలం, మరియు ఫలం.”

మన సమాజంలో విభేదాలు, నమ్మకలేమి ఉన్నప్పుడు, అది మనం ఇచ్చే సువార్త సాక్ష్యానికే విఘాతం కలిగిస్తుంది. కావున, నైసియన్ మహాసభ 1700వ వార్షికోత్సవ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని, వివిధ క్రైస్తవ శాఖల మధ్య ఐక్యతా ప్రయత్నాలను బలపరచాలి. “ఇక జీవించునది నేను కాను, క్రీస్తే నాయందు జీవించుచున్నాడు” అని గలతీ 2:20లో పౌలుగారు చెప్పినట్లు, మన జీవితాలకు క్రీస్తే కేంద్రం కావాలి. పొప్ పాల్ VI గారు అన్నట్లు, “యేసుక్రీస్తు నామం, బోధన, జీవితం ప్రకటించబడకపోతే అక్కడ నిజమైన సువార్త ప్రచారం లేనట్లే” అని.

2. సువిశేష ప్రచార బాధ్యతలో ఐక్యంగా – లోకం క్రీస్తును విశ్వసించేలా

శిష్యుల ఐక్యత లోకం క్రీస్తును విశ్వసించడానికే ఉపకరించాలి (యోహాను 17:21). దైవసేవకుడు పౌలో మన్నా గారు, “సమస్త లోక పరివర్తన కొరకు సమస్త శ్రీసభ” అని పిలుపునిచ్చినట్లు, జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రతి ఒక్కరూ సువార్త ప్రచారంలో భాగస్వాములే! మిషనరీ ఐక్యత అంటే ఏకరూపత (Uniformity) కాదు; వివిధ వరాలు, ఆత్మీయ అనుభవాలు, క్రీస్తు ప్రేమను చాటడానికి ఒకే చోట కలవడం.

3. ప్రేమించే మిషన్ – దేవుని నమ్మకమైన ప్రేమను ప్రకటించడం, జీవించడం

ఐక్యత మిషన్‌కు ప్రాథమిక షరతు అయితే, ప్రేమే దాని యొక్క సారం. పరలోక తండ్రికి యేసు చేసిన ప్రార్థన నెరవేర్పుగా (యోహాను 17:26) అపొస్తలులు, వేదసాక్షులు, దైవిక ప్రేమను చాటడానికి తమ ప్రాణాలను సైతం అర్పించారు.

ప్రతికూలతలు, పేదరికం, అనేక సవాళ్ళు ఉన్న ప్రాంతాలలో నిస్వార్ధ సేవలందిస్తున్న మిషనరీలకు లియో జగద్గురువులు ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు తెలియ జేశారు. పునీత ఫ్రాన్సిస్ అస్సిసి గారి “మనలను ఎంతో ప్రేమించిన ఈ ప్రేమ ఎంతో ప్రేమించబడాలి” అనే ఆదర్శం, అలాగే పునీత థెరెసా గారి “యేసును ప్రేమించడం, ఆయన ప్రేమించబడేలా చేయడం” అనే ఆదర్శంతో మన మిషనరీ పిలుపును బలపరచుకుందాం అని లియో జగద్గురువులు పిలుపునిచ్చారు. చివరిగా ‘మీ ప్రార్థనలు, విరాళాలు పేదలకు, అవసరంలో ఉన్నవారికి సువార్తను అందించడంలో ఎంతగానో తోడ్పడతాయి’ అని లియో గారు పిలుపునిచ్చారు.

సువార్త ప్రచారం మన అందరి బాధ్యత. సమైక్యంగా సువార్త సేవలో భాగాస్తులమవుదాం! నేటి ఆధునిక కాలంలో సువార్త ప్రచారం అంటే కేవలం దూర ప్రాంతాలకు వెళ్లడం మాత్రమే కాదు. మన ఇల్లు, మన పని ప్రదేశం, మరియు సోషల్ మీడియా (డిజిటల్ మీడియా) వేదికగా క్రీస్తు ప్రేమను, సత్యాన్ని, శాంతిని వ్యాప్తి చేయడం కూడా ఒక గొప్ప వేదవ్యాపక బాధ్యతే!