కానుక మాత మహోత్సవం: “మనమే దేవునికి జీవముగల కానుకలం”

 కానుక మాత మహోత్సవం: “మనమే దేవునికి జీవముగల కానుకలం”


క్రీస్తునాధుని యందు ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! నవంబరు 21న, మనం మరియతల్లి యొక్క మరొక అద్భుతమైన పండుగను కొనియాడుచున్నాము! అదే ‘కానుక మాత పండుగ’ లేదా ‘మరియమాత సమర్పణ పండుగ’. ముందుగా, మీకందరికీ మరియమాత ‘కానుక మాత’ పండుగ శుభాకాంక్షలు!

లోకరక్షణ కోసం, దేవుని ప్రణాళికగా మరియమ్మ సంపూర్ణ సమర్పణను ఈరోజు ఘనంగా కొనియాడుతున్నాము. బైబులు గ్రంథములో, మరియమ్మను దేవాలయంలో కానుకగా సమర్పించిన ప్రస్తావన లేకపోయినప్పటికీ, ఈ విశ్వాసం అత్యంత ప్రాచీన క్రైస్తవ సంప్రదాయంపై ఆధారపడి ఉంది. అందుకే, శ్రీసభ దీనిని ఒక ప్రత్యేక పండుగగా కొనియాడుచున్నది!

వయసు మళ్లినా సంతానం లేని జ్వాకీము, అన్నమ్మలు తమకు ఒక బిడ్డను ప్రసాదిస్తే, ఆ సంతానాన్ని దేవాలయంలో దైవసేవకు అంకితం చేస్తామని, ప్రార్ధనలో దేవునికి వాగ్దానం చేసారు. మూడు సంవత్సరాల పాటు మరియమ్మను పెంచుకొని, ఆ తర్వాత, తమ వాగ్దానాన్ని నెరవేరుస్తూ, దేవాలయములో కానుకగా సమర్పించారు.

పునీత జేరోము గారు, మరియమ్మ జన్మదినోత్సవము గురించిన తన ప్రసంగములో, మరియమ్మ సమర్పణ జీవితం గురించి ఇలా ప్రసంగించారు, “తనతో ఉన్న వారందరికంటే మంచితనంలో ముందుండాలని, రాత్రికాల ప్రార్థనలలో ముందుండాలని, బైబులు వాక్యాన్ని లోతుగా తెలుసుకోవాలని, వినయంగా ఉండాలని మరియమ్మ తపించింది. దావీదు కీర్తనలను భక్తితో పాడుతూ, దేవున్ని గాఢంగా ప్రేమిస్తూ, పవిత్రతలోనూ, అన్ని సద్గుణాలలోనూ ముందుండాలని ప్రయత్నించింది. దేవుని గురించే ఎప్పుడూ మాట్లాడేది; ఎడతెగక ప్రార్థిస్తూ, దేవుని వాక్యాన్ని ధ్యానించేది” అని.

ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! ఆ కాలంలో బిడ్డలను దేవునికి అంకితం చేసే పద్ధతులు రెండు విధాలుగా ఉండేవి: ఒకటి ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం జరిగేది, అంటే పుట్టిన నలభై రోజుల తర్వాత ప్రతి మగబిడ్డను, ఎనభై రోజుల తర్వాత ప్రతి ఆడబిడ్డను, దేవునికి సమర్పించవలసి ఉండేది. ఈ వేడుకను ‘బిడ్డ సమర్పణ’ లేదా ‘తల్లి శుద్ధీకరణ’ అని పిలిచేవారు. రెండు, స్వచ్ఛందంగా తమను తాము అర్పించుకునే పద్ధతి. అంటే, కొందరు తమ జీవితాలను, కొంతకాలం పాటు లేదా జీవితాంతం దేవునికి అంకితం చేసుకునేవారు. దీనికోసం దేవాలయానికి అనుబంధంగా స్త్రీలు, పురుషులు, యువకులు, కన్యల కోసం ప్రత్యేక నివాస గృహాలను ఏర్పాటుచేసేవారు. ఈ సమయములో, దేవాలయాన్ని అలంకరించడం, యాజకులు మరియు లేవీయులు తమ పరిచర్యలో ధరించే వస్త్రాలను నేయడం వంటి సేవా కార్యక్రమాలు చేసేవారు. మొదటి సమూయేలు గ్రంథంలో హన్నా తన కుమారుడైన సమూవేలును యాజకుడైన ఏలీ ద్వారా దేవునికి సమర్పించిన సంఘటన మనకు తెలిసిందే! అలాగే, మక్కబీయుల రెండవ గ్రంథంలో దేవాలయానికి అనుబంధంగా ఉన్న భవనంలో ఉంటూ చదువుకున్న కన్యల ప్రస్తావన ఉంది.

పండుగ నేపధ్యం

పశ్చిమదేశ క్రైస్తవులు 43వ సంవత్సరం నుండే ఈ పండుగను జరుపుకుంటున్నట్లు తెలుస్తుంది. తూర్పు క్రైస్తవ దేశాలలో 6వ శతాబ్దములో ప్రారంభమైంది. ఆరవ శతాబ్దంలో, జస్టినియన్ చక్రవర్తి యెరూషలేములోని దేవాలయ ప్రాంగణంలో మరియమ్మకు అంకితమైన ఒక అద్భుతమైన దేవాలయాన్ని నిర్మించారు. 543వ సంవత్సరంలో ప్రతిష్ఠించబడిన ఈ బసిలిక, ఒక శతాబ్దం తిరగకముందే పర్షియన్ల దాడిలో ధ్వంసమైంది. కాన్స్టాంటినోపుల్ పట్రియార్క్, జెర్మానస్ (+730), ఆయన సమకాలికుడైన జాన్ డమాస్సీన్ వంటి శ్రీసభ పితరులు, ఈ పండుగ సందర్భంగా ఎన్నో ప్రసంగాలు చేశారు. మరియమ్మను ఉన్నత కార్యాల కోసం పెంచి పోషించబడిన ‘దేవుని ప్రత్యేక పుష్పం’గా వారు అభివర్ణించారు. 1472వ సం.లో నాలుగవ సిక్స్టస్ పోపుగారు ఈ పండుగను విశ్వశ్రీసభ అంతటా జరుపుకునేలా విస్తరించారు. ఈ రోజు మనం కూడా ఎంతో భక్తిశ్రద్ధలతో, ఆనందోత్సాహాలతో ‘కానుక మాత’ పండుగను కొనియాడు తున్నాము.

ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! ‘కానుక’ అనే మాటకు ఎంతో లోతైన అర్థం ఉంది! ‘కానుక’ అంటే కేవలం ‘బహుమానం’ లేదా ‘వస్తువు’ కాదు; ‘కానుక’ అంటే ‘సమర్పణ’ అని అర్ధం. ‘కానుక’ అంటే దేవునితో మనకున్న సంబంధాన్ని, కృతజ్ఞతను, విధేయతను వ్యక్తపరచడం! పాత నిబంధనలో, జంతువులు, ధాన్యాలు, ఫలాలు కానుకలుగా ఇచ్చేవారు. నూతన నిబంధనలో ‘కానుక’ అంటే ‘దేవునికి అంకితం చేయబడినది’ అని అర్ధం! అపోస్తలుడైన పౌలుగారు మనల్ని మనం “పరిశుద్ధమును, దేవునికి ప్రీతికరమును అయిన సజీవ యాగముగా” సమర్పించుకోవాలని కోరాడు (రోమీ 12:1). అంటే, మన ఆలోచనలు, మాటలు, శ్రమలు, జీవితమే అసలైన కానుక!

కాబట్టి, ఈ పండుగ కేవలం చారిత్రక సంఘటనను గుర్తుచేసుకోవడమే కాక, దేవునికి మన జీవితాలను పూర్తిగా సమర్పించుకోవాలని పిలుపునిస్తుంది!

నేడు ప్రత్యేకంగా, మరియతల్లి సంపూర్ణ దైవాంకిత జీవితాన్ని, ఆమె పరిశుద్ధ జీవితం గూర్చి ధ్యానిస్తూ ఉంటాం. మరియమ్మ తన జీవితాన్ని దేవునికి సమర్పించడం ద్వారా, ఆమె దేవుని అద్భుత ప్రణాళికలో కీలక పాత్ర పోషించింది. ఆమె సంపూర్ణ సమర్పణ మనందరికీ మొదటి ఆదర్శం!

ఈ పండుగ రోజున, మరియతల్లి జీవితం నుండి మనం మూడు ముఖ్యమైన విషయాలను నేర్చుకుందాం.

1. మరియతల్లి - దేవుడు మనకిచ్చిన అమూల్యమైన కానుక

దేవుడు మానవాళిని ఎంతగానో ప్రేమించాడు. ఆ అంతులేని అనంతమైన ప్రేమకు ప్రత్యక్ష నిదర్శనమే మరియ తల్లి. ఆమె సామాన్యమైన స్త్రీ కాదు. సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని కుమారుని తన గర్భంలో మోసిన పవిత్ర ‘దేవాలయం’. జన్మపాపము సోకని ‘నిష్కళంక మాత’. ఆమె నామములోనే గొప్పతనం ఉంది! ‘మరియ’ అనగా ‘ప్రియమైన, ఉన్నతమైన, ఘనతవహించిన, స్తుతీయమైన’ అని అర్ధం. ఆ పేరుకు తగ్గట్టుగానే, ఆమె దేవునికి ‘అత్యంత ప్రియమైన వరపుత్రికగా’, సకల జనులచేత ‘స్తుతింపబడే తల్లిగా’ నిలిచింది. ‘జన్మపాపము సోకని నిష్కళంక మాత’.

మరియమ్మ తండ్రి పేరు, ‘జ్వాకీము’, అనగా ‘దేవుడు సిద్ధపరుస్తాడు’ అని అర్ధం. తల్లి ‘అన్నమ్మ’, అనగా ‘దైవకృప’ అని అర్ధం. జ్వాకీము, అన్నమ్మ గార్లు, లేకలేక పుట్టిన తమ బిడ్డను చూసి మురిసిపోవడమే కాక, తమ దగ్గరే ఉంచుకోకుండా, వారు దేవునికి వాగ్దానం చేసిన విధంగానే, దేవాలయానికి ‘కానుకగా’ సమర్పించారు. అదే సంప్రదాయాన్ని మనం ఈనాడు గుర్తుచేసుకుంటున్నాం!

ప్రవక్తయైన జెకర్యా చెప్పిన మాటలను మనం ఈ సందర్భంగా గుర్తుచేసుకుందాం, “సీయోను కుమార్తె, సంతోషంతో కేకలు పెట్టు!” (2:10). మరియమ్మ దేవాలయంలోకి ప్రవేశించడం, ఆ ‘సీయోను కుమార్తె రాకడ’ను ప్రతిధ్వనించింది. ఆమె రాకడ దేవుని మహిమను, ప్రణాళికను సూచించింది. ఆమె రాకడతో, దేవుడు తన పరలోక నివాసము నుండి కదలి వచ్చు సమయం ఆసన్నమైందని సంకేతం ఇచ్చియున్నాడు. దేవుడు ఒక నూతనమైన, ఊహించని రీతిలో మానవాళి మధ్య తనను తాను ప్రకటించుకోవడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

దైవకుమారుడు, మానవ స్వభావాన్ని మరియమ్మ గర్భంలో ధరించడానికి సిద్ధమయ్యాడు. వాక్యము శరీరధారియై, మన మధ్య నివసించుటకు ఆమె ఒక మార్గాన్ని సుగమం చేసింది. దేవుని దయతో కూడిన ఈ ప్రణాళికలో, మరియమ్మ సాధారణ స్త్రీగా కాకుండా, ‘ప్రత్యేకింపబడిన కుమార్తెగా’ దేవాలయంలో అడుగుపెట్టింది. ఆ పాపరహితమైన, పరిశుద్ధమైన మరియమ్మ, తనంతట తానే ఒక ‘దేవాలయంగా’ మారింది. ఆమె పాపము లేని నివాస స్థలమైంది. సైన్యముల కర్తయైన ప్రభువు కొరకు సిద్ధం చేయబడిన ఒక ‘జీవముగల గుడారం’ అయింది. ఆ పవిత్ర దేవాలయం నుండే క్రీస్తు ఈ లోకంలోకి అడుగుపెట్టారు.

మరియమ్మ తల్లిదండ్రుల విశ్వాసాన్ని, త్యాగాన్ని కూడా మనం జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి! దేవుడు వారి ద్వారా లోక రక్షణ కొరకు ఒక ‘కృప’ను సిద్ధపరిచాడు. ఆవిధంగానే వారు మరియమ్మను దేవునికి ‘కానుకగా’ సమర్పించారు. వారి విశ్వాసం గొప్పది. వారు దేవునికి చేసిన వాగ్దానం మేరకు, మూడు సంవత్సరాల ప్రాయంలోనే మరియమ్మను దేవాలయానికి ‘కానుకగా’ సమర్పించారు.

ప్రియ సహోదరీ, సహోదరులారా! ఆనాడు వారు చేసిన త్యాగం, వారు సమర్పించిన ‘కానుక’, ఈనాడు మనందరికీ అమ్మగా మారింది. దేవుడు మరియమ్మను మనకు తల్లిగా అనుగ్రహించారు. అది మనం పొందుకున్న గొప్ప వరప్రసాదం. కాబట్టి, ఆ అమ్మను బట్టి దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలియజేద్దాం!

2. సంపూర్ణ సమర్పణే నిజమైన ‘కానుక’

ప్రియ దేవుని విశ్వాసులారా! మరియమ్మ జీవితాన్ని తరచి చూస్తే, ఆమె జీవితమంతా ఒక నిరంతర ప్రార్థనలా, దేవునికి అర్పించిన ‘ధూపంలా’ కనిపిస్తుంది. చిన్నవయసులోనే, యెరూషలేము దేవాలయములో ‘కానుక’గా సమర్పింపబడిన మరియమ్మ, దైవాంకితగా ఎదుగుతూ, జీవించింది. దేవుని సేవలో, పరిచర్యలో తరించింది. ఒకవైపు, లేఖనాలను చదువుతూ, విద్యను, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకుంది. భక్తి, ప్రార్ధన, మర్యాద మూర్తీభవించిన దైవ నివాసిగా జీవించింది. మరొకవైపు భక్తి, ప్రార్థన, వినయం అనే ఆభరణాలను ధరించి, సాక్షాత్తు దైవ నివాసిగా జీవించింది. ఈవిధంగా, మరియమ్మ అన్ని విధాల పూర్ణ ఆశీర్వాదితులు! దైవ ప్రేమలోనూ, సాటివారికి సేవ చేయడంలోనూ ఆమె ఒక పరిపూర్ణమైన ‘కానుక’గా మారిపోయిన కారణజన్మురాలు!

అయితే, ఆమె సమర్పణ కేవలం బాల్య జీవితానికి మాత్రమే పరిమితం కాలేదు! మరియమ్మ కేవలం దేవాలయంలో సమర్పించబడటమే కాదు, ఆతరువాత కూడా, తన జీవితాంతం దేవుని చిత్తానికి తలవంచింది. ముఖ్యంగా దేవదూత గాబ్రియేలు ఆమెకు దేవుని సందేశాన్ని వినిపించినప్పుడు, ఆమె పలికిన మాటలు చరిత్రనే మార్చివేశాయి, “ఇదిగో ప్రభువు దాసురాలిని, నీ మాట చొప్పున నాకు జరుగును గాక” (లూకా 1:38) అని పలికినప్పుడు, ఆమె తన చిత్తాన్ని, తన జీవితాన్ని, తన భవిష్యత్తును దేవునికి ‘కానుకగా’ అర్పించింది. ఈ ఒక్క మాటతో, తన సొంత ఇష్టాన్ని, కలలను, భవిష్యత్తును, చివరకు తన ప్రాణాన్ని కూడా దేవుని పాదాల చెంత ‘కానుకగా’ పెట్టింది. దేవుని ప్రణాళిక కోసం తనను తాను సంపూర్ణంగా అర్పించుకుంది. ఎన్నో ఇబ్బందుల మధ్య కూడా విశ్వాసాన్ని చెక్కు చెదరనీయలేదు!

ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! మనం గుడిలో చందాగా వేసే డబ్బులు లేదా వస్తువులు మాత్రమే ‘కానుకలు’ కాదు. దేవుడు కోరుకునేది కేవలం మన జేబులో ఉన్నది కాదు, మన గుండెలో ఉన్నది! దేవుడు ఆశించేది మన హృదయాన్ని! కోపంతో, అసంతృప్తితో వేసే కానుక కంటే, కష్టంలో ఉన్న తోటివారికి మనం ఇచ్చే ‘ఓపిక, సమయం, క్షమాపణ’ దేవునికి మరింత ఇష్టమైన కానుకలు. మరియమ్మ వలె, ‘ప్రభూ! నా జీవితం నీది, నీ ఇష్టప్రకారం నన్ను వినియోగించుకో’ అని చెప్పగలగడమే నిజమైన భక్తి. దేవుని చిత్తానికి ‘సరే’ అని చెప్పడమే మనం ఆయనకు ఇవ్వగలిగిన అత్యుత్తమమైన కానుక.

హేబెలు తన మందలోని తొలిచూలు వాటిలో శ్రేష్ఠమైన వాటిని దేవునికి కానుకగా సమర్పించాడు. దేవుడు హేబెలును, అతని కానుకను అంగీకరించాడు. దీనిని బట్టి, దేవుడు వస్తువు పరిమాణాన్ని కాదు, శ్రేష్ఠమైన మనసును, నిజమైన భక్తిని కోరుకుంటాడని తెలుస్తుంది.

అపోస్తలుడైన పౌలు చెప్పినట్లుగా, “పరిశుద్ధమును, దేవునికి ప్రీతికరమును అయిన సజీవ యాగముగా మీ శరీరములను దేవునకు సమర్పింపు కొనుడు” (రోమా 12:1). ఇదే మన జీవితంలో మరియమ్మ వలె చూపవలసిన సమర్పణ. “దేవుని వాక్కును ఆలకించి దానిని పాటించువారు మరింత ధన్యులు” (లూకా 11:28). ఇదే మన జీవితంలో మరియమ్మ వలె చూపవలసిన సమర్పణ.

3. మనమే ఒక సజీవ ‘కానుక’ అవ్వాలి!

ఈ రోజు మనం ఎంతో ఆనందంగా, ‘కానుక మాత’ ఉత్సవాన్ని కొనియాడుచున్నాం. ఈ పండుగ రోజున, మనం దేవునికి ఏమి ఇవ్వగలము? పూలు వాడిపోతాయి, క్రొవ్వొత్తులు కరిగిపోతాయి, డబ్బు ఖర్చయిపోతుంది. కానీ, దేవునికి ఇష్టమైన ‘కానుక’ ఒకటి ఉంది. అదే ‘పవిత్రమైన జీవితం’.

మరియమ్మ వలె, మన హృదయాలు ప్రభువును స్తుతించాలి (లూకా 1:46). పగలు, ప్రతీకారాలు, ద్వేషాలను విడిచిపెట్టి, క్షమాగుణాన్ని, ప్రేమను దేవునికి కానుకగా ఇస్తూ, ప్రభువును స్తుతించుదాం! గర్వాన్ని, అహంకారాన్ని విడిచి, సాటి మనిషిలో దేవున్ని చూస్తూ, తగ్గింపు స్వభావాన్ని కానుకగా ఇస్తూ ప్రభువును స్తుతించుదాం. పాపాన్ని విడిచి, కన్నీటితో కూడిన పశ్చాత్తాపాన్ని కానుకగా ఇస్తూ ప్రభువును స్తుతించుదాం!

ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! వాడిపోయే పూలను కాదు, వాడిపోని మన ‘మంచి మనసును’ తల్లికి కానుకగా సమర్పించుదాం! కరిగిపోయే క్రొవ్వొత్తిని కాదు, ఇతరుల కోసం కరిగే సేవాగుణాన్ని కానుకగా సమర్పించుదాం! అప్పుడే మనం జరుపుకునే ఈ పండుగకు నిజమైన అర్థం, పరమార్థం చేకూరుతుంది. మనమే దేవునికి నచ్చే ఒక సజీవ కానుకగా మారుదాం.

ప్రియ సహోదరీ సహోదరులారా! కానా విందులో, ద్రాక్షారసం అయిపోయినప్పుడు, ఆ కొరతను మొదటిగా గమనించినది మరియమ్మే! కుమారుడైన యేసు దగ్గరకు వెళ్లి, ఆ కొరతను వివరించింది. అప్పుడు యేసు ప్రభువు మొదటి అద్భుతాన్ని చేశారు. నేడు మన జీవితంలో ఎన్నో కొరతలు, కష్టాలు ఉన్నాయి. జీవితంలో, కుటుంబంలో ఏ కొరత ఉందో మరియ తల్లికి తెలుసు! ‘సంతోషం’ అనే ద్రాక్షారసం అయిపోయిందా? ఆరోగ్యం క్షీణించిందా? ఆర్థిక ఇబ్బందులా?

భయపడకండి! మన సమస్య ఎంత పెద్దదైనా, మన కష్టం ఎంత లోతైనదైనా భయపడవద్దు! ‘కానుక మాత’ పాదాల చెంత మన కష్టాలను పెడదాం! మరియమ్మ మన ప్రార్థనలను స్వీకరించి, తన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తుకు వాటిని ‘కానుకగా’ సమర్పించి, మనకు అద్భుతాలను దయచేస్తుంది. మరియమ్మ ఒక అద్భుతమైన మధ్యవర్తి! ఆమె మన ప్రార్థనలను, కన్నీటిని ప్రేమతో స్వీకరించి, తన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తుకు వాటిని ‘కానుకగా’ సమర్పిస్తుంది. అప్పుడు యేసు ప్రభువు ఖచ్చితంగా మన జీవితంలో అద్భుతాలను దయచేస్తారు.

మరియతల్లి మూడవ యేటనే తన జీవితాన్ని దేవునికి సంపూర్ణ కానుకగా సమర్పించుకుంది! ఎటువంటి సంకోచం లేదా దాపరికం లేకుండా, తనను తాను పూర్తిగా ఆయనకు సమర్పించుకుంది. తన ఆత్మను, శరీరాన్ని, హృదయాన్ని, మొత్తం జీవితాన్ని శాశ్వతంగా సర్వోన్నతుని సేవకే అర్పించుకుంది. మనం కూడా దేవునికి సమర్పించుకుందాం! నేటి నుండి మన జీవితాలను దేవునికి ప్రీతికరమైన, పవిత్రమైన కానుకలుగా మార్చుకుందాం. మరియ మాత సమర్పణ పండుగ సందర్భంగా, మన మనసును, సమయాన్ని, తలంపులను, కష్టాలను... దేవునికి సంపూర్ణ కానుకగా సమర్పించుకుందాం. మరియమ్మ అడుగుజాడలలో నడుస్తూ, మన జీవితంలో స్థిరంగా నిలబడదాం!

ప్రార్థన

ఓ కానుక మాతా! వరప్రసాద నిలయమా! నీవు దేవునికి సంపూర్ణముగా సమర్పించుకున్న విధముగా, మేము కూడా మా జీవితాలను దేవునికి సమర్పించుకునేలా మాకు సహాయం చేయండి. మా కుటుంబాలను, బిడ్డలను, కష్టసుఖాలను, ఆశలను, భయాలను అన్నింటినీ, నీ పాదాల చెంత కానుకగా పెడుతున్నాము. మాకు ధైర్యాన్ని, దీవెనను దయచేయండి. యేసు ప్రభువు బాటలో నడిచే కృపను మాకు అనుగ్రహించమని వేడుకొనుచున్నాము తల్లీ. ఆమెన్!

పునీత పేతురు పౌలు మహాదేవాలయముల ప్రతిష్టోత్సవం (18 నవంబర్)

 పునీత పేతురు పౌలు మహాదేవాలయముల ప్రతిష్టోత్సవం (18 నవంబర్)


క్రీస్తునందు ప్రియమైన సహోదరీ సహోదరులారా, మనం సాధారణంగా పునీతుల జన్మదినాలను లేదా వారు వేదసాక్షులుగా మరణించిన దినాలను పండుగలుగా జరుపుకుంటాము. కానీ, రెండు దేవాలయ కట్టడాల ప్రతిష్టోత్సవాన్ని విశ్వ శ్రీసభ ఒక పండుగగా ఎందుకు జరుపుకుంటోంది? ఆ రెండు మహాదేవాలయాల ప్రతిష్టోత్సవాన్ని విశ్వ కతోలిక శ్రీసభ ఎందుకు జరుపుకుంటుందో తెలుసుకుందాం!

నవంబరు 18న, మనం పునీత పేతురు, పౌలు మహా దేవాలయాల ప్రతిష్టోత్సవమును కొనియాడుచున్నాము. అపోస్తులు అయిన పునీత పేతురు, పునీత పౌలుల పవిత్ర సమాధులపై నిర్మించబడిన... క్రైస్తవ ప్రపంచములోనే అత్యంత ముఖ్యమైన రెండు దేవాలయాల లేదా బసిలికాల ప్రతిష్టోత్సవమును, నేడు విశ్వ కతోలిక శ్రీసభ అత్యంత వైభవంగా కొనియాడుతుంది. ఒకరు అపోస్తలులకు అధిపతి; మరొకరు అన్యజనుల అపోస్తలుడు!

పునీత పేతురు, పునీత పౌలుల మహా దేవాలయాలు వేర్వేరు సమయాల్లో పునర్నిర్మించబడి, ప్రతిష్టించబడినప్పటికీ, శ్రీసభ ఈ రెండు బసిలికాల అంకితోత్సవాన్ని కలిపి నవంబర్ 18వ తేదీనే అధికారికంగా జరుపుకుంటుంది. పునీత పేతురు మరియు పునీత పౌలు కేవలం అపోస్తలులైన సాక్ష్యులే కాక, రోమను శ్రీసభకు వ్యవస్థాపకులు మరియు సంరక్షకులు. నేటికీ వారి పట్ల అదే అత్యున్నత గౌరవం, శాశ్వత కీర్తిప్రతిష్టలు నిలిచి ఉన్నాయి.

పునీత పేతురు గారి బసిలికా

ఈ అపోస్తలులు వేదసాక్షిగా మరణం పొందిన ప్రదేశాలను భక్తులు ఎంతో గౌరవిస్తూ, నేటికీ ప్రత్యేక శ్రద్ధతో భద్రపరుస్తూ వస్తున్నారు. సాంప్రదాయం ప్రకారం, పునీత పేతురు గారు కీ.శ. 64వ సం.లో, వాటికను కొండపై, తలక్రిందులుగా సిలువ మరణం ద్వారా వేదసాక్షి మరణం పొందారు. ఆ దగ్గర ఉన్న సమాధుల స్థలంలోనే, పునీత పేతురు భౌతిక కాయం భూస్థాపితం చేయబడినది. క్రైస్తవుడుగా మారిన కాన్‌స్టంటైన్‌ చక్రవర్తి పరిపాలన కాలంలో, క్రీ.శ. 326లో పునీత పేతురు సమాధిపై దేవాలయాన్ని నిర్మించాలని ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ దేవాలయ నిర్మాణం 349వ సం.లో పూర్తయింది.

అయితే కాలక్రమేణా ఆ దేవాలయం శిధిలావస్థకు చేరుకోగా, ఐదవ నికోలస్ పోపుగారు, 1452వ సం.లో, పాత దేవాలయ మరమ్మత్తు పనులు ప్రారంభించారు. అయితే, అతని మరణంతో ఆ పనులు ఆగిపోయాయి. ఆ తరువాత 1470వ సం.లో, రెండవ పౌలు పోపుగారు మరమ్మత్తుల పనులు చేయాలని ఆజ్ఞాపించారు.

అయితే, 1506వ సం.లో రెండవ జూలియస్ పోపుగారు, పాత దేవాలయాన్ని మరమ్మత్తులు చేసే బదులుగా, నూతన దేవాలయానికి శ్రీకారం చుట్టారు. ఏప్రిల్ 18న, నిర్మాణానికి శంకుస్థాపన జరిగింది. ఆ దేవాలయాన్ని ప్రసిద్ధ శిల్పులు దోనాతో బ్రమాంతే (-1506), రాఫెల్ మరియు అంటోనియో సంగల్లో (1514–1546), మైఖేలాంజెలో (-1547), కార్లో మడెర్నో (-1607), లోరెంజో బెర్నిని మొదలగు ఎంతోమంది రూపకల్పన ప్రకారం, ప్రస్తుత మహాదేవాలయం పునర్నిర్మించబడినది. ఇది ప్రపంచములోనే అతి పెద్దదిగా, మరియు అత్యంత ప్రముఖమైన పుణ్యక్షేత్రంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఒకే సారిగా 50 వేలమంది భక్తులు దివ్యబలి పూజలో పాల్గొనే అవకాశం ఉంది.

ఈ దేవాలయ నిర్మాణం 1615వ సం.లో ఐదవ పౌలు పోపుగారి సారధ్యంలో పూర్తి చేయబడింది. ఈ దేవాలయ ప్రధాన పూజాపీఠముకు క్రింది భాగములోనే పునీత పేతురు సమాధి ఉండేటట్లు ఏర్పాటు చేయడం ప్రత్యేక విశేషం. అయితే, ఈ ప్రసిద్ధ పుణ్యక్షేత్ర దేవాలయాన్ని, ఎనిమిదవ అర్బన్‌ పోపుగారు క్రీ.శ. 1626, నవంబరు 18న ఆశీర్వదించి ప్రతిష్ఠా మహోత్సవాన్ని నిర్వహించారు.

పునీత పౌలు గారి బసిలికా

పునీత పౌలుగారు, రోమునగరములోని, త్రేఫౌంటేన్‌ (Tre Fontane) అనే ప్రదేశంలో, క్రీ.శ. 67వ సం.లో శిరచ్చేదనం గావింపబడి, వేదసాక్షిగా మరణించారు. కాన్‌స్టాంటైన్ చక్రవర్తి పునీత పౌలుగారి సమాధిపై ఒక చిన్న దేవాలయ నిర్మాణానికి ఆదేశించారు. ఇది పునీత పేతురుగారి సమాధికి సుమారు ఏడు మైళ్ళ దూరంలో ఉంది. క్రీ.శ. 330 ప్రాంతంలో పోపు ఒకటవ సిల్వెస్టర్ గారు దీనిని ప్రతిష్టించారు.

యాత్రికులు, సందర్శకుల రద్దీ పెరుగుతుండటముతో, ముగ్గురు రోమన్ చక్రవర్తులు, ఒకటవ థియోడోసియస్, రెండవ వాలెంటినియన్ మరియు ఆర్కాడియస్, ఒక విశాలమైన బసిలికా నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించారు. క్రీ.శ. 402వ సం.లో పోపు ఒకటవ ఇన్నోసెంట్ గారి ఆధ్వర్యంలో ప్రతిష్టించబడి, తర్వాత పోపు ఒకటవ లియో గారి చేత పూర్తి చేయబడింది. క్రీ.శ. 440 నుండి 461 వరకు పాలించిన పునీత లియో ది గ్రేట్‌ పోపుగారు ఈ దేవాలయాన్ని ఆశీర్వదించారు. అయితే దురదృష్టవశాత్తూ క్రీ.శ. 1823 జూలై 15 రాత్రి సంభవించిన భారీ అగ్నిప్రమాదంలో ఆ అద్భుత దేవాలయం దాదాపు పూర్తిగా బూడిదైపోయింది.

పన్నెండవ లియో పోపుగారు, ఈ బసిలికాను మునుపు ఎలా ఉండేదో సరిగ్గా అలాగే పునర్నిర్మించాలని పిలుపునిచ్చారు. ఆ విపత్తుకు స్పందిస్తూ ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న క్రైస్తవులతో పాటు క్రైస్తవేతరులు సైతం భారీగా విరాళాలను పంపించారు. ఆ నిధులతో పునీత పౌలు బసిలికా దేవాలయాన్ని ఎంతో వినూత్నంగా, భవ్యంగా పునర్నిర్మించారు. పునర్నిర్మించబడిన ఈ బసిలికాను, తొమ్మిదవ పయస్ పోపుగారు, క్రీ.శ. 1854 డిసెంబరు 10న ఆయన ఈ మహా దేవాలయాన్ని ఆశీర్వదించి, ప్రతిష్ఠాపన మహోత్సవాన్ని నిర్వహించారు. ఈ మహా ప్రతిష్ఠాపనకు సరిగ్గా రెండు రోజుల ముందు, అనగా 1854 డిసెంబరు 8న, ‘మరియమాత జన్మపాప రహితోద్భవి’ అని అధికారికంగా ప్రకటించి, శ్రీసభలో ‘నిర్మలమాత పండుగను’ ప్రవేశపెట్టారు.

ఆధ్యాత్మిక సందేశం

పునీత అగుస్తీను గారు ఇలా అన్నారు, ‘మనం దేవునికి కట్టించినట్లుగా వేదసాక్షులకు దేవాలయాలను నిర్మించడం లేదు; కేవలం ఈ లోకాన్ని వీడి వెళ్లి, మోక్షంలో దేవునితో నిత్యజీవితాన్ని అనుభవిస్తున్న వారి ఆత్మల జ్ఞాపకార్థంగా మాత్రమే ఆలయాలను నిర్మిస్తున్నాము’ అని స్పష్టం చేసారు.

ఈ బసిలికాల ప్రతిష్టాపన పండుగ కేవలం రాతి కట్టడాలను గుర్తుచేసుకోవడం మాత్రమే కాదు; అపొస్తలుల రక్తతర్పణంతో వేయబడిన శ్రీసభ పునాదులను ఘనపరిచే పవిత్ర మహోత్సవం! ఈ మహా దేవాలయాలు కేవలం పుణ్యక్షేత్రాలు మాత్రమే కాదు; అవి సజీవ ప్రతీకలు: ఒకవైపు పేతురు, పౌలుల పవిత్ర అవశేషాలను భద్రపరిచే దివ్య మందిరాలుగా, మరోవైపు అపొస్తలిక విశ్వాసం యొక్క చెక్కుచెదరని శాశ్వతత్వానికి నిలువెత్తు నిదర్శనాలుగా ఇవి విరాజిల్లుతున్నాయి.

ఈ దేవాలయాల ప్రతిష్టాపనను కొనియాడటం అంటే, అపొస్తలిక పీఠంతో మనకున్న అంతరంగిక ఐక్యతను దృఢపరుచుకోవడమే; అలాగే, అపొస్తలుల ద్వారా పరంపరగా అందివచ్చిన విశ్వాస బోధనలకు మన నిబద్ధతను ఎల్లప్పుడూ సజీవంగా ఉంచుకోవడమే. క్రీస్తు స్థాపించిన ఏక, పరిశుద్ధ, కతోలిక, అపొస్తలిక శ్రీసభకు, ఈ మహా దేవాలయాలు సజీవ చిహ్నాలుగా నిలుస్తున్నాయి.

ఈ పండుగ యొక్క ముఖ్యమైన అర్ధం ఏమిటంటే, పునీత పౌలు గారు “మీరే దేవుని ఆలయమనియు, దేవుని ఆత్మకు నివాసమనియు మీకు తెలియదా?” (1 కొరి 3:16) అని గుర్తు చేస్తున్నారు. రోమునగరంలోని ఈ రెండు మహాదేవాలయాలు ఎంత అందంగా, పవిత్రంగా ఉన్నాయో, క్రీస్తు రక్తంతో కడగబడిన మన హృదయాలనే ఆలయాలు కూడా అంతే పవిత్రంగా ఉండాలి. అపోస్తలుల విశ్వాసంపై నిర్మించబడిన “సజీవ శిలలుగా” (1 పేతు 2:5) మనం జీవించడమే ఈ పండుగకు నిజమైన అర్థం.

ప్రార్ధన: ఓ దేవా, నీ అపొస్తలులైన పేతురు, పౌలుల బసిలికాల ప్రతిష్టాపన వేడుక ద్వారా మాకు ఈ రోజు పవిత్రమైన ఆనందాన్ని ప్రసాదించావు; వారి ఆదర్శాల ద్వారా మేము బలపడేలా అనుగ్రహించమని వేడుకుంటున్నాము. మా ప్రభువైన క్రీస్తు ద్వారా ఈ మనవి చేయుచున్నాము.

వీడియో మీకు నచ్చితే లైక్ చేయండి, తోటి విశ్వాసులతో షేర్ చేయండి, మరిన్ని కతోలిక విషయాల కోసం మన ఛానెల్‌ని సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి!

పునీత స్కాట్లాండు మర్గరీతమ్మ, 16 నవంబరు

 పునీత స్కాట్లాండు మర్గరీతమ్మ, 16 నవంబరు


నవంబరు 16న తల్లి శ్రీసభ పునీత స్కాట్లాండు మర్గరీతమ్మను స్మరించుకుంటుంది. ఆమె రాణి మరియు స్కాట్లాండు పాలక పునీతురాలు.

క్రీ.శ. 1046వ సం.లో, ఇంగ్లాండు రాజ కుమారుడు అయిన ఎడ్వర్డు మరియు అగతమ్మలకు హంగేరీ దేశంలో జన్మించారు. తండ్రి ఎడ్వర్డు, ఇంగ్లాండు సింహాసనాన్ని కోల్పోయి హంగేరీలో ప్రవాస జీవితం గడుపుతున్నప్పుడు జన్మించారు. హంగేరీ రాజు 'పునీత స్టీఫెన్' ఆస్థానంలోని గొప్ప ఆధ్యాత్మిక వాతావరణం ఆమె బాల్యంపై ఎంతో ప్రభావం చూపింది. ఆ తర్వాత ‘నార్మన్ దండయాత్రల’ కారణంగా ఆమె కుటుంబం స్కాట్లాండుకు పారిపోయి రావాల్సి వచ్చింది. ఈ కష్టాలే ఆమెను స్కాట్లాండు రాజు 3వ మాల్కంకు దగ్గర చేశాయి.

24 సం.ల ప్రాయములో, స్కాట్లాండు రాజైన మాల్కంను వివాహమాడారు. భర్త కోపతాపాలకు గురికాకుండా, మంచి ఆలోచనలు కలిగి ఉండి, మంచి పరిపాలన చేయడానికి తోడ్పడింది. సత్యవేదాన్ని, మంచి విద్యను ప్రజలకు అందుబాటులోనికి తెచ్చారు. మంచి సంస్కృతి, దాతృత్వ కార్యాలను చేయగలిగేలా చేసారు. మర్గరీతమ్మ సూచనల మేరకు అనేక దేవాలయాలు నిర్మించబడ్డాయి. డన్‌ఫెర్మ్‌లైన్ ఆశ్రమం ఆమె నిర్మించిన దేవాలయాలలో అత్యంత ముఖ్యమైనది ‘డన్‌ఫెర్మ్‌లైన్ బెనెడిక్టైన్ మఠం’. ఆమె మరణించిన తర్వాత ఇక్కడే సమాధి చేయబడ్డారు.

మర్గరీతమ్మకు ఆరుగురు కుమారులు, ఇద్దరు కుమార్తెలు. వారిని విశ్వాసంలోను, ప్రేమలోను, క్రమశిక్షణలోను పెంచారు. వారిలో పట్టుదల, ప్రార్ధన, పేదలపట్ల ఆదరణ అను లక్షణాలను పెంపొందించింది. పాపమునకు లోబడుటకంటే, మరణించుట మేలు అని బోధించింది. త్రిత్వైక దేవుని పూజించాలని, మరియతల్లి పట్ల గౌరవ మర్యాదలు చూపాలని చెప్పారు. పేదలపట్ల ఆదరణ కలిగి, దిక్కులేనివారికి సంరక్షణ కల్పించాలని బోధించారు. కతోలిక విశ్వాసాన్ని కాపాడాలని బోధించారు. ఆరుగురు కుమారులు ఇద్దరు గురువులయ్యారు. ముగ్గురు రాజులై దేశాన్ని తెలివిగా, సుభిక్షంగా పరిపాలించారు. తల్లి అడుగుజాడల్లో నడిచి స్కాట్లాండులో గొప్ప సంస్కరణలు తెచ్చారు. ఒక కుమార్తె ఇంగ్లాండు 1వ హెన్రి రాజును వివాహమాడారు. ఆమెనే మెటిల్డా! గొప్ప దైవభక్తి పరురాలు. ఇంగ్లాండు చరిత్రలో మంచి కీర్తిప్రతిష్టలతో గౌరవం అందుకున్నారు.

ఈవిధంగా మర్గరీతమ్మ క్రైస్తవ సద్గుణాలకు ఆదర్శకమయ్యారు. ఆమె వ్యక్తిగత పవిత్రత, భక్తివిశ్వాసాలు, దీనత, దానగుణం మొదలగు సుగుణాలు స్కాట్లాండు ప్రజల్లో క్రైస్తవ విలువలు, సంస్కృతి, అభివృద్దికి ఎంతగానో ప్రేరేపణ కలిగించాయి. దేవాలయ సలహా సంఘం సమావేశాలలో కూడా చురుకుగా పాల్గొనేవారు. రోమను పూజా విధానాలకు ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవారు. అనేక దేవాలయాలు, మఠములు, సేవాసంస్థల ఏర్పాటుకు ధారాళముగా విరాళాలు ఇచ్చారు. స్కాట్లాండులో అమానుష నిర్భంద బానిస విధానాలను రద్దు చేయించారు.

పునీత మర్గరీతమ్మగారు ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామునే లేచి ప్రార్థన చేసేవారు. ప్రార్ధన చేసుకోవడమే కాదు, ప్రార్ధన చేయడం కూడా ఇతరులకు నేర్పించేవారు. భోజనం ముందు, తర్వాత ప్రార్థనలు తప్పనిసరిగా చెప్పేవారు. పేదలకు స్వయముగా సువార్తను బోధించారు. ప్రతీ రోజు 300ల మంది పేదలకు అన్నదానం జరిపించారు.

క్రీ.శ. 1093వ సం.ములో, ఆమె భర్త రాజు మాల్కం మరియు పెద్ద కుమారుడు ఎడ్వర్డు యుద్ధంలో మరణించారన్న వార్త విని, అప్పటికే అనారోగ్యంతో ఉన్న మర్గరీతమ్మ ఆ బాధను తట్టుకోలేక, దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటూ, ప్రార్థన చేస్తూ, నవంబరు 16న మరణించి పరలోక రాజ్యం చేరుకున్నారు.

పరిశుద్ధ గ్రంథాలంటే పునీత మర్గరీతమ్మకు ప్రాణం. ఆమె నిత్యం పఠించే, రత్నాలు పొదిగిన అత్యంత విలువైన సువార్త గ్రంథం అనుకోకుండా ఒకసారి నదిలో పడిపోయింది. ఎంతో వెదికిన తర్వాత ఆ పుస్తకం దొరికినప్పటికీ, నీటిలో పూర్తిగా తడిసినా అందులోని అక్షరాలు చెరిగిపోకపోగా, ఏమాత్రం నష్టం వాటిల్లలేదు. దేవుని వాక్యం పట్ల ఆమె చూపిన ప్రగాఢ భక్తికి ఇదొక దైవిక నిదర్శనమని, ఆమె జీవితంలో జరిగిన అద్భుతాలలో ఇదొకటిగా భక్తులు గాఢంగా విశ్వసిస్తారు.

క్రీ.శ. 1250వ సం.లో నాల్గవ ఇన్నోసెంట్ పోపుగారిచే పునీత పట్టా పొందుకున్నారు. క్రీ.శ. 1673వ సం.లో పదవ క్లెమెంటు పోపుగారు స్కాట్లాండు దేశ పాలక పునీతురాలుగా ప్రకటించారు.

సామాన్య 33వ ఆదివార వాక్యోపదేశము – A

 సామాన్య 33వ ఆదివార వాక్యోపదేశము – A


దేవుడు అప్పగించిన బాధ్యతలను నెరవేరుస్తూ... ఈ లోకమనే చీకటిలో జీవించకుండా... దేవునికి సంబంధించిన జీవితాన్ని జీవిస్తూ... కష్టపడి జీవితంలో ఫలిస్తూ, దేవుడిచ్చే ధన్యతను పొందుకుందాం. ప్రియ విశ్వాసులారా! ఈరోజు పరిశుద్ధ గ్రంథం మనకు అందిస్తున్న దివ్య వాక్యాలను, ధ్యానాంశాలను మన హృదయాల్లోకి స్వీకరిద్దాం. దేవుడు మనతో ఏం మాట్లాడుతున్నారో... ఏ సత్యాలను మనలను గ్రహించుమని కోరుతున్నారో ధ్యానిద్దాం.

మొదటి పఠనము - ఆదర్శ గృహిణి ( సామెతలు 31:10-13, 19-20, 30-31 )

“యోగ్యురాలైన గృహిణి ఎచట దొరుకును? ఆమె పగడములకంటెను విలువైనది. ఆమె పెనిమిటి ఆమెను విశ్వసించును. ఆమె వలన అతనికి చాల లాభము కలుగును. ఆమె జీవించినంత కాలము అతడికి మేలునేగాని కీడుచేయదు. ఆ గృహిణి నిత్యము ఉన్ని, నారను వడుకును. నిరంతరము ఆసక్తితో పనిచేయును. ఆ గృహిణి తన నూలు తాను వడుకుకొని, తన బట్టలు తాను నేసికొనును. పేదసాదలకు దానధర్మములు చేయుటకు సంసిద్ధముగా ఉండును. తళుకు బెళుకులు నమ్మరానివి. అందము నిలుచునదికాదు. ప్రభువుపట్ల భయభక్తులుగల మహిళ మెచ్చుకోదగినది. ఆ గృహిణి మంచి పనులకుగాను ఆమెను కీర్తించవలయును. ఆమె కృషి పదిమందిలోను ప్రశంసలు పొందునుగాక!”

మొదటి పఠనములో పరిశుద్ధాత్మ దేవుడు మనకు ఆదర్శవంతమైన గృహిణి గురించిన విశేషాలను తెలియ జేస్తున్నారు. “యోగ్యురాలైన గృహిణి ఎచట దొరుకును? ఆమె పగడములకంటెను విలువైనదని” దేవుని వాక్కు సెలవిస్తోంది. బంగారం, పగడాలు ఎక్కడైనా సులభంగా కొనవచ్చు; కానీ నమ్మకమైన, విశ్వాసపాత్రమైన, బాధ్యత కలిగిన భార్య లేదా తల్లి దొరకడం నిజంగా ఆ కుటుంబానికి దేవుడు ఇచ్చిన అమూల్యమైన వరం.

యోగ్యురాలైన గృహిణిని ఎక్కడా డబ్బుతో కొనలేము. ఆమె ఆ కుటుంబానికి దేవుడు ఇచ్చిన వరమని, ఆ ఇంటి యజమాని మరియు బిడ్డలు భావించాలి. ఆదర్శ గృహిణి ఎప్పుడూ కూడా ఎవరిని నాశనం చేయదు; బదులుగా తన బాధ్యతలను అత్యంత విశ్వాసపాత్రముగా ఉండి నెరవేరుస్తుంది.

ఆదర్శ గృహిణిలో మనం ముఖ్యంగా మూడు సుగుణాలను చూడవచ్చు:

ఒకటి, కష్టపడే తత్వం: ఆదర్శ గృహిణి ఎప్పుడూ సోమరితనంతో కూర్చోదు; ఎప్పుడూ ఆసక్తితో, శ్రద్ధతో కష్టపడి పనిచేస్తుంది. తన బాధ్యతలను నెరవేర్చడానికి ఏమాత్రం బద్దకించదు. నిరంతరం తన కర్తవ్యాన్ని, తన ఇల్లు, భర్త, బిడ్డలను ఎంతో శ్రద్ధతో, ప్రేమతో చూసుకుంటుంది.

రెండు, సహాయ గుణం: పేదసాదలకు దానధర్మాలు చేయడానికి ఆమె ఎల్లప్పుడూ సిద్ధముగా ఉంటుంది. ఆకలితో ఉన్నవారికి అన్నం, దప్పికతో ఉన్నవారికి మంచినీరు ఇచ్చి బడలిక తీరుస్తుంది. కష్టంలో ఉన్నవారికి తన సహాయ హస్తాన్ని చాపుతూ, క్రీస్తు ప్రేమను తన కుటుంబ సభ్యులకు, సాటివారికి తన చేతలద్వారా చూపుతుంది.

మూడు, దైవభయమే అసలైన అందం: ఈ లోకపు తళుకు బెళుకులకు ఆమె తన సమయాన్ని వృధా చేయదు. ఈ శరీరం సౌందర్యం, యౌవనం ఈ లోకంలో ఉన్నంతవరకే అని ఆమెకు బాగా తెలుసు. అందుకే ఎల్లప్పుడూ ప్రభువు పట్ల భయభక్తులు కలిగి, ప్రభువు మెచ్చుకోదగిన పవిత్ర జీవితాన్ని గడుపుతుంది.

ఆమె చేసే కృషి పదిమందిలో ప్రశంసలు పొందుకుంటుంది. అంటే, అంత బాధ్యతాయుతంగా ఆదర్శ గృహిణి జీవిస్తుందని మనం గ్రహించాలి. పూర్తిగా దేవుని భక్తిలో, విశ్వాసములో, శక్తివంచన లేకుండా శ్రమతో కూడిన జీవితాన్ని, దయతో కూడిన మనస్తత్వాన్ని కలిగి ఉంటూ, భార్యగా, తల్లిగా, సహనశీలిగా, దేవుని అపారమైన ఆశీర్వాదములను పొందుకుంటుంది.

ప్రియ విశ్వాసులారా! ఈ ఆదర్శ గృహిణికి ఉన్నటువంటి సుగుణాలు మన అందరిలోనూ ఉండాలి. దేవుడు మన యెడల కలిగి ఉన్న చిత్తానికి తగినట్లుగా, దేవుడు మనకు అప్పగించిన ప్రతీ బాధ్యతను అత్యంత నిబద్ధతతో నెరవేర్చాలి.

ఆదర్శ గృహిణి కుటుంబ బాధ్యతలను దేవుడిచ్చిన బాధ్యతలుగా భావించి, నెరవేర్చింది తప్ప ఎప్పుడూ సోమరితనంతో కూర్చోలేదు. కష్టపడి పనిచేసి, తన ఇంటిని, భర్తను, బిడ్డలను శ్రద్ధతో ప్రేమగా చూసుకుంది. చివరి వరకు తన కుటుంబం యెడల తాను నిర్వర్తించవలసిన కర్తవ్యాన్ని ఎంతో నమ్మకంగా నెరవేర్చింది.

దేవునికి ఇష్టమైన కార్యాలను ఈ సృష్టిలో జన్మించిన మనమందరము చేయాలి. కుటుంబం పట్ల బాధ్యతతో వ్యవహరించాలి. తల్లిగా, భార్యగా, తండ్రిగా, మన బాధ్యతలను శక్తివంచన లేకుండా నెరవేర్చాలి. పేదసాదలకు దానధర్మాలు చేయాలి. సమయాన్ని వృధా చేయకుండా, కుటుంబం యెడల బాధ్యత వహించాలి. ఆదర్శ గృహిణి ఏ విధంగా తన కుటుంబాన్ని ప్రేమతో కట్టుకుంటుందో, అదేవిధంగా దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ప్రత్యేక బాధ్యతలను మనం స్వీకరించి నెరవేర్చాలి.

మనందరం కూడా పరలోక రాజ్యానికి చేరుకోవాలి. ప్రభువు మనకు ఒక అద్భుతమన ఉదాహరణగా ‘ఆదర్శ గృహిణిని’ చూపించారు. బాధ్యత కలిగిన స్త్రీగా ఏ విధంగా జీవించిందో, మనల్ని కూడా ఆ విధంగానే బాధ్యతతో నడుచుకోమని చెప్తున్నారు.

అందుకే నేటి మొదటి పఠనములో ‘ఆదర్శ గృహిణి’ ఉదాహరణను మనకు ఇవ్వబడింది. మనం కూడా మంచి లక్షణాలను కలిగి, ఆదర్శ గృహిణికి కలిగిన బాధ్యతలు మనమందరము కలిగి జీవిద్దాం. పరలోక ధన్యతను ప్రశంసలను పొందుకొని పరలోకమున ఆనందిద్దాం.

రెండవ పఠనము – ప్రభువు రాకడకు సంసిద్ధత: (పునీత పౌలు గారు తెస్సలోనికులకు రాసిన మొదటి లేఖ 5:1-6)

“సోదరులారా! ఈ విషయములు సంభవించు కాలములను గూర్చిగాని నిర్ణీత సమయములను గూర్చిగాని మీకు వ్రాయనక్కర లేదు. ఏలయన, ప్రభువు దినము రాత్రివేళ దొంగవలె వచ్చునని మీకు తెలియునుగదా!" "అంతయు ప్రశాంతముగ, సురక్షితముగ ఉన్నది" అని ప్రజలు అనుకొనునపుడే అకస్మాత్తుగా వారికి నాశనము సంభవించును. అది గర్భిణియగు స్త్రీ ప్రసవవేదనవలె వచ్చును. వారు దాని నుండి తప్పించుకొనలేరు. కాని సోదరులారా! మీరు చీకటియందులేరు. కనుక, దొంగవలె ఆ దినము మీకు ఆశ్చర్యము గొలుపగూడదు. మీరు అందరు వెలుగు కుమారులును, పగటి కుమారులునై వున్నారు. మనము రాత్రికిగాని, చీకటికిగాని సంబంధించినవారము కాము. కనుక ఇతరుల వలె, మనము నిద్రించుచుండరాదు. మేల్కొని జాగరూకులమై ఉండవలెను.”

ఇప్పుడు రెండవ పఠనమును ధ్యానించి, దేవుడు మనకు ఇస్తున్న సందేశాన్ని స్వీకరించి, జీవించడానికి ప్రయత్నం చేద్దాం!

ప్రియ విశ్వాసులారా! పునీత పౌలు గారు మనము పరలోక రాజ్యాన్ని ఏ విధంగా చేరుకోవాలో, దానికోసం ఏ విధంగా జీవించాలో చక్కటి హెచ్చరిక చేస్తున్నారు. దేవుని తుది తీర్పునకు ముందు దేవుని రెండవ రాకడ సంభవిస్తుంది. మానవాళికి తీర్పు తీర్చడానికి క్రీస్తు ప్రభువు పరలోకం నుండి భూమికి తిరిగి వేంచేస్తారు.

కాబట్టి, ఆ ప్రభువుని రాకడ కొరకు మనము ఎల్లప్పుడూ సంసిద్ధంగా ఉండాలి. ప్రభువు రాకడ ఎప్పుడు సంభవిస్తుందో ఎవరికి తెలియదు. “ఆ దినము, రాత్రివేళ దొంగవలె వచ్చును” అని దేవుని వాక్కు మనల్ని హెచ్చరిస్తోంది. అందుకే దైవరాజ్యానికి వారసులు కావడానికి మన ప్రవర్తనను ఎప్పుడూ సరిచేసుకోవాలి. మనం చేసిన తప్పులను, పాపాలను దేవుని సన్నిధిలో ఒప్పుకొని సరిచేసుకోవాలి. దేవుని యందు భయభక్తులు కలిగి జీవించాలి.

‘అంతా ప్రశాంతంగా, సురక్షితముగా ఉన్నదని’ అం లోకం భావించే క్షణంలోనే, మన జీవితాలలో అకస్మాత్తుగా బాధలు కష్టాలు సంభవించినట్లే, ప్రభువుదినం కూడా రావొచ్చు! కాబట్టి, మన జీవితములో ఎలాంటి ఏమరపాటు అశ్రద్ధకూ చోటు ఇవ్వకూడదు. అందుకే ఎప్పుడూ జాగరుకులమై జీవించాలి. “ప్రభువుని రాకడ గర్భిణీయగు స్త్రీ ప్రసవవేదనవలె వచ్చును” అని దేవుని వాక్కు తెలుపుతుంది. ‘ఏముందిలే, ఇంకా చాలా సమయం ఉందిలే’ అని నిర్లక్ష్యంతో జీవిస్తే, అది మన ఆత్మలకు చాలా ప్రమాదకరమని గ్రహిద్దాం!

ఏమరపాటు, అశ్రద్ధ కలిగి జీవించే విధంగా మన జీవితాలు ఉంటే, అది సైతానుకు లొంగిన జీవితాలని మనం గ్రహించాలి. మనము చీకటిలో లేము. వెలుగు బిడ్డలం. పగటి బిడ్డలం. కనుక, ఇతరుల వలె నిద్రించరాదు. ఎల్లప్పుడూ మేల్కొని జాగరుకులమై ఉండాలి. అనుదిన జీవితంలో మనల్ని మనం ఇలా ప్రశ్నించుకుందాం: దేవుని చిత్తాన్ని నా జీవితంలో నేను నెరవేరుస్తున్నానా? దేవునికి తగినట్లుగా నేను జీవిస్తున్నానా? నా వలె నా పొరుగు వారిని నేను ప్రేమిస్తున్నానా? నా జీవితం ఎవరు చూడలేని చీకటి జీవితం వలే ఉందా? లేక పగటి వెలుగు వలే పవిత్రంగా ఉందా? నా జీవితాన్ని నేను త్రొంగి చూసుకున్నప్పుడు, నాకు సిగ్గుగా అనిపిస్తోందా? లేక దేవుని యందు భయభక్తులతో, విశ్వాసముతో, నా జీవితం పవిత్రంగా ఉందా? అని, నిత్యం ఆత్మపరిశీలన చేసుకొని జీవిద్దాం. ఈ లోక మాయాజాలంలో పడకుండా, ఎల్లప్పుడూ వాస్తవంలో దైవరాజ్యానికి చేరుకోవడానికి, దేవుని వాక్కును అనుసరిస్తూ, నెరవేరుస్తూ, తపనతో జీవిద్దాం.

సువిశేషము - సేవకుని కర్తవ్యము - నిర్వహణ విధానము (పునీత మత్తయి గారు వ్రాసిన సువార్త 25:14-30)

“ఒకడు దూరదేశమునకు ప్రయాణమైపోవుచు సేవకులను పిలిచి, తన ఆస్తిని వారికి అప్పగించెను. వారివారి సామర్థ్యమును బట్టి ఒకనికి ఐదులక్షల వరహాలను, మరియొకనికి రెండు లక్షల వరహాలను, ఇంకొకనికి ఒకలక్ష వరహాలను ఇచ్చి వెళ్ళెను. ఐదులక్షల వరహాలను పొందిన వాడు వెంటనే వెళ్ళి వ్యాపారముచేసి మరియైదులక్షలను సంపాదించెను. అట్లే రెండులక్షల వరహాలను పొందినవాడు మరి రెండు లక్షలను సంపాదించెను. కాని ఒక లక్ష వరహాలను పొందినవాడు వెళ్ళి నేలను త్రవ్వి తన యజమానుని ద్రవ్యమును దాచెను.” “చాలకాలము గడిచిన తరువాత ఆ సేవకుల యజమానుడు తిరిగివచ్చి, వారితో లెక్కలు సరిచూచుకొననారంభించెను. సేవకులతో ‘ఆ లక్ష వరహాలను వీనినుండి తీసివేసి పదిలక్షల వరహాలు కలవానికి ఈయుడు. ఉన్న ప్రతివానికి ఇంకను ఈయబడును. అపుడు అతనికి సమృద్ధికలుగును. లేనివాని నుండి వానికి ఉన్నదియు తీసివేయబడును. ఈ నిష్ప్రయోజకుడగు సేవకుని వెలుపలి చీకటిలోనికి త్రోసివేయుడు. అచట జనులు ఏడ్చుచు పండ్లు కొరుకుకొందురు’ అని పలికెను.”

‘సేవకుని కర్తవ్యము - నిర్వహణ విధానమును’ గూర్చి దేవుడు తెలిపే మర్మాలను తెలుసుకొని, దేవుడు మెచ్చే జీవితాలను జీవించడానికి ప్రయత్నిద్దాం.

యేసు ప్రభువు మనకు తెలుపుతున్న ఉపమానములోని గూడార్థాలను దైవజ్ఞానము ద్వారా గ్రహిద్దాం.

ఒక యజమాని దూర దేశమునకు ప్రయాణమైపోవుచూ, సేవకులను పిలిచి, తన ఆస్తిని వారికి అప్పగించెను. వారివారి సామర్థ్యములను బట్టి ఒకనికి ఐదులక్షల వరహాలను మరియొకనికి రెండులక్షల వరహాలను ఇంకొకరికి ఒకలక్ష వరహాలను ఇచ్చి వెళ్లాడు.

ఐతే, ఐదు లక్షల పొందినవాడు, రెండు లక్షల పొందిన వాడు వెంటనే వెళ్లి వ్యాపారం చేసి తమ సంపదను రెట్టింపు చేసుకున్నారు. యజమాని ఇచ్చిన సొమ్మును వారు ఎక్కడా దాచుకోలేదు, ‘ఏదైనా వ్యాపారం చేస్తే నష్టం వస్తుందేమో!’ అని వారు భయపడలేదు. బదులుగా, యజమాని తమపై ఉంచిన నమ్మకానికి తగ్గట్టుగా, ఇచ్చిన సొమ్మును మరింతగా అభివృద్ధి చేసుకున్నారు.

కానీ ఒక లక్ష వరహాలను పొందిన వాడు భయపడ్డాడు. సోమరిగా ఉండిపోయాడు. శక్తివంచన లేకుండా, కష్టపడి జీవించడానికి సందేహించి, పూర్తిగా సోమరితనానికి లోనయ్యాడు. తన స్వశక్తి పట్ల, తనను నమ్మిన దేవుని పట్ల ఎలాంటి విశ్వాసము లేకుండా జీవించాడు. అందుకే, ఆ లక్ష వరహాలను నేలను త్రవ్వి ఎవరికీ కనపడకుండా దాచి పెట్టాడు.

అలా చాలా కాలం గడచిన తర్వాత, యజమాని తిరిగి వచ్చాడు. ఆ ముగ్గురిని పిలిచి లెక్కలు సరిచూడమన్నాడు. నమ్మకమైన ఆ ఇద్దరి సేవకులతో, “మంచిది నీవు ఉత్తముడవు, నమ్మినబంటువు” అని, విడివిడిగా ఐదులక్షల వరహాలను ఇచ్చిన వానినీ, రెండు లక్షల వరహాలను ఇచ్చిన వానినీ, ఇద్దరినీ మెచ్చుకున్నాడు. “నీవు ఉత్తముడవు. నమ్మినబంటువు. స్వల్ప విషయముల యందు శ్రద్ధ వహించితివి, కనుక అనేక విషయములను నీకు అప్పగింతను. నీ యజమానుని ఆనందములో నీవు పాలుపంచుకొనుము” అని వారిని ప్రశంసించి సత్కరించాడు.

సోమరిని చూసి, “ఓరీ దుష్ట సేవకా! సోమరీ! నేను నాటనిచోట పంట కోయువాడననియు, విత్తనములు చల్లనిచోట పంట కూర్చుకొనువాడననియు నీవు ఎరుగుదువు కదా! అట్లయిన నా ధనమును వడ్డీకి ఇచ్చి ఉండవలసినది. నేను తిరిగి వచ్చినప్పుడు వడ్డీతో సహా సొమ్ము పుచ్చుకొని యుందునుగదా! అని పలికి, సేవకులతో ఆ లక్ష వరహాలను వీని నుండి తీసుకొని పది లక్షల వరహాలు కలిగిన వానికి ఈయుడు. ఉన్న ప్రతి వానికి ఇంకనూ ఈయబడును. అప్పుడు అతనికి సమృద్ధి కలుగును. లేనివాని నుండి వానికి ఉన్నది తీసివేయబడును. ఈ నిష్ప్రయోజకుడగు సేవకుని వెలుపలి చీకటిలోనికి త్రోసివేయుడు. అచట జనులు ఏడ్చుచు పండ్లు కొరుకు కొందరు” అని పలికెను.

ప్రియ విశ్వాసులారా! దేవుడు ప్రతి ఒక్కరికీ తగిన బాధ్యతలను అప్పగించారు. నమ్మకమైన సేవకులు యజమాని ఇచ్చిన వరాలను రెట్టింపు చేసుకున్నారు. ఐదు లక్షల వరహాలను పొందిన వాడు, మరీ అయిదు సంపాదించాడు. రెండు లక్షల వరహాలను పొందినవాడు మరి రెండు సంపాదించాడు. వారు సోమరితనానికి తావునివ్వలేదు; కష్టపడి వ్యాపారం చేసి, యజమాని ఇచ్చిన సంపదను మరింత వృద్ధి చేసుకున్నారు.

అదేవిధంగా, మొదటి పఠనంలోని ఆదర్శ గృహిణి కూడా నిరంతరం ఆసక్తితో, బాధ్యతతో, ఇంటి పని చేసుకుంటూ, సాటి వారికి సహాయం చేయాలనే ప్రేమను కలిగి ఉంది. తన కుటుంబానికి ఎటువంటి లోటు లేకుండా చూసుకుంటుంది.

కాని, సోమరి అయిన సేవకుడు ప్రతిదానికీ భయపడ్డాడు. ‘వ్యాపారం చేస్తే నష్టపోతానేమో’ అనే అభద్రతా భావంతో, యజమాని ఇచ్చిన డబ్బును భూమిలో పాతిపెట్టాడు. అతనిలో కష్టపడి పనిచేయాలనే సంకల్పం లేదు; ‘మనం కష్టపడితే ప్రతిఫలం దేవుడే ఇస్తాడు’ అని దేవునిపై భారం వేయలేదు. అలా, లక్ష వరహాలు తీసుకున్న ఆ సేవకుడు పూర్తిగా నిర్లక్ష్యంతో, సోమరితనంతో తన జీవితాన్ని గడిపాడు.

ప్రియ విశ్వాసులారా! మనం లక్ష వరహాలు పుచ్చుకొని, దానిని భూమిలో పాతిపెట్టిన ఆ సోమరి సేవకునివలె ఎప్పుడూ ప్రవర్తించకూడదు. మొదటి ఇద్దరు సేవకులు, ఏ విధంగా శ్రమపడి, యజమానిని గౌరవించి, ఆయన ఇచ్చిన సంపదను రెట్టింపు చేసుకున్నారో, అలాగే మనం కూడా దేవుడు మనకు ప్రసాదించిన ఈ జీవితం ద్వారా, ఆయన్ని మహిమపరుస్తూ, ఆయనలో కట్టబడి ఫలించాలి. దేవుడు మనకు అనుగ్రహించిన జ్ఞానంతో, పదవితో, గౌరవముతో, మరియు ప్రత్యేక నైపుణ్యాలతో, కష్టపడి జీవిస్తూ ఆధ్యాత్మికంగానూ, లౌకికంగానూ ఎదగాలి ఎదగాలి.

దేవుని రెండవ రాకడ దినమున జరిగే తీర్పు కొరకు మనమందరము సిద్ధపడాలి. ‘ఆయన వస్తాడులే, తీర్పు జరుగుతుందిలే’ అని నిర్లక్ష్యంతో ప్రవర్తిస్తే, మనకు ముప్పు తప్పదు. దేవునికి నమ్మకమైన సేవకులుగా ప్రవర్తించి, మన యజమానుడైన, పరలోక తండ్రియైన దేవునిచే గుర్తింపబడదాం.

“మంచిది నీవు ఉత్తముడవు / ఉత్తమురాలవు! నీవు నాకు నమ్మకమైన వాడవు. నా వాక్కు యందు ఎంతో శ్రద్ధ వహించి, దానిని పాటించి నెరవేర్చావు; కనుక, నీకు పరలోక రాజ్యమున మరింత గౌరవమును, సత్కారమును నీకు దయచేస్తాను. నేను నీకు అప్పగించిన బాధ్యతలను ఎంతో నమ్మకంగా నిర్వహించావు” అని దేవుడు రెండవ రాకడ తీర్పు దినమున మనల్ని అభినందించి సత్కరించాలి.

దేవుని చిత్తాన్ని, ఆయన అప్పగించిన బాధ్యతలను స్వీకరించి నెరవేర్చకుండా, సోమరి వలె దేవునికి విరుద్ధంగా జీవిస్తే, దేవుడు మనల్ని కూడా, “ఓరీ దుష్ట సేవకుడా!” అని పిలిచే పరిస్థితి వస్తుంది. “నీవు నిష్ప్రయోజనమైన జీవితాన్ని జీవించావు, కనుక నీకు ప్రకాశవంతమైన పరలోక రాజ్యమున చోటు లేదు. వెలుపలి చీకటిలోనికిం, నరకంలోనికి త్రోయబడతావు” అని తన దూతల ద్వారా మనలను హెచ్చరిస్తున్నారు.

కనుక ప్రతి ఒక్కరము జాగరుకులమై జీవిద్దాం. మనం చీకటికి సంబంధించిన వారము కాదు. వెలుగునకు సంబంధించిన వారము అని గ్రహిద్దాం. చీకటి పాపాలను, దేవునికి ఇష్టము లేని అనేక చీకటి కార్యాలను, ద్వేషాలను, ఈర్షలను పూర్తిగా విడిచిపెట్టాలి. సాటి మనుషులలో దేవుని రూపాన్ని చూడగలగాలి. సాటివారికి సహాయం చేయాలి. పేదలకు దానధర్మాలు చేయాలి.

దేవుని మెప్పించే సత్క్రియలు మనం చేసినప్పుడే, దేవుడు మనల్ని తన ప్రియ కుమారుని ద్వారా పరలోకమునకు ఆహ్వానించి చేర్చుకుంటారు. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించి, ఇప్పటికైనా సంపూర్ణ పరివర్తన చెందుదాం. దేవుడు మనకిచ్చిన ప్రత్యేక బాధ్యతలను, కష్టపడి నెరవేర్చి, దేవుని సన్నిధిలో ఆరని జ్యోతులమై పరలోకమున నిత్యం వెలుగొందుదాం.

ముగింపు

ప్రియ విశ్వాసులారా! దేవుడు ఈరోజు మనకు ఇస్తున్న సందేశం నుండి, మనమేం నేర్చుకోవాలి? ఆదర్శ గృహిణి వలే బాధ్యతాయుతంగా, శ్రద్ధగా ప్రవర్తిద్దాం. నమ్మకమైన సేవకుల వలె దేవునికి ప్రీతిపాత్రముగా, దేవుని చిత్తానికి తగినట్లుగా, మనలో ప్రతి ఒక్కరికి దేవుడు అప్పగించిన బాధ్యతలను, భక్తిశ్రద్ధలతో నెరవేర్చాలి. ఆ విధంగా జీవించడానికి ఇప్పటికైనా మేలుకుందాం! పునీత పౌలు గారు హెచ్చరిస్తున్నట్లుగా, ఎల్లప్పుడూ దేవుని రాకకై సిద్ధంగా ఉందాం. మారుమనస్సు పొందుటకై ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయవద్దు. చీకటిలో ఉన్న మన జీవితాలను వెలుగులోనికి మరల్చుకుందాం. నిత్యము దేవుని పట్ల భయభక్తులను, దృఢమైన విశ్వాసమును కలిగి జీవిద్దాం. దేవాది దేవునికి నిరంతరం ప్రార్థించుకొందాం. దేవుడు రాక రోజున ఎత్తబడే సమూహంలో, మనలో ప్రతి ఒక్కరము ఉండేలా, అనుదిన ఆత్మపరిశీలనతో జీవిద్దాం. ఏ రోజుకు ఆ రోజు, మనం చేసిన పొరపాట్లను, అపరాధములను దేవుని సన్నిధిలో ఒప్పుకుంటూ, మనల్ని మనం సరిదిద్దుకుందాం.

పితా, పుత్ర, పరిశుద్ధాత్మ నామమునకు, మహిమ కలుగునుగాక! ఆమెన్.