Saturday, September 28, 2013

NOVENA TO ST. FRANCIS OF ASSISI DAY 5 (29 SEPTEMBER 2013): ST. FRANCIS AND BROTHERHOOD

NOVENA TO ST. FRANCIS OF ASSISI
DAY 5 (29 SEPTEMBER 2013): ST. FRANCIS AND BROTHERHOOD


Today we reflect the life of St. Francis of Assisi from the view of his fraternal love not only to humans but also to all living creatures. When I joined Capuchins, which attracted me most was the life of fraternity and the fraternal love. I have always felt this fraternal concern and support wherever I have been. It is my brothers who give me support and encouragement. It is together that we grow. We come to together without knowing each other but live loving each other. St. Francis of Assisi is our source of inspiration to live the universal brotherhood. We are a brotherhood of like-minded men who follow St. Francis’ example as a discipline in service to God.

"Truly we see in the love and concern our brother Francis bore for all creatures, a
spirit worthy of imitation.  Francis loved each creature as an emanation of his God.  Mankind held a dear place in Francis' heart, for they are, as Scripture tells us, created in the very image of God (Genesis 1:26).  It is in this way that we must come to see our King, by learning to worship through love of brothers.  To this end we endeavour to live the virtues of POVERTY, HUMILITY, JOY, CHARITY, and CHIVALRY in our daily walk together."

Franciscan way to Christian Brotherhood

The first theme of Gospel living is Brotherhood. It is clear that Franciscan living, like Gospel living, is Communal. St. Francis like Christ was a Community builder. Francis was irresistibly drawn to the Gospel and took the words of Jesus (Mt 10:7-13) literally “stripping himself off all his possessions, set out bare foot and penniless to preach repentance and simple message of trust in God and joy in the sheer wonder of God’s goodness”. He posed a style of life that was strange, yet highly relevant for the time. As a protest against the corrupt monasticism, he gave a radically alternative model with a rare combination of poverty, mysticism and ‘brotherhood’. Thus Francis opted for mobility and instability of mendicanism as against the immobility and the introverted spirituality of monasticism.

Francis was considered a religious genius, the greatest that Europe had ever produced. The renewal that he initiated was long desired by many. But his call for total reformation in Christian ecclesial living did not vibrate for long. Already during his life time there were attempts to make the movement distinctly clerical which Francis resisted. The brotherhood order founded by him in 1211 became a mass movement among the faithful and had attracted some 3000 disciples by 1220.

In contest of a Church dominant with clericalism, St. Francis of Assisi presents himself as a layman, calling himself and his followers brothers without any hierarchical title whatsoever.  “I have come to serve, and not to be served” (Mt 20:28).

Let us pray that we all live in the spirit of brotherhood that St. Francis wished and live like brothers whom the Lord gave to each other. St. Francis saw the entire world as one family. He called every creature as brother and sister. Let us learn to respect the nature and every creature.

St. Francis, pray for us!

Friday, September 27, 2013

26వ సామాన్య ఆదివారము, YEAR C, 29 సెప్టెంబరు 2013

26వ సామాన్య ఆదివారము, YEAR C, 29 సెప్టెంబరు 2013
పఠనాలు: ఆమోసు 6:1,4-7, I తిమోతి 6:11-16; లూకా 16:19-31

ప్రియ సోదరీ, సోదరా! మన గమ్యం పరలోక రాజ్యం. ఈ లోకములో మనం కేవలం ప్రయాణికులం. ఏదో ఒకప్పుడు ఈ ప్రయాణం ముగియవలసినదే! అయితే, పరలోక రాజ్యములో స్థానాన్ని పొందాలంటే, ఈ భూలోకయాత్ర దేవుని చిత్తానుగుణముగా కొనసాగాలి. తుదితీర్పును (మత్తయి 25:31-44) దాటి తండ్రి రాజ్యములో ప్రవేశించాలంటే, భూలోక జీవితం క్రీస్తు ఆజ్ఞలు, చూపిన విలువలు, బోధనలప్రకారం కొనసాగాలి. మారు మనస్సు, పశ్చాత్తాపం మనకి ఎంతో అవసరం. దివ్య సంస్కారములద్వారా దైవానుగ్రహాన్ని, పవిత్రాత్మ వరాలను పొందుతూ మన జీవితాలను ముందుకు కొనసాగించాలి.

అదేవిధముగా, ఈనాటి పఠనాలు, మనం సమాజములో, మన అనుదిన జీవితాలను ఎలా జీవించాలో బోధిస్తున్నాయి. పేదవారితో మన సంపదలను పంచుకోవాలి. ఆకలిగొన్నవారికి ఆహారం ఒసగాలి, దప్పికగొన్నవారికి దాహమును తీర్చాలి, పరదేశులను ఆదరించాలి, వస్త్రహీనులకు వస్త్రములను ఇవ్వాలి, రోగులను పరామర్శించాలి, చెరసాలలో ఉన్నవారిని దర్శించాలి. ఈ అత్యల్పులలో ఏ ఒక్కరికిని ఇవి చేసినను అవి ప్రభువుకు చేసినట్లే!

మొదటి పఠనములొ ఆమోసు ప్రవక్త భోగప్రియులైన ఇస్రాయేలు ప్రజలకు అనర్ధము, ఘోరశిక్ష తప్పదని ప్రవచిస్తున్నాడు. ఎందుకన, వారు పేదవారిని, బాధలలో ఉన్నవారిని పీడిస్తూ, అణగద్రొక్కుతూ విలాసవంతమైన జీవితాన్ని గడుపుచున్నారు.

"నీతిమంతులు నిత్య జీవితములో ప్రవేశింతురు. అవినీతి పరులు నిత్య శిక్షకు వెడలిపోవుదురు" (మత్తయి 25:46). మనం ఎలాంటి జీవితాన్ని జీవిస్తున్నామో ఆత్మపరిశీలన చేసుకొందాం!

ఈ విషయాన్ని ఈనాటి సువిశేష పఠనములొని ధనికుడు-లాజరు ఉపమానము ద్వారా, ప్రభువు మనకు క్షున్నముగా, అర్ధవంతముగా తెలియజేస్తున్నారు. అయితే, ముందుగా ప్రభువు ఈ ఉపమానాన్ని ఎందులకు చెప్పారో తెలుసుకొందాం: ప్రభువు ఈ ఉపమానాన్ని ధనాపేక్ష కలిగిన పరిసయ్యులకు, పేదవారిపట్ల కనికరములేని పరిసయ్యులకు గుణపాఠం చెప్పడానికి చెప్పియున్నారు. మరియు ఈ ఉపమానాన్ని, ఆకాలములో యూదులలో ఉన్న తప్పుడు భావనలను సరిదిద్దుటకు చెప్పియున్నాడు. ఆ తప్పుడు భావనలు ఏవనగా: మొదటగా, లోకసంపదలు కేవలం కొంతమందికి ముఖ్యముగా నీతిగా పరిగణింపబడే వారికే దేవుడిచ్చిన గొప్ప వరమని, పేదరికం, అనారోగ్యం పాపాలకి శిక్షయని భావించెడివారు. కనుక వారికి సహాయము చేయనవసరములేదు. వారు దేవునిచేత శపింపబడియున్నారని భావించెడివారు. రెండవదిగా, సంపద దేవుని వరము కనుక దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలపడానికి, మొదటగా దశమభాగము దేవునికి ఇచ్చిన తరువాత, ఆ సంపదను  భోగవిలాసాలతో, తినుతూ, త్రాగుతూ అనుభవించాలని భావించెడివారు. మూడవదిగా, మరణం తర్వాత ఆత్మ జీవింపదని మన కార్యాలను బట్టి నూతన జీవితములో ప్రతిఫలం ఉండదని సద్దూకయ్యులు భావించెడివారు. ఈ ఉపమానము ద్వారా, ఈ తప్పుడు భావనలను యేసు ఖండించారు.

ఉపమానములో విన్నట్లుగా, ధనికుడు ఈ భూలోకమున పట్టువస్త్రములు ధరించి, నిత్యము విందులతో, వినోదములతో కాలాన్ని గడిపాడు. తన వాకిట ఉన్న లాజరు అను పేదవాన్ని ఎప్పుడూ చేరదీయలేదు, పరామర్శించలేదు. ఇరువురు ఈ భూలోక యాత్ర ముగించిన తరువాత, ధనికుడు పాతాళములోనికి త్రోయబడ్డాడు. లాజరును దేవదూతలు అబ్రహాము ఒడిలోనికి చేర్చిరి. ధనికుడు, సంపదతో జీవించాడని పాతాళములోనికి త్రోయబడలేదు. కాని, అతడు సకల సంపదలను అనుభవించుచూ, మోషే, ప్రవక్తల బోధనలను, హెచ్చరికలను పెడచెవిన పెట్టాడు. ధనికుడు శారీరకముగా ఎవరికీ ఏ హాని చేసి ఉండక పోవచ్చు. కాని, తన చుట్టూవున్న పేదవారిని ఆదరించలేదు, కష్టములో, బాధలో ఉన్నవారిని పరామర్శించలేదు. అందుకే, పాతాళమునుండి దాటుటకు వీలులేని అగాధమును ఏర్పాటు చేసుకొన్నాడు. ధనికుడు, తుదితీర్పు తరువాత బాధపడ్డాడు, కనికరింపుమని అబ్రహామును వేడుకొన్నాడు. కాని, ప్రియ సోదరీ! సోదరా! మనం ఈ భూలోకమున ఉండగానే మారుమనస్సు పొందాలి, పశ్చాత్తాప పడాలి. క్రీస్తు బోధనలను ఆలకించి, పాటించాలి. మనం దేవుని నుండి ఎన్నో వరాలను, అనుగ్రహాలను పొందిన గొప్పవారము. మనమందరమూ ధనికులమే! దేవుడు మనకు కావలసిన ధనాన్ని, సంపదనూ, ఆరోగ్యాన్ని, సమయాన్ని, తెలివి తేటలను, ఇలా ఒక్కొక్కరికి ఒకో విధముగా ప్రత్యేకమైన వరాలను ఒసగియున్నాడు. ఆ అనుగ్రహాలన్నింటినికూడా స్వార్ధముతో కేవలము మనకొరకేగాక, ఇతరులకొరకుకూడా  ముఖ్యముగా అవసరములో ఉన్నవారికి కొరకు ఉపయోగించాలి.

ఈ ఉపమానముద్వారా, సంఘములో స్వార్ధముతో జీవింపక, మనం సామాజిక జీవులమని, ఒకరికొరకు ఒకరం జీవింపాలని, అలాగే, ఇతరుల పట్ల మనం బాధ్యతకలిగి జీవింపాలని, మనకున్నవాటిని పంచుకోవాలని బోధిస్తున్నది. మన తుదితీర్పు కూడా ఈ పంచుకోవడముపైనే ఉన్నదని మత్తయి 25 వ అధ్యాములో చూస్తున్నాము. ఆహారమును, పానీయమును, గృహమును, ఇతరులతో పంచుకోవాలి. ఇతరులపట్ల దయ, కనికరముతో జీవించాలి.  ధనికుడు లాజరును ఒక సోదరునిగా పరిగణించలేదు. జగమంతా ఒకే కుటుంబము. ఎన్ని భిన్నత్వాలున్న ఐక్యముగా జీవింపాలి.

ఈనాటి రెండవ పఠనములొ పౌలుగారు ఎఫేసు సంఘానికి అధిపతియైన (ఈనాటి పీఠాధిపతి) తిమోతిని హెచ్చరిస్తూ, అతనికి మంచి సలహాలను ఇస్తున్నాడు. "ధనకాంక్ష సర్వ అనర్ధములకు మూలము" (I తిమోతి 6:10). పొగరుబోతుతనం, వాగ్వివాదములు, వాగ్యుద్ధములు, అసూయలు, కలహములు, దూషణలు, దుష్టసందేహములు, ధనకాంక్షలకు దూరముగా ఉండమని పౌలుగారు తెలియజేస్తున్నారు. నీతి, భక్తి, విశ్వాసము, ప్రేమ, సహనము, సౌజన్యముతో జీవింప ప్రయత్నం చేయాలి (6:11). మనము ఈ లోకములోనికి వచ్చునప్పుడు ఏమియు వెంటతీసుకొనిరాలేదు. మనము ఈ లోకమునుండి నిష్క్రమించునప్పుడు ఏమియు వెంటతీసుకొనిపోజాలము (6:7). కనుక, ఇహమందు ధనవంతులైనవారు గర్విష్టులుగా ఉండక, అస్థిరములగు ధనములందు నమ్మకముంచక, మనము సంతోషముగా అనుభవించుటకు దారాళముగా కావలసినదంత దయచేయు దేవునియందే నమ్మకము ఉంచవలయును (6:17). ఇదియే, నిజమైన జీవమును సంపాదించుకొనుటకై రాబోవు కాలమునకు దృఢమైన పునాదిని ఏర్పాటు చేసుకోవడం.

అయితే, సలహాలు మనకు కావలసినన్ని ఉన్నాయి కాని, వాటిని పాటించినప్పుడే, వాటి ఫలితాన్ని పొందగలము. కనుక, దేవుడు మనకు ఇచ్చిన సంపదను, వరాలను ఇతరులతో పంచుకోవడానికి ప్రయాసపడుదాం. పేదవారిని అవమానపరచక, కించపరచక, ఆదుకొనే ప్రయత్నం చేద్దాం. వ్యాధిగ్రస్తులను పరామర్శించుదాం. కష్టములోనున్నవారికి చేయూతనిద్దాం. మన జీవితాన్ని, ఇహలోక సంపదపైగాక, దేవునిపట్ల నమ్మకముపై నిర్మించుకొందాం. యేసుక్రీస్తు చూపిన మార్గములో పయనిద్దాం. ఆయన బోధనలను పాటిద్దాం. మోక్షవాసులమవుదాం!

కీర్తన 119: 49-50: "ఈదాసునికి నీవు చేసిన వాగ్ధానమును జ్ఞప్తికి తెచ్చుకొనుము. అది నాకు ఆశను కల్పించెను. నీ వాగ్ధానము నాకు జీవమును  ఒసగెను. కనుక నా బాధలలో కూడా నేను ఓదార్పును పొందితిని."

NOVENA TO ST. FRANCIS OF ASSISI: DAY 4 (28 SEPTEMBER 2013) - ST. FRANCIS AND HOLY EUCHARIST

NOVENA TO ST. FRANCIS OF ASSISI
DAY 4 (28 SEPTEMBER 2013): ST. FRANCIS AND HOLY EUCHARIST

St. Francis was absolutely devoted to the Eucharist. It’s one of the reasons he was so concerned about rebuilding and cleaning local churches, making them suitable homes for the Eucharist. Thomas of Celano tells us that concerned citizens brought St. Francis to their parish priest who was living in sin; they wanted the saint to reprimand him and condemn his sinful way of life. Instead, St. Francis knelt, took the priest’s hands and said, “I know not whether this priest is sinful. I only know that these hands, and these hands alone, make present upon the altar my Lord and Saviour Jesus Christ.”  Francis’s respect for the clergy was based on the priest’s power to change bread and wine into the Body and Blood of Christ, “in whom all things in heaven and on earth are made peaceful and are reconciled to God the Almighty.”  He cannot be separated from his belief in and devotion to the sacraments and doctrines of the Church.

St. Francis of Assisi Eucharistic Quotes:

"What wonderful majesty! What stupendous condescension! O sublime humility! That the Lord of the whole universe, God and the Son of God, should humble Himself like this under the form of a little bread, for our salvation"

"...In this world I cannot see the Most High Son of God with my own eyes, except for His Most Holy Body and Blood."

From the writings of St. Francis of Assisi on THE BLESSED SACRAMENT: Our Lord Jesus said to His disciples: "I am The Way, The Truth and The Life. Nobody can come to the Father except through Me. If you had recognized Me, you would have recognized My Father too. And from now on you will recognize Him, since you have seen Him." Philip said to Him: "Lord, show us the Father and it is enough for us." Jesus said to him: "Have I been so long a time with you and you have not learned who I am? Philip whoever sees Me, sees My Father too" (Jn. 14:6-9).

Now, the Father dwells in light that cannot be penetrated (1 Tim. 6:16), and God is a spirit (Jn. 4:24), and nobody has ever seen God (Jn 1:18). Because God is a spirit, therefore He can be seen only by means of the spirit, for it is the spirit that gives life, whereas the flesh is of no avail (Jn. 6:64).

But since the Son is like the Father, he too is seen by nobody otherwise than the Father is seen or otherwise than the Holy Spirit is seen. And so it was that those who saw our Lord Jesus Christ only in a human way and did not see nor believe that He was the true Son of God, as the spirit and his Divine nature demand - they all stood condemned.

And so now with all those who see the Blessed Sacrament, sanctified by our Lord's words on the altar, through the hands of the priest, in the form of bread and wine: if they do not see and believe, as the spirit and the Divine nature demand that it is truly the most holy Body and Blood of our Lord Jesus Christ, they stand condemned. For, it is the Most High who bears witness to it. He says, "This is My Body, and the Blood of the New Testament" (Mk. 14:22-24) and, "He who eats My Flesh and drinks My Blood, has life everlasting." (Jn. 6:55)

"And just as He appeared before the holy Apostles in true flesh, so now He has us see Him in the Sacred Bread. Looking at Him with the eyes of their flesh, they saw only His Flesh, but regarding Him with the eyes of the spirit, they believed that He was God. In like manner, as we see bread and wine with our bodily eyes, let us see and believe firmly that it is His Most Holy Body and Blood, True and Living. For in this way our Lord is ever present among those who believe in him, according to what He said: "Behold, I am with you all days even to the consummation of the world." (Mt. 28:20)

Meditation of St. Francis of Assisi

Let everyone be struck with fear,
the whole world tremble,
and the heavens exult
when Christ, the Son of the living God,
is present on the altar in the hands of a priest!
O wonderful loftiness
and stupendous dignity!
O sublime humility!
O humble sublimity!
The Lord of the universe,
God and the Son of God,
so humbles Himself
that He hides Himself
for our salvation
under and ordinary piece of bread!
See the humility of God, brothers,
and pour out your hearts before Him!
Humble yourselves that you may be exalted by Him!
Hold back nothing of yourselves for yourselves,
that He Who gives Himself totally to you
may receive you totally!

"I believe that You, O Jesus, are in the most holy Sacrament.  I love
You and desire You.  Come into my heart.  I embrace You.  Oh, never leave me.
May the burning and most sweet power of Your love, O Lord Jesus Christ, I
beseech You, absorb my mind that I may die through love of Your love, Who were
graciously pleased to die through love of my love." (St. Francis)

Thursday, September 26, 2013

NOVENA TO ST. FRANCIS OF ASSISI DAY 3 (27 SEPTEMBER 2013): ST. FRANCIS MAN OF THE GOSPEL

NOVENA TO ST. FRANCIS OF ASSISI
DAY 3 (27 SEPTEMBER 2013): ST. FRANCIS MAN OF THE GOSPEL

Today, let us reflect on the theme, St. Francis, Man of the Gospel. In his day, Francis was known as much for his preaching as for his lifestyle. We read in one of the earlier biographies, "His words were neither hollow nor ridiculous, but filled with the power of the Holy Spirit, penetrating the marrow of the heart, so that listeners were turned to great amazement."

He wanted everyone to love Jesus and find joy in life with him. To help people discover that, however, Francis knew he had to proclaim the Gospel. He had to tell people about Christ, about his mercy and his love, his death and Resurrection, his Church and his sacraments. He had to tell people what God asked of them, what God wanted for them. So, every chance Francis got, he proclaimed the Gospel. He proclaimed it to the wolves in the forest. He proclaimed it to the Sultan in Egypt. He wouldn’t stop talking about Jesus. He couldn’t.

Pope Paul VI in his 1974 encyclical on evangelization, Evangelii Nuntiandi wrote, “Nevertheless [witness] always remains insufficient, because even the finest witness will prove ineffective in the long run if it is not explained, justified…and made explicit by a clear and unequivocal proclamation of the Lord Jesus. The Good News proclaimed by the witness of life sooner or later has to be proclaimed by the word of life. There is no true evangelization if the name, the teaching, the life, the promises, the kingdom and the mystery of Jesus of Nazareth, the Son of God are not proclaimed.”

Gospel of Mathew 10:5-15 for reading and Reflection:
 These twelve Jesus sent out with the following instructions: “Do not go among the Gentiles or enter any town of the Samaritans.  Go rather to the lost sheep of Israel. As you go, proclaim this message: ‘The kingdom of heaven has come near.’ Heal the sick, raise the dead, cleanse those who have leprosy, drive out demons. Freely you have received; freely give. “Do not get any gold or silver or copper to take with you in your belts—no bag for the journey or extra shirt or sandals or a staff, for the worker is worth his keep. Whatever town or village you enter, search there for some worthy person and stay at their house until you leave. As you enter the home, give it your greeting. If the home is deserving, let your peace rest on it; if it is not, let your peace return to you. If anyone will not welcome you or listen to your words, leave that home or town and shake the dust off your feet. Truly I tell you, it will be more bearable for Sodom and Gomorrah on the day of judgment than for that town.
We must live the Church’s teachings, and we must speak them. Let us earnestly pray for the evangelization of the world. Let us pray that God makes us as His instruments of His Word.

Prayer and Thanksgiving of St. Francis of Assisi
God, all powerful, most holy,
most high and supreme;
FATHER: holy and righteous;
Lord: king of heaven and earth;
we thank you for yourself,
because by your holy will
and through your only Son
and the Holy Spirit
you created all things,
spiritual and material.
You made us in your
image and likeness
and placed us in paridise,
and we, through our transgression
fell away.
We give you thanks because,
as you created us through your Son,
so by the holy love
with which you loved us
you willed your Son to be born
true God and true man
of the glorious and holy Virgin Mary,
and through his cross and blood and death
it was your will to set us free
from our captivity.
Also we thank you
because that same Son of yours
will come again in the glory of his majesty
to condemn those who refused to repent
and acknowledge you;
and to say
to all who did acknowledge,
worship and serve you in repentance:
Come, you whom my Father has blessed,
receive the kingdom
prepared for you
since the world began.
And because we are all wretched sinners,
unworthy to speak your name,
therefore let Jesus Christ himself,
our Lord and your beloved Son
in whom you are well pleased,
give thanks to you for everything,
together with the Holy Spirit the Paraclete,
as it pleases you and pleases him.
He always satisfies you in everything,
and through him
you have done so much for us.

Alleluia!

Wednesday, September 25, 2013

DAY 2 (26 September 2013): “Francis, Go, Rebuild my Church”

There are the words spoken from the Crucifix in the chapel of San Damiano. This is the mission given him by the Lord. Francis took these words literally and began to rebuild the ruins of San Damiano. But the Lord had different plans for him! And later Francis did repair through the Franciscan Order. As baptized, we all share in the priesthood and the mission of Jesus to proclaim the Good News of the Gospel: rebuild the church through our varied ministries and service to God’s people. We need to rebuild the church, the Body of Christ and providing for its future, continued growth.

I Peter 2:3-6:  “For you have tasted the kindness of the Lord. Come to him, to that living stone, rejected by men but in God's sight chosen and precious; and like living stones be yourselves built into a spiritual house, to be a holy priesthood, to offer spiritual sacrifices acceptable to God through Jesus Christ. For it stands in scripture: "Behold, I am laying in Zion a stone, a cornerstone chosen and precious, and he who believes in him will not be put to shame."


St. Francis’ Prayer before a Crucifix

Most high, glorious God,
cast Your light into the darkness
of my heart.
Give me right faith,
firm hope,
perfect charity
and profound humility,
with wisdom and perception,
O Lord, so that I may do
what is truly Your holy will.

Amen.

Novena to St. Francis of Assisi

Dear Brother and Sister, today we begin the novena to St. Francis of Assisi. We have blessed 9 days to give thanks to God for the person of Brother and St. Francis of Assisi. Let us come to know more about the little poor man of Assisi and give thanks to God presenting our prayers and petitions through the intercessions of St. Francis of Assisi.

I have personally a great love for him. I came to know about him at the age of 15 when I just finished my high school and was thinking what was to do next in life. There came a Franciscan Capuchin (late Fr. Avito Pottukulam) to the boarding where I was and told us in brief (we were 17 catholic boys in class X) the life of St. Francis of Assisi and about the Capuchin life. That was the starting point in my life to join the Capuchins, become priest and above all a follower and son of St. Francis of Assisi. Thanks to my parents who had no objection at all to my vocation (I am only a male child). It is always a great joy to know him; as we try to know him, there is always more to know. The feast of St. Francis (4 October) is always one of the greatest days in my life to celebrate it and give thanks to God for a wonderful human brother to the entire world and a great saint to the catholic church and in particular to thank God for my vocation to the Franciscan Capuchin Order founded by this little poor man of Assisi, Italy.

First Day: (25 September): Who is St. Francis of Assisi

Saint Francis was born in the year 1182 to Pietro Bernardone, a wealthy merchant of Assisi. Brought up in great wealth and luxury, Francis spent a considerable portion of his wealth in extravagant pleasures. Thomas of Celano, his biographer who knew him well, said, "In other respects an exquisite youth, he attracted to himself a whole retinue of young people addicted to evil and accustomed to vice." Francis himself said, "I lived in sin" during that time.

Francis wanted to be a noble, a knight. After fighting in a battle between Assisi and Perugia, Francis was captured and imprisoned at ransom. He spent nearly a year in prison. Finally, again a call for knights for the Fourth Crusade gave him a chance for his dream. But Francis never got farther than one day's ride from Assisi. There he had a dream in which God told him he had it all wrong and told him to return home. The boy who wanted nothing more than to be liked was humiliated, laughed at, called a coward by the village and raged at by his father for the money wasted on armour.
Sometime after this, Francis was sick in bed for many months on account of some serious disease. He was about to die. The nature of Francis was entirely changed during that time as he spent much time praying and asking for guidance as to his future. He made a strong determination to renounce his old way of living to tread a life of purity and to dedicate his life to the service of humanity and nature which he saw as a manifestation of God. Francis gave up his old ways, threw away his expensive cloths and began to serve the greater good of all beings. He distributed clothes, goods and money to the poor.

Francis' friends mocked at him and teased him. His father turned him out of the house. Francis lived like a beggar. His old friends even pelted him with stones and mud. He bore all of these things with patience and began a life of simplicity wearing simple clothing and eating simple food. Living in a cave in the mountains of Assisi Francis spent his time in prayer and meditation for two years. Some kind people gave him food, but very often he had nothing to eat at all.

Francis was very humble and loved all of God's creatures. He loved birds, animals, plants, trees and nature itself. He loved the depressed and the outcastes. He treated the birds, the beasts and all beings as brothers and sisters. Francis went from village to village preaching the love of God, even giving teachings to the animals.
Francis invited people to join him in his life of service if they were willing. Bernard, a rich man of Assisi, was very much attracted by the saintliness of Francis and joined him. He was the first follower of Francis, placing all his wealth at the altar of God. Eleven others also joined Francis, including St. Clair who like Francis left a wealthy life of luxury to care for the sick and underprivileged. Together these eleven distributed all their wealth to the poor traveling all over Italy preaching, teaching, healing and blessing wherever they went.

The gospel of kindness and love of Francis soon spread all over Europe and earned for him the name of St. Francis. People called him the little poor man of Assisi. St. Francis collected many followers and founded the Order of Mendicant Friars or Franciscans. The members of this Order take a vow of poverty, chastity, love and obedience. St. Francis gave up his mortal life in 1228. The influence of St. Francis and the sweet aroma of his life live on until this day.

The Relevance of St. Francis' Teachings in Today's World

The Life and teachings of St. Francis of Assisi have great relevance to the many problems that we face today, especially in terms of our perception and treatment of fellow creatures and the natural world. In his time, St. Francis was an antidote to the profane and dualistic beliefs of human superiority and separateness from the rest of Nature, a view of the world that is still widely held. Today, as we confront the secular materialism that was just emerging in his time, St. Francis is an inspiration and guide for the human relationship with and responsibility for the life and beauty of the planet.

The relevance of St. Francis' teachings could not be more acute today as science, on the one hand, affirms the sacred unity and interdependence of all of life and, on the other, serves those industries and ideologies that are destroying this unity and interdependence. All who share concern for humanity and the protection of animals and Nature may be inspired by the life of St. Francis to do all they can to insure the future and integrity of Earth's Creation.

Prayer

Today, let us pray for the Catholic Church and its spiritual governance:
 - Let us pray for our Pope, named after this little poor man of Assisi, Francis, so that God bless him abundantly and continue to show him the way through the Spirit to ‘rebuild the church’ in the manner that Jesus wants.
 - Let us pray for the peace in the world filled with unbecoming of the ways of God.

Peace Prayer of St. Francis of Assisi

Lord, make me an instrument of your peace,
Where there is hatred, let me sow love;
where there is injury, pardon;
where there is doubt, faith;
where there is despair, hope;
where there is darkness, light;
where there is sadness, joy;
O Divine Master, grant that I may not so much seek to be consoled as to console;
to be understood as to understand;
to be loved as to love.
For it is in giving that we receive;
it is in pardoning that we are pardoned;
and it is in dying that we are born to eternal life.

Friday, September 20, 2013

25వ సామాన్య ఆదివారము, YEAR C, 22 సెప్టెంబరు 2013

25వ సామాన్య ఆదివారము, YEAR C, 22 సెప్టెంబరు 2013
పఠనాలు: ఆమోసు 8:4-7; I తిమోతి 2:1-8; లూక 16:1-13

మనమందరమూ దేవుని దత్త పుత్రులం. క్రీస్తానుచరులము. మన ప్రాధాన్య పిలుపు ఈ లోకములో దైవరాజ్యాన్ని స్థాపించడం. దీని నిమిత్తమై భగవంతుడు మనకు ఎన్నో వరాలను, అనుగ్రహాలను దయచేసియున్నారు. వాటిని వివేకముతో, దైవానుచిత్తముగా ఉపయోగించవలయును. దైవరాజ్యమును స్థాపించుటకు మనమందరమూ నీతి న్యాయాలతో జీవించాలని ఈనాటి పఠనాలు మనకు బోధిస్తున్నాయి."మొదట ఆయన రాజ్యమును, నీతిని వెదకుడు" (మత్తయి 6:33). "నీవు న్యాయమును పాటింపుము, ప్రేమతో మెలుగుము, నీ దేవుని పట్ల వినయముతో ప్రవర్తింపుము" (మీకా 6:8).

న్యాయం అనగా ఇతరుల హక్కులను గౌరవించడం. అలాగే ఇతరులు ఆ హక్కులను  పొందటములో మనం బాధ్యతలను కలిగి ఉండటము. న్యాయాన్ని రెండు రకాలుగా చెప్పవచ్చు: సామాజిక సేవ మరియు సామాజిక న్యాయం. సేవ అప్పటికప్పుడు ఇతరుల కష్టాలను, బాధలను తీర్చటం లేదా ఒదార్చటం. ఉదా,, ఆకలితో ఉన్న వారికి అన్నం పెట్టడం. అదే సామాజిక న్యాయం ఆ కష్టాలకు, బాధలకు కారణాన్ని కనుగొని శాశ్వత పరిష్కారం చేయడం. న్యాయం అనగా ఇతరులకు చెందిన దానిని వారికి చెందేలాగున చేయడం. ఈనాటి మన సమాజ దుస్తుతికి, అనగా అసమానతలకు కారణం సామాజిక న్యాయం లేకపోవటం వలననే. మన ప్రభుత్వాలు, ఇతర సామాజిక సంఘాలు అలాగే మనమందరమూ సామాజిక న్యాయం కొరకు కృషి చేయాలని ఆశిద్దాం.

న్యాయముగా జీవించడం దేవుని వరం. ఇది కేవలం వరదాయకమైనదేకాక, రక్షణదాయకమైనది కూడా. ఈ దేవుని వరాన్ని మనం పొందాలంటే, మన పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడి దివ్య సంస్కారమైన పాపసంకీర్తనం చేయాలి. ఈ దివ్య సంస్కార ఫలితముగా ఈ వరాన్ని మనం పొందగలం.

ఈనాటి పఠనాలను ధ్యానిద్దాం:

ఆమోసు 8:4-7: "దీనుల తలమీద కాలు మోపుచు, పేదలను నాశనము చేయువారలారా వినుడు!..."
తెకోవకు చెందిన ఆమోసు ప్రవక్త ఇస్రాయేలు రెండవ యరోబాము (క్రీ.పూ. 782-753), యూదాలో ఉజ్జియా (క్రీ.పూ.767-740) కాలములోని ప్రవక్త. ఆమోసు యూదా రాజ్యానికి చెందిన వ్యక్తి. గొర్రెలకాపరిగా జీవితం గడుపుతూ అత్తిపండ్లను అమ్ముకొంటూ జీవనోపాధిని సాగిస్తున్న అతనిని ఇస్రాయేలు ప్రజలకు ప్రవచనము చెప్పమని దేవుడు పిలుచుకొన్నాడు. ఆమోసు అనగా "బరువు మోయువాడు" అని అర్ధము. యరోబాము కాలములో రాజ్యము బాగా విస్తరించింది. వ్యాపారపరముగా, ఆర్ధికముగా ప్రజలు పుంజుకున్నారు. అయితే, ఈ అభివృద్ది మత్తులో పడిపోయి, మతాచార వ్యవహారములో, ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో చిత్తశుద్ది లోపించి అంతా బాహ్యమైన తంతుగానే ఉండిపోయింది. అవినీతి, అన్యాయం, మోసం బాగా పెరిగి పోయాయి. ఈ పరిస్థితుల్లో అవినీతి అన్యాయాలకు విరుద్ధముగా ఆమోసు ప్రవచించాడు. ప్రజల అవినీతిని ఎదురించడం ప్రవక్త కర్తవ్యం. పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగాలనే దేవుని హెచ్చరికలను ఆమోసు ప్రవక్త ప్రవచించాడు. దురాశాపరులు, అవినీతిపరులు నిరుపేదలను వంచించడం వంటి సాంఘిక అన్యాయాలను ఎత్తిచూపి, సాంఘిక న్యాయం కోసం పోరాడిన ప్రవక్త ఆమోసు.

ఈనాటి పఠనములొ ప్రజల వ్యాపారములో అవినీతి, అన్యాయపు కార్యాలను ఆమోసు ఎత్తిచూపుతున్నాడు. తప్పుడు కొలమానములు, తూకములతో, దొంగ త్రాసులతో ప్రజలను మోసగిస్తున్నారు. తాలు గోదుమలనుకూడా ఎక్కువ ధరకు అమ్ముతున్నారు. బాకీలు చెల్లింపలేని పేదలను, చెప్పులజోడు వెలకూడా చెల్లింపలేని పేదలను కొంటున్నారు. ఇది అన్యాయం అని, అవినీతి అని ప్రవక్త వారికి తెలియజేసియున్నాడు. "దొంగ తూకములకు, దొంగ కొలతలకు పాల్పడు వారిని ప్రభువు అసహ్యించుకొనును" (సామెతలు 20:10). "పేదవానిని పీడించువాడు అతనిని కలిగించిన సృష్టి కర్తను అవమానించును. దరిద్రుని గౌరవించువాడు దేవుని గౌరవించును" (సామెతలు 14:31). అలాగే, దేవుడు ఏర్పాటు చేసుకొన్న ఒడంబడికకు ఇస్రాయేలు ప్రజలు విశ్వాసులుగా ఉండాలని ప్రవక్త కోరియున్నాడు.

దేవుడు నమ్మకస్తుడు కావున ఆయన ప్రజలు కూడా నమ్మకముగా ఉండాలి. అలాగే, దేవుడు అందరికి సమానముగా న్యాయ తీర్పును చేయువాడు. ఆయనకు అందరు సమానమే. "క్రీస్తు యేసునందు మీరందరునూ ఒక్కరే" (గలతీ 3:28).

పౌలు తిమోతికి వ్రాసిని మొదటి లేఖలో అందరికొరకు ప్రార్ధన చేయాలని కోరుతున్నాడు. తిమోతి పౌలుకు ప్రీతిపాత్రుడు. ప్రభువునందు విశ్వసనీయ సహచరుడు. పౌలు లేఖలు రాయడానికి సాయపడ్డాడు. పౌలు తిమోతిని ఫిలిప్పు సంఘానికి తన రాయబారిగా పంపాడు. ఆపిమ్మట ఎఫేసు, తెస్సలోనిక సంఘాలలో పనిచేసాడు. తిమోతి అనగా "దేవుని గౌరవించడం" అని అర్ధం. నిజమైన విశ్వాసాన్ని పటిష్టం చేయడానికి పౌలు ఈ లేఖను రాసాడు. ఇతరుల కొరకు ప్రార్ధన చేయడం క్రైస్తవ బాధ్యత. ఇది దైవ చిత్తం. ప్రార్ధన శక్తివంతమైనది. అధికారములోనున్న వారికొరకు ప్రార్ధన చేయాలి. మన ప్రార్ధనలద్వారా అన్యాయం, అవినీతి, దేవుడంటే అయిష్టత ఉన్న వారి హృదయాన్ని మార్చవచ్చు. ప్రతీ ఒక్కరు సత్యమును తెలుసుకొని, రక్షణ పొందాలని ప్రార్ధన చేయాలి.

ఈనాటి సువిశేష పఠనములొ, 'ముందు చూపుగల గృహనిర్వాహకుడు' అను ఉపమానమును ప్రభువు చెప్పియున్నారు. ఈ గృహ నిర్వాహకుడు మొదటగా అవినీతి పరుడు. యజమానుని సంపదను వృధా చేయుచున్నాడని నేరము అతనిపై మోపబడినది. ఆ రోజుల్లో గృహనిర్వాహకుడు ఒక బానిస. యజమాని అతనికి ఎంతో స్వేచ్చను, స్వతంత్రాన్ని  ఇచ్చి గృహనిర్వాహన బాధ్యతలు అప్పజేప్పేవాడు. గృహనిర్వాహణలో యజమానికి లాభాలు చేకూర్చవలసి ఉంటుంది. కాని, గృహనిర్వాహకుడు ఇదే అదనుగా తీసుకొని స్వలాభంకోసం ఎక్కువ వడ్డీలను వసూలు చేసేవాడు. అది తెలుసుకున్న యజమాని 'లెక్కలు అప్పజెప్పుమని, ఇక గృహనిర్వాహకుడిగా ఉండ వీలుపడదు' అని చెప్పియున్నాడు. అయితే, తన పని కోల్పోయిన తరువాత ఋణస్తుల ఆశ్రయం, సహాయం పొందుటకు వారిని పిలిపించి వారి ఋణాలను తక్కువగా చేసియున్నాడు. ఆ గృహ నిర్వాహకుడు యుక్తిగా, ముందుచూపుతో ప్రవర్తించినందులకు యజమానుడు మెచ్చుకొన్నాడు.

ఈ ఉపమానమునుండి మనం ఏమి నేర్చుకోగలము?

1. గృహ నిర్వాహకుని అవినీతిని అన్యాయాన్ని , ఉపమానం చెప్పిన ప్రభువు కాని, యజమాని కాని, మనం కాని సమర్ధించడం లేదు. అతని యుక్తికి, ముందుచూపుతనాన్ని మెచ్చుకొంటున్నాము. ఋణాలను తగ్గించి రాయడం వలన, అతను యజమానుని మోసం చేయలేదు. తన స్వలాభాన్ని త్యజించాడు. కారణం ఏదైనా, తను చేసిన తప్పును సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేసాడు. మనం కూడా, మన అనుదిన జీవితాలలో అవినీతికి, అన్యాయాలకు దూరముగా ఉంటూ, యుక్తిగా ప్రవర్తించుటకు ప్రయాసపడాలి.

2. ప్రభువు అంటున్నారు: "స్వల్ప విషయములలో నమ్మదగినవాడు, గొప్ప విషయములలోనూ, నమ్మదగిన వాడిగా ఉండును. అల్ప విషయములలో నమ్మదగనివాడు, గొప్ప విషయములలోనూ నమ్మదగనివాడుగా ఉండును" (లూకా 16: 10). నమ్మకం చాలా గొప్పది. మన బంధాలలో, చేసే పనిలో తప్పకుండ నమ్మకం ఉండాలి. క్రైస్తవులముగా, మనం ఈ లోకములో ఎన్నో బాధ్యతలను కలిగి యున్నాము. నమ్మకముగా వానిని నేరవేర్చుదాం. ఈ లోక సంపదలయందు నమ్మకముగా ఉన్నప్పుడే, పరలోక సంపదలను దేవుడు మనకు అప్పజెప్పును. "ఈలోక సంపదలయందు మీరు నమ్మదగిన వారు కానిచో, పరలోక సంపదలను ఎవడు మీకు ఎవడు ఇచ్చును?" (లూకా 16:11). చిన్న పనులను గొప్ప ప్రేమతో చేయాలి.

3. మనకున్న ఆధ్యాత్మిక వనరులను సద్వినియోగపరచుకోవాలి. దివ్య సంస్కారాలు దేవుడు మనకిచ్చిన గొప్ప వరాలు. వానిద్వారా దైవానుగ్రహాన్ని పొందగలుగుచున్నాము. అలాగే దివ్యగ్రంధము, తిరుసభ బోధనలు గొప్ప వరాలు. గృహ నిర్వాహకునివలె మనం కూడా మనకు ఇవ్వబడిన వరాలను బట్టి అనగా మన సమయం, సామర్ధ్యం, అవకాశాలు, ఆరోగ్యం, తెలివితేటలు, విద్య మొ,,గు వానిని బట్టి దేవునికి మనం లెక్క జెప్పవలసి ఉంటుంది. "మనము అందరమును న్యాయ విచారణకై క్రీస్తు ఎదుట అగపడవలెనుగదా! అప్పుడు వారివారి అర్హతలను బట్టి మంచివిగాని, చెడ్డవిగాని భౌతిక శరీరమున వారువారు ఒనర్చిన కృత్యములనుబట్టి వారికి ప్రతిఫలము ఒసగబడును" (2 కొరింతు 5:10).

4. ఈ లోక సంపద ఏదీ శాశ్వతం కాదు. ఈలోక సంపద మనకు శాశ్వత ఆనందమును ఇవ్వలేదు. శాశ్వత ఆనందమునొసగు పరలోకములో మన సంపదను కూడబెట్టుకోవాలి. సంపదలున్న చోటనే మన హృదయం కూడా ఉంటుంది (మత్తయి 6:19-21). ఈ లోక సంపదలు మన అవసరాలకొరకు ఇవ్వబడ్డాయి. అంతేగాని వాటిమీద మనం ఎప్పటికి ప్రేమను పెంచుకోరాదు. అత్యాశతో వాటిని కూడబెట్టుకోవడం మంచిది కాదు. మనం సామాజిక న్యాయం కోసం కృషి చేయాలి. ఎవరికి చెందిన దానిని వారిని చెందనివ్వాలి. సామాజిక న్యాయం లోపించుట వలననే, ఇన్ని అసమానతలు, ఘోరాలు, బేదాభిప్రాయాలు ...

5. అవినీతి, అన్యాయాలతో డబ్బు సంపాదించిన అది శాశ్వతం కాదు. అది ఎలా వస్తుందో అలాగే పోతుంది. అవినీతి, అన్యాయాలు చేసేవారు గృహ నిర్వాహకునివలె బాధ్యతలనుండి తప్పించబడతారు, అనగా వారి జీవనోపాధిని కోల్పోతారు. దేవుని తీర్పుకు, ఖండనకు గురి అవుతారు.
5. దైవరాజ్య స్థాపనకై కృషి చేయాలి. దైవరాజ్యం ఈలోకానికి చెందినది కాదు. పాత ఒప్పందములో, దేవుడు మహారాజుగా, తన శక్తితో, ఈ లోక దుష్టశక్తులతో కూడిన అన్యాయాన్ని అంతం చేసి న్యాయాన్ని, సంతోషాన్ని, శాంతిని నెలకొల్పియున్నాడు. ఇదే దేవుని సృష్టి ఉద్దేశాన్ని పరిపూర్ణం చేయడం. ఇదే తండ్రి దేవుని కార్యాన్ని, పుత్రుడైన యేసు నూతన ఒప్పందములో గావించాడు. "కాలము సంపూర్ణమైనది. దేవుని రాజ్యము సమీపించినది. హృదయ పరివర్తనము చెంది సువార్తను విశ్వసింపుడు." (మార్కు 1:15). ఇదే దైవ పాలనారంభం. రక్షణకు మార్గం. ఇది దైవరాజ్య స్థాపనకు శుభవార్త. యేసు తన బోధనలద్వారా, అద్భుతములద్వారా, తన వ్యక్తిత్వంద్వారా, మరణ-పునరుత్తానముల ద్వారా దైవ ప్రేమ రాజ్యమును స్థాపించాడు. ఈ దైవ రాజ్యమును పవిత్రాత్మ శక్తి వలన కొనసాగించే బాధ్యత తిరుసభది, అనగా మనందరిది. కాట్టి యుక్తిగా ప్రవర్తించుదాం.


క్రీస్తు యేసుకూడా ఈ లోకమున అన్యాయాన్ని, అవినీతిని వ్యతిరేకించాడు. సామాజిక న్యాయంకోసం తపించాడు. దైవరాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. "చిన్న బిడ్డలదే దేవుని రాజ్యం" (మార్కు 10: 14-15) అన్నాడు ప్రభువు. అనగా చిన్న పిల్లలవలె ఎలాంటి కల్మషం లేకుండా ఉండాలని అర్ధం. దేవుని రాజ్యం పవిత్రాత్మతో నింపబడిన రాజ్యం. ప్రేమ, శాంతి సమాధానాలు కలిగిన రాజ్యం. నీతి న్యాయములు నెలకొనిన రాజ్యం. ఇది ఆధ్యాత్మికమైన రాజ్యం. విమోచన కలిగిన రాజ్యం. ఈ రాజ్యములో అందరూ సమానమే. "మీ రాజ్యం వచ్చును గాక" అని ప్రతీ రోజు మనం ప్రార్ధన చేస్తున్నాం. ఇలాంటి రాజ్యమే మన ఈ భూలోకములో స్థాపించబడాలని ప్రార్ధన చేద్దాం.

Friday, September 13, 2013

24 వ సామాన్య ఆదివారము, 15 సెప్టెంబర్ 2013, YEAR C

24 వ సామాన్య ఆదివారము, 15 సెప్టెంబర్ 2013, YEAR C
పఠనములు: నిర్గమనకాండము 32: 7-11,13-14; I తిమోతి 1:12-17; లూకా 15:1-32

దేవుడు ప్రేమామయుడు, కరుణామయుడు, కోపపడువాడు, కాని క్షమించువాడు. దేవుని కోపం, ఆయన ప్రేమతో సమానం. తను ఎన్నుకొన్న ప్రజలు అవిధేయించినప్పుడు, అవిశ్వాసములో జీవించినప్పుడు, కోపపడినను, తన కరుణా హృదయముతో వారిని క్షమించి, వారిపై తన ప్రేమను చాటుకొంటూ ఉంటాడు. మనందరి వ్యక్తిగత జీవితములో, దేవుని ప్రేమను, కరుణను, క్షమను పొందియున్నాము. దాని నిమిత్తమై, ముందుగా దేవునికి మన హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలుపుకొందాము. "మన ప్రభువగు యేసు క్రీస్తు తండ్రియైన దేవుడు స్తుతుంపబడును గాక! యేసు క్రీస్తు పునరుత్థానము ద్వారా మనకు నూతన జీవమును ప్రసాదించెను. విశిష్టమగు ఆయన కనికరమే దీనికి కారణము" (I పేతురు 1:3).

మొదటి పఠనములో, దేవుడు ఇశ్రాయేలు ప్రజలను క్షమించడం చూస్తున్నాము. వారు చేసిన పాపం చాలా పెద్దది: బంగారు దూడను చేసి, విగ్రహారాధన చేసారు, దానిని బలులతో ఆరాధించారు, వారు మతభ్రష్టులైరి, తద్వారా దేవుని ఆజ్ఞను మీరారు. ఐగుప్తు దేశమునుండి బయలు దేరిన మూడు నెలలకు, యిస్రాయెలీయులు సినాయి అరణ్యమునకు వచ్చిరి. అచటనే కొండకెదురుగా విడిది చేసిరి. మోషే కొండనెక్కి దేవుని కడకు వెళ్ళెను. దేవుడు కొండనుండి అతనిని పిలచి యిస్రాయెలీయులకు తన ఆజ్ఞలను, నియమాలను, కట్టడలను వెల్లడించుమని చెప్పెను (ని.కాం. 3). మోషే కొండమీదికి వెళ్లి చాలా కాలము వరకు తిరిగి రాలేదు. ఈలోగా వారు మోషే ఇక తిరిగి రాడని భావించి, బంగారు దూడను చేసి పూజించారు, ఆరాధించారు, బలులు అర్పించారు. ఐగుప్తునుండి తోడ్కొని వచ్చిన దేవర యితడే అని పల్కారు. అది చూసిన దేవుడు కోపపడ్డాడు. ఆయన కోపము గనగన మండి వారిని బుగ్గి చేయాలని హెచ్చరించాడు. ఆ తరువాత, మోషేనుండి మహా జాతిని పుట్టించ తలచాడు. కాని, మోషే దేవునికి వారిని నాశనం చేయ వద్దని మొరపెట్టుకొన్నాడు, మనవి చేసుకొన్నాడు, ప్రార్ధన చేసాడు. కనుక ప్రభువు తన తలంపును మార్చుకొన్నాడు, యిస్రాయెలీయులకు తలపెట్టిన కీడును విరమించుకొన్నాడు (ని.కాం. 32). దీనిని బట్టి, దేవుని ప్రేమను, కరుణను, క్షమను మనం అర్ధం చేసుకోవచ్చు. మానవుని పాపం - దేవుని క్షమ, మనము బైబిలు చరిత్రనంతయును చూస్తూ ఉంటాము. ఆనాడు మోషే వేడుదల వలన, ఇశ్రాయేలు ప్రజలు క్షమించబడినారు. ఈనాడు మనం క్రీస్తు పాస్కా పరమ రహస్యము ద్వారా (శ్రమలు, మరణం, ఉత్థానం) క్షమించబడియున్నాము.

రెండవ పఠనములో, పౌలుగారు దేవుని కృపకు, దయకు, కనికరమునకు కృతజ్ఞతలు తెలియజేస్తున్నాడు. సౌలుగా అతను క్రీస్తును, క్రీస్తానుచరులను దూషించి, హింసించి అవమానపరచాడు. అయితే  క్రీస్తు అతనిని కనికరించి, ఎంచి తన సేవకు, పరిచర్యకు నియమించుకొన్నాడు. ఆయనను విశ్వసింప వలసిన వారందరికి, పౌలు ఆదర్శప్రాయుడుగా ఉండునట్లు చేసాడు. దేవుని ప్రేమకు, దయకు, కరుణకు, క్షమకు పౌలుగారి జీవితం ఓ గొప్ప నిదర్శనం! "దేవుని కృప అపారము. మన పట్ల ఆయన ప్రేమ అమితము" (ఎఫే 2:4). మనము నిత్యము దేవునకు కృతజ్ఞతలు అర్పించవలయును.

ఈనాటి సువిశేష పఠనములో, యేసు మూడు ఉపమానములను (త్రోవతప్పిన గొర్రె, పోగొట్టుకొన్న నాణెము, తప్పిపోయిన కుమారుడు) చెప్పుచున్నాడు. ఇవి దేవుని ప్రేమ, దయ, కరుణలను తెలియజేస్తున్నాయి. పాపులు, సుంకరులు అందరును యేసు బోధలు వినుటకు ఆయన వద్దకు వచ్చుచుండిరి. అది చూసి పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్రబోధకులు యేసు పాపులను చేరదీయుచు వారితో కలసి భుజించుచున్నాడని సణుగుకొనసాగిరి. అప్పుడు యేసు వారికి ఈ ఉపమానములను చెప్పెను.

యేసు పాపులకొరకై, వారి రక్షణ నిమిత్తమై వచ్చెను. అందరూ పాపాత్ములే. మనలో పాపము చేయనివారు ఎవరునూ లేరు. నీతిమంతులని చెప్పుకొనెడి పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్రబోధకులు కూడా పాపాత్ములే! పాపులు, సుంకరులు పశ్చాత్తాపముతో యేసు బోధనలను ఆలకించుటకు వచ్చారు. కాని పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్రబోధకులు దైవకుమారుడైన యేసునే త్రునీకరించారు. మనం అందరం ఈలోకములో పాపము వలన తప్పిపోయిన వారమే! ప్రభువు పరలోకమును వీడి మనలను వెతుక్కొంటూ ఈ లోకానికి వచ్చియున్నారు. ఆయన మంచి కాపరి. గొర్రెల కాపరి ఎలా తప్పిపోయిన గొర్రెను వెదకుతాడో, పోగొట్టుకున్న నాణెమును ఎలా వెతకుతామో, తప్పిపోయిన కుమారుని రాకకై ఓ తండ్రి ఏవిధముగా ఎదురు చూస్తాడో, పాపము చేసి తప్పిపోయిన మనందరి కోసం కూడా దేవుడు తన ప్రేమ, దయ, కరుణతో మన రాకకై ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాడు. "పశ్చాత్తాపము అవసరము లేని తొంబది తొమ్మిది మంది నీతిమంతులకంటే, హృదయ పరివర్తనము చెందు ఒక పాపాత్ముని విషయమై పరలోకమున ఎక్కువ ఆనందము ఉండును" (లూకా 15:7) అని ప్రభువు చెప్పియున్నారు.

"తప్పిపోయిన కుమారుడు" ఉపమానం ప్రపంచములోనే అతి గొప్పదైన కథగా పేరు. దీని ద్వారా, పరలోక తండ్రి యొక్క ప్రేమ, కరుణా స్వభావములు మనకు అర్ధమగుచున్నాయి. తండ్రి ప్రేమ అనంతమయినది. ఆ ప్రేమకు ఎలాంటి షరతులు లేవు. తప్పిపోయిన కుమారుడు తిరిగి వచ్చినప్పుడు ఆ తండ్రి అతనిపై కోపపడలేదు. దానికి బదులుగా, మేలిమి వస్త్రములను కట్టబెట్టెను, వ్రేలికి ఉంగరమును, కాళ్ళకు చెప్పులను తొడిగెను, క్రొవ్విన కోడెదూడను వధించి విందును ఏర్పాటు చేసెను. తండ్రి అనంత ప్రేమకు, కరుణకు నిదర్శనం!

ప్రతీ దివ్య పూజా విందున, తన శరీర రక్తములను స్వీకరించుటకు మరియు తన క్షమను పొందుటకు క్రీస్తు మనలను ఆహ్వానిస్తూ ఉన్నాడు. పెద్ద కుమారుడు, 'ఇతరులు మనకన్న ఎక్కువ' అని భావించి బాధపడ్డాడు. తండ్రి పక్షపాతం చూపిస్తున్నాడని భావించాడు. హృదయ పరివర్తనం చెంది ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తమ్ముని ఆదరించక, తండ్రిని తప్పు బట్టాడు. కాని, తండ్రి దేవుని దృష్టిలో అందరమూ సమానమే. అసమానతలు, ఎక్కువ-తక్కువ, పేద-ధనిక, మొ,,నవి, మన స్వార్ధము వలన ఏర్పరచుకొన్నవే! దేవుని కుటుంబములో అందరం సమానమే!

1. ఆత్మ పరిశీలన చేసుకొందాం. పాపములోనున్న మనలను, దేవుడు తన కరుణతో క్షమించి స్వీకరించుటకు సిద్దముగా ఉన్నాడు. క్రీస్తు పాపాత్ములను ఆదరించాడు. దేవుని ప్రేమ, క్షమ మన జీవితములోనికి రావాలని ప్రార్ధన చేద్దాం. అదే ప్రేమను, క్షమను ఇతరులపై చూపునట్లు శక్తినివ్వమని ప్రార్ధన చేద్దాం. "మీరు దేవుని చేత ఎన్నుకొనబడిన ప్రజలు. ఆయనకు పరిశుద్దులును, ప్రియులును అయినవారు. కాబట్టి, మీరు దయ, కనికరము, వినయము, సాత్వికత, ఓర్పు అలవరచు కొనుడు. ఎవడైనను మరియొకని మీద ఏదో ఒక మనస్తాపము కలిగియున్న ఎడల ఒకనిని ఒకడు సహించుచు క్షమించవలయును. మిమ్ములను ప్రభువు క్షమించునట్లుగానే, మీరు ఒకరినొకరు క్షమించవలయును. వీనికంటే అధికముగా, ప్రేమను అలవరచుకొనుడు. అది అన్నింటిని, ఐక్యముగా ఉంచగలదు" (కొలస్సీ 3:12-14). "మీ తండ్రి వలె మీరును కనికరము కలిగి ఉండుడు" (లూకా 6:36).

2. హృదయ పరివర్తనము చెంది, పశ్చాత్తాపముతో మన పాపాలను ఒప్పుకొని తిరిగి మరల శాంతిని, దేవుని స్నేహాన్ని పొందుదాము. దుడుకు చిన్నవాడు, తాను చేసిన తప్పును తెలుసుకొన్నాడు. పశ్చాత్తాప పడ్డాడు. హృదయ పరివర్తనముతో తండ్రి చెంతకు తిరిగి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకొన్నాడు. తండ్రి కుమారున్ని చూసినప్పుడు, కుమారుని కళ్ళల్లో పశ్చాత్తాపాన్ని చూసాడు. అందుకే తండ్రి అతనిని కుమారునిగా అంగీకరించి, గొప్ప విందును ఏర్పాటు చేసాడు. " హృదయ పరివర్తనము చెందు పాపాత్ముని విషయమై పరలోకమున ఎక్కువ ఆనందము ఉండును." మార్పు, కనువిప్పు, పశ్చత్తాపం మనకూ కలగాలి. అప్పుడే దేవుడు మనపట్ల సంతోషిస్తాడు. దేవుని చెంతకు తిరిగి రావాలని నిర్ణయించుటకు పవిత్రాత్మ శక్తికి ప్రార్ధన చేయాలి.

Friday, September 6, 2013

23 వ సామాన్య ఆదివారము, YEAR C 8 సెప్టెంబరు 2013

23 వ సామాన్య ఆదివారము, YEAR C 8 సెప్టెంబరు 2013
పఠనాలు: జ్ఞాన.గ్రం. 9:13-18; ఫిలో 9, 12-17; లూకా 14:25-33

క్రీస్తు - శిష్యరికం

మన అనుదిన జీవితములో అనుకున్నవన్నీ సాధించడానికి పట్టుదల, కృషి ఉంటేనే సాధించగలము. ప్రతీ కార్యసాధనలో, కృషి, పట్టుదల ఉన్నప్పుడే వానిని సాధించగలము. వ్యవసాయి మంచి పంటకోసం, విద్యార్ధులు మంచి చదువుకోసం, ఉద్యోగంకోసం, వ్యాపారి లాభంకోసం, గృహిణి మంచి కుటుంబంకోసం, ఇలా... శాస్త్రజ్ఞులు, లాయర్లు, డాక్టర్లు, నాయకులు, గురువులు... అందరూ వారి వారి పరిస్థితులలో అత్యున్నతమైన దానిని సాధించాలని పట్టుదలతో, కృషితో ముందుకు సాగిపోతూ ఉంటారు.

అయితే, విశ్వాసులుగా, ఆధ్యాత్మికాభివృద్ధిని కోరుకుంటున్నవారిగా, మన భౌతిక జీవితముతో పాటు, మన ఆధ్యాత్మిక జీవితములోకూడా అత్యున్నతమైన దానిని పొందాలంటే, దేవునికి మన జీవితములో మొట్టమొదటి స్థానాన్ని ఇవ్వాలి. రోజు మనం ఎన్నో నిర్ణయాలను తీసుకొంటూ ఉంటాము. మంచి నిర్ణయాలను తీసుకోవడానికి, పరిశుద్ధాత్మ శక్తి మనకు తోడ్పడుతుంది. దీని నిమిత్తమై ప్రతిరోజు ప్రార్ధన చేయాలి.

మన భౌతిక జీవితాలు ఎంతో ఉన్నతముగా ఉండాలని ఆశిస్తున్న మనం, మరి మన ఆధ్యాత్మిక జీవితాలు ఇంకా ఎంత మహోన్నతముగా ఉండాలని కోరుకోవాలి? ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధికి కూడా పట్టుదల, కృషివలే విశ్వాసము, నమ్మకము, దైవభక్తి, సోదరప్రేమ కలిగియుండాలి. దేవుని చిత్తానుసారముగా జీవించాలి. అన్నింటికన్నా ముఖ్యముగా, క్రీస్తును అనుసరించాలి. క్రీస్తును అనుసరించడమనగా, ఆయనలోనే మన సంపూర్ణ నమ్మకం. ఆయన బోధనలను పాటించడం.

క్రీస్తునకు నిజమైన మరియు జీవితకాలం శిష్యులముగా ఉండాలంటే, క్రీస్తు మనలనుండి ఏమి ఆశిస్తున్నాడో తెలుసుకోవాలి. ఈనాటి సువిశేష పఠనములో  అదే విషయాన్ని స్పష్టముగా తెలియజేస్తున్నాడు. ప్రభువు గ్రామాలలో, పట్టణాలలో దైవరాజ్యము గూర్చి బోధిస్తున్నప్పుడు, అద్భుతాలు చేస్తున్నప్పుడు, గుంపులు గుంపులుగా ఎంతోమంది ఆయనను అనుసరించారు. అయితే, వారిలో ఎంతమంది నిజమైన క్రీస్తు అనుచరులు ఉన్నారు? ఈరోజు మనం జ్ఞానస్నానము ద్వారా క్రీస్తు అనుచరులం. రోజూ ప్రార్ధనలు చేస్తూ ఉన్నాము. ఆరాధనలో, దివ్యపూజాబలిలో పాల్గొంటున్నాము. అయితే, మనలో ఎంతమందిమి నిజమైన క్రీస్తు అనుచరులము? ఇది తెలుసుకోవాలంటే, క్రీస్తును అనుసరించడానికి మనలనుండి ఆయన ఏమి కోరుతున్నాడో తెలుసుకోవాల్సినదే!

1. "నన్ను వెంబడింపగోరి, తన తల్లిదండ్రులను, భార్యను, బిడ్డలను, అన్నదమ్ములను, అక్క చెల్లెండ్రను, కడకు తన ప్రాణమునైనను త్యజింపనివాడు, నా శిష్యుడు కానేరడు" (లూకా 14:26). మన కుటుంబాన్ని, కుటుంబ సభ్యులను ద్వేషించాలని కాదు. వారికన్న ఎక్కువగా ప్రభువును ప్రేమించాలి. ఇదే విషయాన్ని మత్తయి 10: 37 లో చూస్తున్నాము. "తన తండ్రినిగాని, తల్లినిగాని, నాకంటె మిన్నగా ప్రేమించువాడు నాకు యోగ్యుడు కాడు. తన కుమారునిగాని, కుమార్తెనుగాని, నాకంటె మిన్నగా ప్రేమించువాడు నాకు యోగ్యుడు కాడు."  క్రీస్తును మనం సంపూర్ణముగా అనుసరించాలంటే, ఇహలోక బాంధవ్యాలను వీడి, క్రీస్తుతో బాంధవ్యాన్ని ఏర్పరచుకోవాలి.

2. "తన సిలువను ఎత్తుకొని నన్ను వెంబడింపని వాడు, నాకు యోగ్యుడు కాడు" (లూకా 14: 27). మన సిలువను ఎత్తుకొని ప్రభువును అనుసరింపవలెను. క్రీస్తును అనుసరిస్తున్నప్పుడు, మన విశ్వాసము కొరకు ఎన్నో కష్టాలను, అవమానములను, బాధలను పొందవలసి ఉంటుంది. "ఇరుకైన మార్గమున" ప్రవేశించవలసి ఉంటుంది. రోమను కాలములో, సిలువ మరణానికి, అవమానానికి చిహ్నం. సిలువపై మరణ శిక్షను పొందెడివారు, వారి సిలువను ఎత్తుకొని వెళ్ళెడివారు. అయితే, సిలువ మరణాన్ని పొందిన క్రీస్తు, దానికి ఓ నూతన అర్ధాన్ని ఇచ్చాడు. ఇప్పుడు సిలువ ప్రేమకు, క్షమకు, త్యాగానికి, దైవానుగ్రహానికి చిహ్నం. సిలువ ఎత్తుకోవడం అనగా, అది ఒక భారముగాని, అవమానముగాని కాదు. క్రీస్తును అనుసరించుటకు, మనలను మనం త్యజించుకోవడము. ప్రేమతో, ఓర్పుతో, క్షమతో, త్యాగముతో జీవించడం. "నా నిమిత్తమై ప్రాణమును ధారబోయువాడు, దానిని దక్కించుకొనును"(లూకా 9:24). ఆనాటి ప్రజలు, యేసును రాజుగా భావించారు. రోమనులపై జయించి, ఒక నూతన సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపిస్తాడని భావించారు. మరియు ఆ రాజ్యము త్వరలోనే వస్తుందని తలచారు (లూకా 19:11). అయితే, ఎప్పుడైతే యేసు తాను అనేక శ్రమలను అనుభవించి, పెద్దలచే, ప్రధానార్చకులచే, ధర్మశాస్త్ర బోధకులచే నిరాకరింపబడి, మరణాన్ని పొందవలసి ఉన్నాడని బోధించినప్పుడు (లూకా 9:22), అనేకమంది ఆయనను త్రుణీకరించారు. వారి ఆలోచనలను, పద్ధతులను, కోరికలను ప్రభువు కొరకు విడనాడలేక పోయారు. అంతా మంచిగా, సాఫీగా సాగుతున్నప్పుడు, క్రీస్తును అనుసరించడం సులభమే! కాని, కష్టాలు, బాధలు, అవమానములు, సమస్యలు వచ్చినప్పుడు మన అనుసరణ ఎంత సత్యమో తెలుస్తుంది! ఆయనను అనుసరించువారు, కష్టాల పాలవుతారని, ప్రభువే చెప్పియున్నారు (యో 16:33). లూక 9:57-62 లో చూస్తున్నట్లుగా, ముగ్గురు వ్యక్తులు క్రీస్తును అనుసరించాలని ఎంతో ఉత్సాహముతో వచ్చారు. కాని, దానికి కావలసినటువంటి త్యాగాన్ని వారు చేయలేక పోయారు.

3. క్రీస్తును అనుసరించుటకు తగిన విధముగా సిద్ధపడాలి. ఈ విషయాన్ని రెండు ఉపమానములతో స్పష్టముగా వివరించియున్నాడు (లూకా 14:28-32). గోపురము కట్టువాడు దానిని పూర్తి చేయుటకు తగిన వ్యయము ఉన్నదా లేదా అని ఆలోచింపడా? యుద్ధమునకు వెళ్ళు రాజు తన దగ్గర కావలిసినంత సైన్యము, బలగము ఉన్నదా లేదా అని  ఆలోచింపడా? అదేవిధముగా, మనము కూడా, క్రీస్తును అనుసరించుటకు తగిన విధముగా సిద్ధపడాలి. ప్రతీ నిత్యము దృఢచిత్తముతో క్రీస్తును అనుసరింపవలయును.

4. "తన సమస్తమును త్యజియించిన తప్ప ఎవడును నా శిష్యుడు కానేరడు" (లూకా 14:33). సమస్తమును త్యజించడం అనగా అన్నీ వదలి అనామకముగా జీవించడము కాదు. మనకున్న సంపదలపై వ్యామోహాన్ని విడనాడాలి. ఇహలోక సంపదలపై అత్యాశను విడనాడాలి. పరలోక సంపదలపై మన దృష్టిని సారించాలి. మనకున్న దానిని ఇతరులతో పంచుకోవాలి. పొరుగు వారిని ప్రేమించాలి. న్యాయం కోసం కృషి చేయాలి. "నీవు పరిపూర్ణుడవు కాగోరినచో, వెళ్లి నీ ఆస్తిని అమ్మి, బీదలకు దానము చేయుము. అపుడు పరలోకమందు నీకు ధనము కలుగును. నీవు వచ్చి నన్ను అనుసరింపుము" (మ 19:21).

క్రీస్తును అనుసరించుటకు కావలసిన ధృడనిర్ణయాన్ని తీసుకోవడానికి మనకు దైవజ్ఞానం అవసరము. ఈ దైవజ్ఞానాన్ని కేవలం పవిత్రాత్మ మాత్రమే మనకు ఇవ్వగలదు. "నీవు నీ జ్ఞానమును దయచేసిననే తప్ప, స్వర్గమునుండి నీ పవిత్రాత్మమును పంపిననే తప్ప, నీ చిత్తమును ఎవడు తెలుసుకోగలడు? ఈ రీతిన నీవు దయచేసిన జ్ఞానముద్వార భూమి మీది నరులు ఋజుమార్గమున నడచుచున్నారు. నీకు ప్రీతికరమైన కార్యము ఏదో తెలుసుకొనుచున్నారు" (జ్ఞాన.గ్రం. 9:17-18). క్రీస్తు చెప్పిన విధముగా పవిత్రాత్మ శక్తి, మనకు మార్గము, సత్యము, జీవము గూర్చి తెలియజేయును. దేవున్ని సంతృప్తి పరచుట ఎలాగో మనకు తెలియ జేయును. మరియు ఆత్మయొక్క దైవజ్ఞానము ద్వారా మనము రక్షింపబడుదము.  ఆత్మశక్తిద్వారా మనం మరల నూతనముగా జన్మించియున్నాము. మనం ఆత్మశక్తిచేత నడిపింపబడుచున్నాము. కనుక, క్రీస్తును అనుసరించుటకు నిత్యము ప్రార్ధన చేయాలి.

చివరిగా, క్రీస్తు శిష్యులముగా కొనసాగాలంటే,

1. ప్రతీ దినము ప్రార్ధన చేయాలి. 2. ఆదివార దివ్య పూజాబలిలో పాల్గొని, దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని యోగ్యరీతిన స్వీకరించాలి. 3. దివ్యగ్రంద పఠనం చేయాలి. 4. సేవాపూరిత జీవితాన్ని జీవించాలి. 5. అందరితో ఆధ్యాత్మిక స్నేహాన్ని చేయాలి. 6. దైవ కార్యము కొరకు మన సమయాన్ని, శక్తిని వెచ్చించాలి.