Saturday, March 30, 2013

ఉత్థాన పండుగ, 31 March 2013


ఉత్థాన పండుగ, 31 March 2013

ఉత్థాన పండుగ, క్రీస్తు ద్వారా మనం పొందిన నూతన జీవితాన్ని కొనియాడటం. ఈ నూతన జీవితాన్ని ఇతరులతో పంచుకొన్నప్పుడే సాకారమవుతుంది. ఈ నూతన జీవితం ఓ ఛాలెంజ్! రక్షకుడైన యేసు మనం సంపూర్ణముగా ఈ నూతన జీవితాన్ని పొందాలని, తన జీవితాన్ని బలిగా అర్పించాడు. తన మరణముతో అంతా శూన్యం అనుకొంటుండగా, తన ఉత్థానముతో, మన జీవితాలకు, గొప్ప ఆశను, ఊపిరిని నింపాడు. ఈ సంపూర్ణమైన జీవితాన్నుండి మన "పని" ఆరంభం కావాలి. ఉత్థాన క్రీస్తు సంతోషాన్ని, ఆనందాన్ని, వెలుగును, శాంతిని, సందేశాన్ని, చీకటిలో, కష్టాలలో, బాధలలో, భయములో, అవినీతిలోనున్న ఈ ప్రపంచానికి చాటి చెప్పాలి. ముందుగా మనం, మన క్రైస్తవ పిలుపును జీవించాలి. ఈనాటి సమాజానికి ఆశను, నమ్మకాన్ని, ప్రేమను నింపాలి. మంచి భవిష్యత్తు కొరకు ఆశను నింపాలి. గుండెకి చిల్లు పడినట్లుగా, ఈ భూలోకానికి, అనేకమైన చిల్లులు పడి కష్టాలలో, నిరాశ నిస్పృహలో, అనారోగ్యముతో ఉన్నది. ఉత్థాన క్రీస్తు శక్తి, మహిమతో మన జీవనాన్ని మనం బాగు చేసుకొందాం. ఈనాడు ఎవరైనా సరే, వారి బాధ్యతలను గుర్తెరిగి, సక్రమముగా నిర్వహిస్తే, ఈ భూలోకం తప్పక మెరుగవుతుంది. ప్రతీ ఒక్కరిలో చిత్తశుద్ధి ఉండాలి.

ఉత్థాన క్రీస్తు మనందరి జీవితాలలో ఉండి మనలను ముందుకు నడిపించాలని ఆశిద్దాం. ఆయన ఒక నూతన సమాజాన్ని చూడాలనుకొన్నాడు. దైవ సమాజాన్ని స్తాపించాలనుకొన్నాడు. క్రీస్తు విశ్వాసులుగా, ఆయన కోరుకొన్న శాంతి, సమాధానం, ప్రేమలతో నిండిన సమాజాన్ని ఆయనకు కానుకగా ఇద్దాం. ఆయన ఆశీర్వాదాలు మనతో ఎల్లప్పుడూ ఉంటాయి!

పేదరికం మరియు ఇతర కష్టాలు ఎప్పుడూ ఉంటాయి. వాటిని చూసి భయపడి ఆగిపోతే, మన జీవిత కాలములో ఏమీ సాధించలేము. క్రీస్తు ఉత్థానములోనున్న గొప్ప ఆశతో ముందుకు సాగిపోవాలి. అంతిమముగా నీతి న్యాయమె గెలుస్తుంది. అంతిమముగా ప్రేమే శాశ్వతముగా నిలుస్తుంది.

క్రీస్తు ఉత్థాన మహోత్సవాన్ని మనం అర్ధవంతముగా కొనియాడాలంటే, క్రీస్తు చూపిన బాటలో నడవాలి, ఆయన బోధించిన జీవిత పాఠాలను పాఠిoచాలి. ఆయన ఇచ్చిన పిలుపుకు మనం సమాధానం ఇవ్వాలి. క్రీస్తు ఉత్థానము ద్వారా పొందిన మన నూతన జీవితాల ద్వారా ఆయనకు తిరిగి మంచి ఫలఫలితాలను ఇవ్వాలి. మన గుండెల్లో గుప్పెడంత ప్రేమను నింపు కొందాం. దానిలో కొంచెమైన ఇతరులతో పంచుకొందాం. అప్పుడు తప్పక మనం ఆశించే మార్పు వస్తుంది.

ఉత్థాన క్రీస్తు, మనలనందరిని ఆశీర్వదించునుగాక! నూతన భూమిని, నూతన పరలోకాన్ని నిర్మించుటకు ఆయన మనకు సహాయ పడునుగాక!

అందరికి క్రీస్తు ఉత్థాన పండుగ శుభాకాంక్షలు!
మీ లిటిల్ బ్రదర్ గోపు ప్రవీణ్.

Thursday, March 28, 2013

పవిత్ర శుక్రవారము, Year C, 29 మార్చి 2013

పవిత్ర శుక్రవారము, Year C, 29 మార్చి 2013

ఈరోజు క్రైస్తవులమైన మనమందరమూ క్రీస్తు సిలువ మరణాన్ని స్మరించుకొంటున్నాము. దైవ కుమారుడైన క్రీస్తు ఘోరమైన సిలువ మరణాన్ని ధ్యానిస్తూ ఉన్నాము. పవిత్ర శుక్రవారమున, క్రీస్తు మన కొరకు శ్రమలు, బాధలు, అవమానములను, శారీరక వేదనలను మరియు మరణాన్ని పొందియున్నాడు. ఈనాడు, కల్వరి కొండకు సిలువను మోస్తున్న క్రీస్తును మనం అనుసరిస్తున్నాము. వ్యాకుల మాతతో మనము కూడా క్రీస్తు సిలువ చెంత నిలిచి, క్రీస్తు సిలువ మరణార్పణలకు సాక్ష్యం ఇచ్చుచున్నాము. మనదరికోసం యేసు సిలువ మరణాన్ని పొందియున్నాడని తెలిసిన మనము ఏవిధముగా చలించిపోకుండా ఉండగలము? మన బలహీనతలను, ఆశక్తిని ఆయన భరించాడు. మన శ్రమలను ఆయన శ్రమలుగా భరించాడు.

ఈనాడు శ్రీసభ దివ్యపూజాబలిని కొనియాడకుండా, క్రీస్తు సిలువను, ఆయన శ్రమలు, మరణాన్ని ధ్యానిస్తూ ఉంది. యేసు యెరుషలేమునకు పోవుచు మార్గమధ్యమున పన్నిద్దరు శిష్యులతో ఇట్లనెను: "ఇదిగో! మనము ఇప్పుడు యెరుషలేమునకు వెళ్ళుచున్నాము. అచట మనుష్య కుమారుడు ప్రధానార్చకులకు, ధర్మశాస్త్రబోధకులకు అప్పగింపబడును. వారు ఆయనకు మరణ దండన విధించి, అన్యజనులకు అప్పగింతురు. వారు ఆయనను అవహేళన చేసి, కొరడాలతో కొట్టి, సిలువ వేయుదురు. కాని, ఆయన మూడవ రోజున లేపబడును" (మత్తయి 20: 17-19). ఈ పఠనములో, యేసు తన మరణ పునరుత్థానమును గూర్చి మూడవసారి ముందుగానే తెలియ జేస్తున్నాడు.

క్రీస్తు శ్రమలద్వారా, దేవుడు మనలను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడో మరియు క్రీస్తు మనలను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడో అర్ధమగుచున్నది. అయితే, క్రీస్తు శ్రమలు యాధృచ్చికముగా జరిగినవి కావు. జరగబోవు విషయములన్నియు కూడా ప్రభువు ముందుగానే ఎరిగియున్నారు. శ్రమల గూర్చి, ప్రభువు ముందుగానే మూడు సార్లు తెలియజేసియున్న విషయాన్ని సువార్తలలో చూస్తూఉన్నాము. తన శిష్యులు ఆయన వేదనలను తెలుసుకోవాలని ఆశించాడు. మెస్సయ్యా శ్రమలను, మరణాన్ని పొందవలసి యున్నదని వారు ఏనాడు ఊహించలేదు. లోక పాపాల పరిహార్ధమై క్రీస్తు గొర్రెపిల్ల అర్పణ అవసరమని వారికి అర్ధము కాలేదు!

శ్రమలలో క్రీస్తు తండ్రి దేవునికి విధేయుడైయున్నాడు. ముందుగానే సర్వాన్ని, ముఖ్యముగా తన శ్రమలు, మరణాన్ని ఎరిగిన క్రీస్తు చివరి వరకు తండ్రి చిత్తానికి విధేయుడై యున్నాడు. క్రీస్తు విధేయతకు, అర్పణకు, ప్రేమకు విరుద్ధముగా, పరిసయ్యుల, సధ్ధుకయ్యుల, ధర్మశాస్త్ర బోధకుల, యూదమత పెద్దల మూర్ఖత్వాన్ని, అధికార దుర్వినియోగాన్ని, కుట్రలను, పన్నాగాలను, పిలాతు అధికార దాహాన్ని, గురు ద్రోహాన్ని చూస్తున్నాము. విశ్వాసము, నమ్మకము,  వాస్తవాలను గ్రహించక పోవడం, హృదయాలను, మనస్సులను మూసివేయడం, స్వార్ధం, అహంకారం, అధికార దాహంతో ఉన్నప్పుడు ఇలాంటివి చోటు చేసుకొంటాయి. దైవ ప్రేమ, యేసు ప్రేమ ఎంత గొప్పదంటే, ఆయన వారందరికోసం శ్రమలను అనుభవించి, సిలువ మరణాన్ని సంతోషముగా పొందాడు. తనను మట్టుబెట్టాలని చూసిన వారిని ఆయన ప్రేమించాడు.

యూదమత పెద్దలు యేసును చంపలేక పోయారు. ఎందుకనగా, రోమను సామ్రాజ్యం, ఆ అధికారాన్ని యూదులనుండి తీసివేసింది. దాని మూలముగా యేసును అన్య జనులకు అప్పగించారు (మ 20:19 లో యేసు చెప్పిన విధముగా). సీజరుకు వ్యతిరేకముగా తనను తాను రాజుగా చెప్పుకున్నాడని యేసుపై అభియోగాన్ని మోపారు, అసత్య సాక్ష్యమును వెదికారు. పిలాతు యేసునందు ఎలాంటి తప్పును చూడలేదు. కాని, యూదుల ఒత్తిడికి లొంగి పోయి, తన చేతగాని తనాన్ని, రోమను గవర్నరుగా తన అధికారా దాహాన్ని చూపించాడు.

యేసు మరణ దండన తీర్పుకు గురి అయిన తరువాత ఈ క్రింది సంఘటనలు జరిగాయి: ఆయనను పరిహసించారు. రాష్ట్ర పాలకుని సైనికులు వస్త్రములను ఒలిచి, ఎఱ్ఱని అంగీని ధరింప జేసిరి. ముండ్ల కిరీటమును అల్లి ఆయన శిరస్సుపై పెట్టిరి. కుడి చేతిలో రెల్లుకాడి నుంచిరి. ఆయన ముందు మోకరిల్లి. "యూదుల రాజా! నీకు జయము!" అని అవహేళన చేసిరి. ఆయనపై ఉమిసి, ఆయన చేతిలోని రెల్లుకాడను తీసుకొని తలపై మోదిరి. ఆ తరువాత ఆయన వస్త్రములను ఆయనకు ధరింప జేసి, సిలువ వేయుటకై తీసుకొని పోయిరి. సిలువ మార్గమున ఆయనను కొట్టారు, అవహేళన చేసారు, అవమాన పరచారు. కాని, ప్రభువు వాటన్నింటిని మౌనముగా భరించాడు. మనకోసం తండ్రికి తనను తాను గొర్రెపిల్ల అర్పణగా అర్పించాడు.

తన వారే తనను తృణీకరించారు. "ఆయన తన వారి యొద్దకు వచ్చెను. కాని తన వారే ఆయనను అంగీకరించలేదు (యో 1:11). "ఇల్లు కట్టువారైన మీరు పనికి రాదని త్రోసివేసిన రాయి ఈయనే" (అ.కా. 4:11). క్రీస్తు ఒంటరిగా సిలువ మరణాన్ని పొందాడు. శిష్యులు పారి పోయారు. తండ్రి కూడా మరచి పోయాడని తన ఒంటరి తనములో, " నా దేవా! నా దేవా! నీవు నన్నేల విడనాడితివి?" అని బిగ్గరగా కేక పెట్టాడు (యో 27:46).

క్రీస్తు సిలువపై మరణించాడు. అయితే, చేతులలో, కాళ్ళలో దించబడిన చీలల వలన ఆయన మరణించలేదు, తలపై పెట్టిన ముండ్ల కిరీటము వలన మరణించలేదు, ఊపిరి ఆడక మరణించలేదు, మరియు శారీరక వేదనల వలన మరణించలేదు. వీటన్నింటి కంటే ఎక్కువగా, ఆత్మ వేదనతో మరణించాడు. మన పాపాల నిమిత్తమై, తండ్రి చిత్తముగా, లోక రక్షణార్ధమై మరణించాడు. క్రీస్తు శ్రమలలో శక్తి, అధికారము ఉన్నవి. ధైర్యముగా శ్రమలను భరించాడు. శ్రమలను, వేదనలను క్షుణ్ణముగా తెలిసిన యేసు అవే అంతము కాదని ఆయనకు తెలుసు. మరల మూడవ రోజున సజీవుడవుతాడని తెలుసు. అందరు విడచినను, తండ్రి తనతో ఉన్నాడని తెలుసు. ఆయన విధేయత వలన తండ్రి తనకు మహిమను చేకూర్చాడు. ఆయన మరణాన్ని జయించిన మృత్యుంజయుడు!

మానవ మాతృలమైన మనము శ్రమలను పొందడం, మరణించడం ఇష్ట పడం. ఒక్కోసారి శ్రమలు, కష్టాలు, బాధలు అని వినగానే వణికి పోతూ ఉంటాము. అయితే, క్రీస్తును అనుసరించే వారికి, శ్రమలు తప్పవు. ఒకానొక  సందర్భములో యేసు తన శ్రమల గూర్చి చెప్పినప్పుడు, పేతురు వ్యతిరేకించాడు. యేసు పేతురును వారించాడు. సరైన దృక్పధముతో మన శ్రమలను అంగీకరించాలని ప్రభువు బోధించాడు. దీని అర్ధమేమనగా, క్రీస్తు దృక్పధమునే మనమూ కలిగి యుండాలి. పాపానికి మరణించాలి. దేవుని చిత్తాన్ని విధేయించాలి. కుమారుని శ్రమలను మౌనముగా భరించి, దైవ చిత్తాన్ని పాటించిన మరియ మన ఆదర్శం.

పవిత్ర శుక్రవారమున, క్రీస్తు శ్రమల, మరణాన్ని ధ్యానిస్తూ ఉన్నాము. కల్వరికి క్రీస్తుతో పాటు పయనిద్దాం! ఆయన తన జీవితాన్ని మనకోసం అర్పించారు. దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుగు కొందాం!

పాస్కా కడరా విందు మహోత్సవము (పవిత్ర గురువారం) 28 March 2013


పాస్కా కడరా విందు మహోత్సవము (పవిత్ర గురువారం) 28 March 2013

ఈ పవిత్ర గురువారం పండుగ రోజున తల్లి తిరుసభ పాస్కా కడరా విందు మహోత్సవమును కొనియాడుతూ వుంది. ఈ కడరా విందు సమయములోనే యేసు కూడా దివ్య సత్ప్రసాదమును, గురుత్వమును స్థాపించియున్నారు. మత్తయి, మార్కు, లూకా సువార్తలు కడరా విందు సమయములోనే యేసుకి మరియు తన శిష్యులకు మధ్య ఏమి జరిగిందో చక్కగా వివరించారు. కాని యోహాను సువార్తీకుడు ఈ విషయాన్ని మరొక విధముగా వివరిస్తూ ఉన్నారు. అదే యేసు శిష్యుల పాదాలు కడగటం. ఒక్క యోహాను సువార్తలో మాత్రమే మనం దీనిని చూడవచ్చు.

ఈ నాటి మొదటి పఠనములో ఇశ్రాయేలు ప్రజలు ఈజిప్టు బానిసత్వము నుండి విముక్తి చెంది, దేవుని వాగ్ధత్త  భూమికి సాగిన ప్రయాణములో ఏ విధముగా వారు అన్ని నియమనిభంధనలను తు.చ. తప్పకుండా పాటించాలో తెలియ జేస్తుంది. ప్రతీ సం,,ము ఒక్కో కుటుంబము వారి పొరుగు వారితో కలసి పాస్కా విందును జరుపు కోవాలి. ఈ విందు వారికి వారు ఏవిధముగా ఈజిప్టు బానిసత్వమునుండి, విముక్తి పొందారో గుర్తు చేస్తూ ఉంది. యేసు కూడా తన శిష్యులతో కలసి పస్కా విందును భుజించాలని నిర్ణయించుకొన్నాడు. ఈ పాస్కా పండుగ విందులో ఒక ముఖ్య విషయాన్ని మనం గ్రహించాలి. ఇశ్రాయేలు ప్రజలు ఈ పండుగను ఒక సంఘముగా అందరూ కలసి చేసుకొంటారు. అయితే, నూతన దేవుని ప్రజలు అందరూ కలసిపోయి స్వేచ్చను తిరిగి పొందటానికి ఈ పండుగను చేసుకొంటారు. ఈ స్వేచ్చ క్రీస్తు ప్రభు మాత్రమే ఇవ్వగలరు. కనుక దేవుడు మనకిచ్చే ఈ స్వేచ్చా జీవితం మన ముందు ఉన్నది. ఈ స్వేచ్చా జీవితాన్ని ప్రతీ రోజు పొందాలంటే, యేసుతో జీవితాంతం నడవగాలగాలి. ఆయన సిలువ బాటలో మనం మన సిలువలను మోసుకొంటూ ముందుకు సాగాలి. ఈ స్వేచ్చా జీవితములో ముందుకు సాగమని యేసు ఎల్లప్పుడూ మనలను ఆహ్వానిస్తూ ఉన్నాడు. మనం ఈనాడు జరుపుకొనే యేసు కడరా విందు మరియు ఆ తరువాతి మూడు దినాలలో మనం జరుపుకొనే అర్చన ప్రార్ధనలు, నిజమైన స్వేచ్చలో జీవించడానికి తోడ్పడతాయి. మనం జ్ఞానస్నానం ద్వారా ఈ స్వేచ్చలోనికి పిలువబడినామని ఈ పండుగలు గుర్తు చేస్తున్నాయి. హీబ్రూ ప్రజలు జరుపుకున్న పాస్కా విందు ఏవిధముగా "ఒక సంఘాన్ని" సూచించినదో మనం జరుపుకొనే నూతన పాస్కా పండుగ కూడా మన క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తూ ఉన్నది.

రెండవ పఠనములో పునీత పౌలుడు ఎలాంటి పరిస్థితిలో, ఏ రీతిగా ఈ నూతన పాస్కా విందును జరుపుకోవాలో తెలియచేస్తూ ఉన్నాడు. అసూయతో విడిపోయి ఎవరికీ వారుగా జీవిస్తూ ఉన్న ఒక దైవ సంఘానికి ఆయన ఈ లేఖను వ్రాసాడు. అలాంటి వారు దివ్య బలి పూజ సమర్పించే సమయములో బయటికి పోవాలి అని చెప్పుచున్నాడు. కారణం వారిలో ఐఖ్యత,ఒకే మనసు లేనప్పుడు, స్వార్ధముతొ జీవించినప్పుడు, పూజలో పాలుగొనడములో  అర్ధము లేదు. వారు జీవించే విధానం పూజా బలికి వ్యతిరేకముగా ఉంటూ ఉన్నది. కనుక క్రీస్తు బలిని అర్పించాలంటే, దానిలో పాల్గొనాలంటే, అందరు ప్రేమలో జీవించినప్పుడే దానికి ఒక అర్ధం, పరమార్ధం ఉంటుంది. ప్రేమ లేకుండా పూజా బలిలో పాల్గొంటే అది నిజాయితీ లేనితనం అవుతుంది. యేసు కడరా భోజనాన్ని తన శిష్యులతో పూర్తి స్వేచ్చతో మరియు సర్వమానవాళిపై అమితమైన ప్రేమతో జరుపుకొన్నాడు. కనుక మనం అదే బలిలో పాల్గొన్నప్పుడు, క్రీస్తు కలిగిన ప్రేమను, స్వేచ్చను కలిగియుండాలి అని పౌలుగారు బోధిస్తూ ఉన్నాడు. పూజా బలిలో  పాల్గొన్నప్పుడు, మనం క్రీస్తు మరణాన్ని గుర్తు చేసుకొంటూ ఉన్నాము, ఆయన ఉత్తానములో పాలుపంచుకొంటూ ఉన్నాము మరియు మరల ఆయన తిరిగి వస్తాడన్న నమ్మకాన్ని, విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తూ ఉన్నాము. కనుక, ఇది అటు దేవునికి, ఇటు ప్రపంచానికి ఒక కొత్త నిబంధన. కనుక ఆయన గొప్ప ప్రేమని సర్వమానవాళి గుర్తించాలి. ఆయన అమితమైన ప్రేమను, ఉదారతను మనం అనుసరించాలి.

ఈనాటి సువార్తలో యేసు శిష్యుల పాదాలు కడుగుట ద్వారా, తన స్నేహితుని కొరకు తన ప్రాణమును ధారపోయువానికంటే అధిక ప్రేమ మరొకటి లేదు అని తను పలికిన మాటలను రుజువుచేస్తూ ఉన్నాడు. యేసు తన ప్రేమని మాటల రూపములోనే కాక క్రియల రూపములో నిరూపిస్తూ ఉన్నాడు. ఇదే సందేశాన్ని పౌలుగారు తీసుకొని నిజమైన ప్రేమ ఎలా ఉండాలో కొరింతీయులకు వ్రాసిన మొదటి లేఖలోని 13 వ అధ్యాయములో వివరించాడు.

"మానవ భాషలను, దేవదూతల భాషలను నేను మాటలాడగలిగినను, నాకు ప్రేమ లేనిచో నా వాక్కు మ్రోగెడి కంచుతోను, గణగణలాడెడి తాళముతోను సమానము. నేను ప్రవచింపగలిగినను, నిగూఢ రహస్యములను అర్ధము చేసికోగలిగినను, సమస్త  జ్ఞానము కలిగిన వాడైనను, పర్వతములను కూడా పెకిలింపగల గొప్ప విశ్వాసమును కలిగి ఉన్నను, ప్రేమ లేనివానినైనచో, నేను వ్యర్దుడనే! నాకున్న సమస్తమును నేను త్యాగము చేసినను, దహనార్ధము  నా శరీరమునే త్యజించినను, ప్రేమలేని వాడనైనచో, అది నాకు నిరుపయోగము. ప్రేమ సహనము కలది, దయ కలది, అసూయ కాని, డంబము కాని, గర్వము కాని ప్రేమకు ఉండవు. ప్రేమ దోషములను లెక్కింపదు. ప్రేమ కీడునందు ఆనందింపదు. సత్యముననే అది ఆనందించును. ప్రేమ సమస్తమును భరించును. సమస్తమును విశ్వసించును. సమస్తమును ఆశించును. సమస్తమును సహించును." అని పౌలుగారు చక్కగా వివరించి యున్నారు. ఇలాంటి ప్రేమనే మనం క్రీస్తులో చూస్తూ ఉన్నాము.

యేసు శిష్యుల పాదాలు కడగటం, సేవను సూచిస్తూ ఉన్నది. శిష్యుల పాదాలు కడుగుటలో ఉన్న నిగూఢ అర్ధాన్ని, ఆ సమయములో శిష్యులు అర్ధం చేసుకోలేక పోయారు. అందుకే పేతురు యేసును అడ్డుకొన్నాడు. వారు దానిని అర్ధం చేసుకోవాడానికి ప్రభువు ఉత్తానం వరకు వేచి ఉండవలసి వచ్చింది. శిష్యుల పాదాలు కడగటం ఒక చిహ్నం. యేసు ప్రేమ అంతిమ పరిక్ష పవిత్ర శుక్రవారం సిలువలో మరణించినప్పుడు చూస్తూ ఉన్నాము. ఉత్తానుడైన యేసు ప్రేమను జ్ఞానస్నానం ద్వారా మన పాపాలను కడిగినప్పుడు మనం పొందుతూ ఉన్నాము. దీని ద్వారా ఆయన మనలను తండ్రి దేవుని జీవితములో భాగాస్తులను చేస్తూ ఉన్నాడు. ఆయనకు దగ్గరగా మనలను చేరుస్తూ ఉన్నాడు. కనుక ఈ పవిత్ర గురువారం యొక్క సందేశం: యేసు మనలను తన స్నేహితులుగా చేసుకొంటూ ఉన్నాడు. అందుకే తనను తాను బలిగా అర్పించు కొన్నాడు. తన జీవితాన్ని, మనకు పంచుతున్నాడు. దీనిని తిరిగి మనం మన కుటుంబాలలో పంచుకొని జీవించాలి. మనం పని చేసే చోట, జీవించే చోట, ఈ ప్రేమను పంచాలి.

చివరిగా, జ్ఞానస్నానం ద్వారా, మనం అందరం యేసు గురుత్వములొ పాలుపంచుకొంటున్నాము. కాని, ఈ రోజు గురువులు యేసు గురుత్వములొ ప్రత్యేకముగా పాలుపంచు కొంటున్నారు. కారణం, యేసు కడరా విందులో గురుత్వాన్ని స్థాపించడం. యేసు ఎప్పుడైతే, "దీనిని మీరు నా జ్ఞాపకార్ధముగా జేయుడు" అని పలికాడో అప్పుడు తన శిష్యులకు, మరియు తరతరాలుగా దేవుని పిలుపును అందుకొన్నవారికి యేసు తన గురుత్వములొ పాలుపంచుకొనే విధముగా వారిని ఎన్నుకొన్నాడు. కనుక గురువు పూజా బలిని అర్పిస్తాడు, ఒక సంఘం కాపరిగా ఉంటాడు, ఆధ్యాత్మిక జీవితములో జీవిస్తాడు. కనుక ఈ రోజు మనందరి గురువుల పండుగ. వారికోసం ఈ రోజు ప్రత్యేకముగా ప్రార్ధన చేయాలి. చివరిగా, ఈ పవిత్ర గురువారం మనకు మూడు విషయాలు నేర్పుతూ ఉన్నది. 1. దివ్య సత్ప్రసాదాన్ని ఆరాధించాలి. భక్తి శ్రద్ధలతో పూజలో పాల్గొని క్రీస్తు శరీరములో భాగస్తులం కావటం. 2. ప్రేమలో జీవించడం. 3. క్రీస్తు గురుత్వములొ భాగస్తులైన మన గురువులను గౌరవించి వారు చూపించిన ప్రేమ బాటలో, క్రీస్తు బాటలో, విశ్వాస బాటలో ముందుకు సాగటం. కనుక, ఈ వరాలను దయచేయమని ప్రార్ధిస్తూ, రాబోయే మూడు రోజులు కూడా క్రీస్తు సిలువను అనుసరిస్తూ ఆయన ఉత్థానం వైపు ముందుకు సాగుదాం. ఆమెన్.

Monday, March 25, 2013

పవిత్ర గురువారం (Holy Thursday)

పవిత్ర గురువారం

తపస్కాలము మనలను మనం దైవీకముగా మార్చుకొనుటకు దేవుడిచ్చిన సమయం. అలాంటి తపస్కాలమందు విభూది బుధవారము నుండి మ్రానుకొమ్మల ఆదివారం వరకు ఒక ఎత్తైతే, ఈ చివరి తపస్కాల వారం ఇంకొక ఎత్తు. అటువంటి ఈ తపస్కాల చివరి వారమందు ఉత్థాన పండుగకు ముందు వచ్చు గురువారమును పవిత్ర గురువారముగా పిలవడం ఆనవాయితి.. తపస్కాలమందు పవిత్ర గురువారమునకు ఎంతో ప్రాముఖ్యత కలదు.

నిర్గమకాండము 12: 1-8, 11-14 - పాస్కబలి నియమములు

ఈనాడు ఇస్రాయేలీయులు పరిశుద్ధమైన మగ గొర్రెపిల్లలను చంపి, వాటి రక్తమును వారి ఇంటి గుమ్మములకు పూయవలెనని దేవుడు ఆజ్ఞాపించాడు. అప్పుడు తాను ఐగుప్తు దేశమునందు జనుల తొలిచూలు పిల్లలను చంపునపుడు ఇస్రాయేలీయుల పిల్లలు క్షేమంగా ఉండెదరు. ఇది దేవుని పాస్క బలి అని, పాస్క నియమములను, పాస్క ఒప్పందము గురించి ప్రభువు విడమరచి చెప్పియున్నారు.

ఈ పాస్క గొర్రెపిల్లను ఏ విధముగా తినవలేనో కూడా యెహోవా చెప్పియున్నారు. ఆ నియమములు ఏమనగా:
- తినునపుడు వారి నడుముకు దట్టి ఉండవలెను
- కాళ్ళకు చెప్పులు తొడుగుకొనవలెను
- చేతిలో కర్ర ఉండవలెను
- మాంసమును త్వరగా తినవలెను.

ఈ నియమములను మనము ఒక్కసారి గమనిచినట్లయితే, ఇవన్ని ఎవరో ముఖ్యమైన వారు వచ్చుచున్నపుడు మనలను మనము త్వరితగతిన తయారుచేసుకొంటున్నట్లు గోచరించును. ఆ విధముగా మనము ఎంత ఉత్కంటభరితముగా దేవుని పాస్క గురించి తయారు కావలెనో మనము అర్ధము చేసుకొనవచ్చును. ఏ విధముగానైతే ఒక పాలనాధికారి వచ్చినపుడు మనము ఎంత ఉత్కంటభరితముగా ఉంటామో అంత కన్నా ఎక్కువగా దేవుని పాస్క గురించి ఉత్కంటగా తయారుకవాలనేది దేవుని ఉద్దేశ్యము. అంటే దేవుని పాస్క బలిని ఎంతో ఉత్కంటతోను, దీక్షతోను, ఎదురుచూచు గుణముతోను జరుపుకోనవలెను.

ఈ పాస్క బలి ఐగుప్తీయుల చెరనుండి ఇస్రాయేలీయులను విడుదల చేయుటకు సూచికగా అవగతమగుచున్నది. అదే విధంగా ఈ పాస్క బలి ఎన్నో సంవత్సరముల తరువాత వచ్చు క్రీస్తు బలికి సూచికగాను జరిగినట్లుగా మనము అర్ధము చేసుకొనవచ్చును.

1 కొరి 11: 23-26 - దివ్య సత్ప్రసాద స్థాపనము, పవిత్ర యాజక అంతస్తు స్థాపన

ఏ విధముగా అయితే యెహోవా దేవుడు తన పాస్క బలి నియమములను చెప్పియున్నారో అదేవిధముగా పునీత పౌలుగారు దివ్య సత్ప్రసాద బలి స్థాపన గురించి, బలి ఏ విధముగా జరపాలనే నియమముల గురించి, పవిత్ర యాజక అంతస్తు స్థాపన గురించి మనకు విశదీకరించుచున్నారు.

దివ్య సత్ప్రసాద స్థాపనము

యేసుప్రభు తాను అప్పగి౦పబడనున్న రాత్రి దివ్య సత్ప్రసాద బలి ద్వారా తనను ఏ విధముగా జ్ఞాపకము చేసుకోవలెనో చెప్పియున్నారు. ఈ దివ్య సత్ప్రసాద బలి యేసుప్రభు యొక్క నిజమైన ప్రాణబలికి గుర్తుగా పౌలుగారు చెప్పుచున్నారు. ఈ దివ్య సత్ప్రసాదబలి ద్వారానే మనము ప్రతిదినము ప్రభు చెప్పిన నియమానుసారముగా ఆయన మరణమును స్మరించుకొంటున్నాము. ఈ బలిలో ముఖ్య అంశములు ఏమనగా :

కృతజ్ఞతాబలి

యేసుప్రభు దివ్యసత్ప్రసాద స్థాపనలో మొదటగా దేవునకు కృతఙ్ఞతలు చెల్లించారు. తాను పొందవలసినటువంటి బాధలు తనకు తెలిసినప్పటికీ తాను ముందుగా దేవునకు కృతఙ్ఞతలు చెప్పియున్నారు. అనగా దివ్య సత్ప్రసాద బలి యేసుక్రీస్తు ప్రాణబలిని సూచించినప్పటికీ దేవునికి కృతఙ్ఞతలు చెప్పడము ఎంత ముఖ్యమో తెలుస్తున్నది. అందుకే దివ్య సత్ప్రసాదబలిని కృతజ్ఞతాబలిగను వ్యవహరిస్తారు.

దివ్య (ప్రాణ) బలి

దేవునికి కృతఙ్ఞతలు తెలిపిన తరువాత రొట్టెను తుంచడము ద్వారా తన మరణమును గురించి సంకేతనమును యేసుప్రభు తన శిష్యులకు ఇచ్చియున్నారు. ఈ విధముగా ప్రభు తీసుకొన్న రొట్టె తనకే సూచికగా నిలుచుచున్నది. తాను రొట్టెను తుంచడము ద్వారా తనను తాను ఇష్టపూర్తిగా దేవునికి అర్పిస్తున్నట్లు, తాను ఇష్టపూర్తిగా తన ప్రాణమును ధారపోస్తున్నట్లుగా తన మనస్సును తేటతెల్లము చేసియున్నాడు.

దివ్య రక్తము

భోజనము తరువాత యేసుప్రభు ద్రాక్షరసపు పాత్రను తీసుకొని, అది తాను చిందబోవు రక్తమునకు చిహ్నముగా చెప్పియున్నారు (లూకా 22:20). ఈ రక్తపు చిహ్నము నూతన ఒడంబడికగా యేసుప్రభు చెప్పినవిధముగా పునీత పౌలుగారు అభివర్ణించారు. అందువలన ప్రతి దివ్యబలిపూజలో ద్రాక్షరసము అర్పింపబడునప్పుడు ప్రభు మనందరి పాపములను శుద్ధిచేయుటకు చిందిన దివ్యరక్తమును జ్ఞాపకము చేసుకొనుచుందుము. అంతే కాకుండా ఈ నాటి రెండవ పఠనములో పునీత పౌలుగారు మనకు యేసుప్రభుని రక్తముద్వారా నిత్యమరణము నుండి విముక్తి కలిగినదని చెప్పుచున్నారు. ఎందుకనగా ఇస్రాయేలు సంస్కృతిలో రక్తము జీవమునకు చిహ్నము. యేసుప్రభు తన రక్తమును చిందించుట ద్వారా తన జీవమును స్వచ్చందముగా అర్పించి, తద్వారా మనందరిని నిత్యమరణమునుండి శాశ్వత విముక్తులను చేసారు. యేసుప్రభు రక్తము చిందించుట మనకు మొదటి పటనములో గొర్రె చంపబడుట గుర్తుకు తెచ్చును. ఏ విధముగా ఐతే గొర్రె రక్తము గుమ్మములకు పూయడము ద్వారా ఇస్రాయేలీయుల తొలిచూలు బిడ్డలు రక్షించబాడ్డారో అదేవిధముగా క్రీస్తు యొక్క రక్తము ద్వారా మనందరమూ రక్షించపడ్డామని తెలుస్తున్నది.

నూతన నిబంధన

మనందరికోసం యేసుప్రభు చిందించిన రక్తము దేవుడు మనతో చేసుకొన్న నూతన ఒడంబడికగా ప్రభు చెప్పినట్లుగా పునీత పౌలుగారు చెప్పియున్నారు (1 కోరి 11: 25). ఈ సమయములో పాత ఒడంబడిక గురించి ఆలోచించ వలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. సినాయీ కొండపై యావే ప్రభువు వేంచేసి ఇశ్రాయేలు ప్రజలతో ఒడంబడిక చేసుకొనియున్నాడు. కాని తరువాత ఎన్నోసార్లు ఇస్రాయేలీయులు ప్రభు మాట మీరి, ఒడంబడిక మీరి తప్పు చేయుచుంటిరి. ఐనప్పటికీ ప్రభువు తనదైన కరుణతో ఎన్నోమార్లు వారిని క్షమించారు. చివరికి తన కుమారుడైన క్రీస్తు రక్తమును చిందించి వారితో శాశ్వత నిత్య నిబంధనను చేసుకొనియున్నారు. ఐతే ఈ శాశ్వత నిత్య నిబంధన ఇస్రాయేలీయులకే కాక మానవజాతి అంతటికీ వర్తిస్తుంది. అందువలన ఎవరైతే ఈ నూతన నిత్యనిభందనలో బాప్తిస్మము ద్వారా భాగస్తులగుదురో వారందరితోనూ ప్రత్యేకముగా నిబంధనను చేసుకొంటూ ప్రతిఒక్కరికి నిత్య జీవభాగ్యమును ఒసగుచున్నారు.

పవిత్ర యాజక అంతస్తు స్థాపన

ఈ రోజు ఇంకొక మహత్తర ఘట్టాన్ని కూడా ఆవిష్కరించిన రోజు. అదే పవిత్ర యాజక అంతస్తు స్థాపన. యేసు ప్రభు తను ఆదినుండి యెహోవా దేవుని ప్రధాన యజకుడైనను, తననుతాను యాజకునిగా ఈ లోకానికి పరిచయం చేసినది తనను తాను అర్పించుకొనే. ఆ విధముగా తననుతానే అర్పించుకొని, తనే అర్పకుడుగాను, తనే బలి వస్తువుగాను అయితన జీవిత చరమాంకానికి తెరతీసారు. తద్వారా తన శ్రమల పర్వాన్ని తనదైన మేలి అర్పణ ద్వారా మొదలుపెట్టారు. ఎప్పుడైతే యేసుప్రభు "దీనిని నా జ్ఞాపకార్ధము చేయుడు" (1 కొరి 11: 24-25; లూకా 22:19) అని శిష్యులకు ఆజ్ఞ ఇచ్చియున్నారో అప్పుడు, ఆ సమయమున అపోస్తలులందరూ యేసు వాక్యములద్వారా గురువులుగా అభిషక్తులయ్యారు. తరువాత కాలములో అపోస్తలులు ఎవరినైతే ఎన్నుకోనేవారో వారికి క్రీస్తు యాజకత్వం దయచేయబడినది. అందుచేత ఈ రోజు క్రైస్తవ గురువులందరి గురించి ప్రత్యేకముగా ప్రార్ధించవలసిన సుదినం.

యోహాను 13: 1-15 - శిష్యుల పాదాలను కడుగుట

దేవుడు ఏర్పరచినటువంటి పాస్కపండుగ ముందురోజున, యేసుప్రభు తనయొక్క భోదనలకు, వాక్కులకు కార్యరూపం ఇచ్చాడు. యాజకత్వమునకు నిజమైన నిర్వచనమును తన చేతలతో మనందరికీ చూపించాడు. పునీత పౌలుగారు ఫిలిప్పీయులకు వ్రాసిన లేఖలోని రెండవ అధ్యాయములో చెప్పిన విధముగా దైవప్రతినిధిగా, దైవ సేవకునిగా, ప్రజాసేవకునిగా, దైవకుమారునిగా తన శిష్యులకు దర్శనమిచ్చాడు. ఆ మహాత్కార్యమే శిష్యుల పాదాలను కడుగుట.

తాను దేవుని కుమారుడైనను శిష్యుల పాదములను కడుగుటకు సిద్ధపడగా, పేతురు ఆ దైవీక చిహ్నమును అర్ధము చేసుకోలేక నిరాకరించెను (యోహాను 13:8). అందుకు యేసు "నేను నిన్ను (నీ పాదములను) కడుగనియెడల నాతొ నీకు భాగము ఉండదు" (యోహాను 13:8) అని చెప్పుటద్వారా శిష్యులందరు తన యొక్క కార్యములోను, శ్రమలలోను, మహిమలోను భాగము పంచుకొంటారని చెప్పకనే చెప్పారు. అందుకనే యేసు తన శిష్యులను సేవకులుగా పరిగణింపక స్నేహితులని పిలిచెను (యోహాను 15:15).

మీరందరు శుద్దులు కాదని చెబుతూనే యూద ఇస్కరియోతు కాళ్ళను కూడా యేసుప్రభు కడిగారు. ఎందువలననగా, తాను యుదాతోసహా శిష్యులందరినీ చివరిదాకా ప్రేమించెను (యోహాను 13:1). యుదా తనను అప్పగిస్తాడని తెలిసికూడా అతనిని ప్రేమించెను. యుదాకాళ్ళు కడగడము ద్వారా తనలో యుదాకి కూడా భాగముందని చెప్పకనే చెప్పెను. కాని యుదా ప్రభువు మనస్సుని అర్ధము చేసుకోలేక ఆ భాగమును నిరాకరించి యేసుని రోమనుసైనికులకి అప్పగించెను. ఈ యొక్క కార్యము ద్వారా యేసుక్రీస్తుయొక్క షరతులు లేనటువంటి నిష్కల్మషమైన ప్రేమను అర్ధము చేసుకొనవచ్చును. ఈ విధముగా ప్రభు ప్రేమకు మంచివారు చెడ్డవారు అను తారతమ్యములు లేవని నిరూపించుచున్నారు.

అంతేకాకుండా యేసుప్రభు, తాను ఏవిధముగా చేసెనో తన శిష్యులను కూడా అనగా మనందరినీ అదేవిధముగా చేయుమని ఆజ్ఞను, ఆదర్శమును ఇచ్చెను. తద్వారా మనందరికీ ఒకరిలో ఒకరికి క్రీస్తునందు భాగము కలదని తెలియుచున్నది. ఈ విధముగా ఈ వినమ్ర కార్యం పరుల ప్రేమకు తార్కాణముగా నిలుస్తుందని యోహానుగారు మనకు ఈనాటి సువార్తలో చెప్పుచున్నారు.

చివరిగా క్రీస్తు మొదటి పటనములోని ప్రజలకోసం చనిపోవుగొర్రెగా సూచించబడగా, రెండవ పఠనంలో యజకుడిగాను, బలిఅర్పణగాను సూచించబడగా, సువార్తలో వినమ్రహృదయుడిగా వర్ణించపడ్డాడు. ఈ విధముగా ఈనాటి పఠనాల ద్వారా తిరుసభ మనకు క్రీస్తుని గురించి, క్రిస్తుని ప్రేమ గురించి విపులముగా వివరిస్తున్నది. అనగా యేసుని ప్రేమను ఒక నాణెముగా పరిగణిస్తే, యేసుని యొక్క స్వచ్చందబలి అర్పణ మరియు సేవాపూరిత ప్రేమలను చెరొక పార్శ్వముగా అర్ధము చేసుకొనవచ్చును. అంతేకాకుండా ఈనాటి పఠనాలు, దేవుడు ఇచ్చిన పాస్క పండుగ నియమాలు, దివ్య సత్ప్రసాదక్రమము, క్రీస్తు ఇచ్చిన వినయాదర్శము ఏ విధముగా ఆచరించవలెనో, ఏ విధముగా జ్ఞాపకము చేసుకోవలెనో సూచనాప్రాయముగా తెలియచేయుచున్నాయి. ఈవిధముగా ఈనాటి పఠనాలు ఈ పవిత్ర గురువారము ప్రాముఖ్యత గురించి, ఈ పవిత్ర గురువారమును ఎందుకు భక్తిశ్రద్ధలతో జరుపుకొనవలెనో తెలియచేయుచున్నవి.

Easter Sunday (31 March 2013)

Easter Sunday (31 March 2013) 

Dear brothers and sisters, we have every reason to look with longing for the great feast of Easter as the blessed day when the empty tomb, with the Lord Jesus, "new" man, we too come out, by the Spirit made as "new creatures" . The Apostle John expresses in a remarkable synthesis the meaning of Jesus' Passover, defined as the "pass from this world to the Father. But the contents of this decisive action of Christ is one of love: "... after having loved his own who were in the world, he loved them to the end" (Jn 13:1), through the supreme sacrifice of himself, removing from, through his flesh the law of commandments and ordinances, that he might create in himself of the two, one new man, making peace" (f 2:15). So, the movement of love, that "God sent his Son, born of woman, born under the law" (Gal 4:4), is welded to the immolation, free and total, of the Son of God, precious fruit of the "passage of the Lord" is the birth of a "new man", which runs the original plan of God the Creator: "Let us make man in our image, after our likeness" (Gen 1:26). 

In the joyous contemplation of the wonderful work of God, we are inwardly compelled to sing with Psalmist: "This is the day the Lord has made let us rejoice and be glad in it" (Ps 177:24). But, at the same time, need devout meditation to understand the whole rich depth and novelty of the work of God, which we fully respect. The risen Christ is the new man: this is beautiful and revelation which introduces the second and final creation. Shocking because it is true and real as today, in Jesus and in us, the Lord's Paschal Mystery, mystery of human reprocessing. Because, "if anyone is in Christ, he is a new creature and human; old things are passed away, behold the new has come" (2 Cor 5:17). The new man born and revealed in the Paschal Mystery is the man dead to sin and alive to God in Christ Jesus our resurrection, therefore, begins here: to live without sin. 

Brothers and sisters, we have to consider to revive this Easter day. St. Leo the Great said: "Of course, in the washing of regeneration, men are born new, but they all have the duty to renew daily; liberate from our mortal condition…" 

In the letter to the Philippians, Paul contrasts the life of "enemies of the Cross", the lives of believers and declares: "Our citizenship is in Heaven" (Phil 3:20): he is our home. So, logically, we have to think about the things up there and sweep away everything that prevents. To live is essential and to have a support of this new life, Jesus. Every one needs the Word of God to live in this new life in this world. “Man shall not live on bread alone, but on every word that comes from the mouth of God” (Mt 4:4). “Son of man, eat what is before you, eat this scroll; then go and speak to the people of Israel.” (Ezekiel 3:1) “Then the voice that I had heard from heaven spoke to me once more: Go, take the scroll that lies open in the hand of the angel who is standing on the sea and on the land. So I went to the angel and asked him to give me the little scroll. He said to me, Take it and eat it. It will turn your stomach sour, but ‘in your mouth it will be as sweet as honey. I took the little scroll from the angel’s hand and ate it. It tasted as sweet as honey in my mouth, but when I had eaten it, my stomach turned sour. Then I was told, You must prophesy again about many peoples, nations, languages and kings.” (Rev. 10.8 to 11). And 'The food is for all the children of God because "The Word became flesh" (Jn 1:14) and this meat is said, "Take, eat, this is my body" (Matthew 26:26). Ignorance of Scripture, in fact, is ignorance of Christ (DV 25) – EUCHARIST. “Then he took a cup, and when he had given thanks, he gave it to them, saying, Drink from it, all of you. (Mt 26:27). We have to live the holy mystery of the Eucharist, with the heart and lips in the spirit of the Church, and feed the spiritual life from this inexhaustible source. (PC 6) - CHARITY. And 'the new element, characterizes the Christian religion: “A new command I give you: Love one another. As I have loved you, so you must love one another." (John 13:34). “Yet a time is coming and has now come when the true worshipers will worship the Father in the Spirit and in truth, for they are the kind of worshipers the Father seeks.”(Jn 4:23). What distinguishes the true worshipers of the Father is love: "So if you are offering your gift at the altar and there remember that your brother has something against you, leave your gift there before the altar and go, first be reconciled to your brother and then come and offer your gift" (Mt 5:23-24). The charity is worth the sacrifice. E.S. James speaks of charity as a condition of being disciples: “Religion that God our Father accepts as pure and faultless is this: to look after orphans and widows in their distress and to keep oneself from being polluted by the world” (James 1:27). 

I would like to finish recalling what St. Bonaventure said about St. Francis of Assisi: “People of all ages and of both sexes ran to see and hear the man again given from heaven to the world.”

Happy Easter, dear brothers and sisters, in the company of the Most Holy Mother of the Risen Lord. “Having been buried with him in baptism, in which you were also raised with him through your faith in the working of God, who raised him from the dead (Col. 2:12), and we are witnessing a new life, looking and thinking about the things that are above.

Sunday, March 24, 2013

Easter Triduum: Thursday, March 28, 2013

Easter Triduum: Thursday, March 28, 2013 


The mystery of Easter is an expression of perfect glory of God, is perpetuated in the Eucharistic Sacrifice, the memorial of the death and resurrection of Christ entrusted to the Church, the beloved spouse! With his Body and Blood in the Communion of Christ, we, the faithful grow in mysterious divinization that, through the Holy Spirit, we live in the mystery of love of the Father in the Son and offers us food for our spiritual nourishment! 

Jesus is the Lord of our life who invites us and gives us a great banquet. One of the acts of humility rose from the Last Supper is that “he got up from the meal, took off his outer clothing, and wrapped a towel around his waist. After that, he poured water into a basin and began to wash his disciples’ feet, drying them with the towel that was wrapped around him”. We can therefore, say with our lives like the psalmist, "What shall I render to the Lord for all the goodness to me? However, we know that we are not worthy, pure, and so Jesus insists, "If I do not wash you, you have no part with me." We must obey the Lord, being faithful, making his will. 

Jesus knows our life, our history and knows in which way we are going. At this time, many believers live a relationship with the Father but not in a deep and personal relationship. In the Gospel (Jn 6:56, cf. 15, 4-9) we see that it requires an intimacy between Christ and us "to abide, dwell": "He who eats my flesh and drinks my blood remains in me and I in Him." John Paul II said: "The Eucharist, God's future" - In this light "Heaven on earth". He urged all the Christians not to neglect "this encounter, this banquet that Christ prepares for us in His love. That participation in it together is the most worthy and joyful! It is Christ, crucified and glorified, who comes among his disciples to bring them together into the newness of his Resurrection. It is the culmination of love between God and His people: the sign and source of Christian joy, a stage for the eternal feast.

Wednesday of Holy Week: March 27, 2013

March 27, 2013 (Wednesday of Holy Week) 


The people of God continues to walk, but it is not a simple walk; it is a walk with faith (as did Moses, Isaac, Jacob), and it is we who must choose the best path that leads to the Father as the goal and direction for our salvation. For this, we have to cross the Cross every day of our lives. 

We live in a complicated world, problematic, rationalist, technological, science that dehumanizes. On the other hand, there is lack of health care, employment, housing and basic needs of life and the lack of the Word that is the staple food to sustain a long walk of faith. 

Young people need to discover what the world offers material and virtual, where they spend most of their time, often without personal contact with family and friends without a fruitful relationship that generates life. I am not against technology, but it was created to serve man and not man to be its prisoner. It is almost impossible to live without computer, phone, internet.... We know that millions of people look at virtual and so at least we do not know ourselves. The energy that is used in this should have the power to do the acts of service and charity and all this is along with faith. Many young people immersed in the worldly life are open to drugs, stress, prostitution, lack of sense of natural life. If you do not know where you are going, it makes no sense to walk! Here comes a light to enlighten our reason for walking, the basis of Christian hope. Our faith is not a leap into the darkness! And is the love of a Father who is always with us, always ready to walk beside us and through Jesus, who wanted to be one of us, except sin, who lived our frail humanity and our dreams. We must be optimistic and believe that our gifts and talents frozen in time, should be thawed and invested in building a better community. 

How can I serve my community? The first step is to be self-confident, believing that the Father has loved me, a sinner. God becomes bigger for me, because I recognize myself small and I have to be humble in giving my life for a just cause and solidarity; make my body (voice, hands, feet, my whole being) an instrument of unity and peace and helping those who need it, starting with the first for my family. Recognizing the value of the wisdom of the elders, do not let them live in a world of loneliness! And in other young Christians and non-Christians, to show that they are able to do a lot of work in nursing homes, hospitals, parishes, school, family, together for a cause, a purpose. Protecting the Children, care to grow and discover the value of the Christian faith through the beauty of my eyes. It has been shown that lives in the Christian faith, living a fruitful and harmonious relationship in everyday society. To be close and persevere in a social cause, helping the parish to grow, praying for our pastors and obedience to contribute the faithful, because the pastor is also the bridge of his faithful with Christ in every Mass celebrated every day. We are to be simple and walking the path that is shown by Jesus Christ, who calls us to be different from what the consumer world and seductive offers us the wrong way. In the face of this world, we must answer against the culture of death and those who live far from the Light of Love of the Father of Jesus who was the servant of love, and love is revealed every day for us.

Saturday, March 23, 2013

మ్రాని కొమ్మల (శ్రమల) ఆదివారము, 24 మార్చి 2013


మ్రాని కొమ్మల (శ్రమల) ఆదివారము, 24 మార్చి 2013
యెషయ 50:4-7; ఫిలిప్పి  2:6-11; లూకా 22:14-23, 56 
పాస్కా పవిత్ర వారాన్ని క్రైస్తవులందరూ కూడా ఈ ఆదివారముతో ప్రారంభిస్తూ ఉన్నారు. తపస్సు కాలము పరిశుద్ద సమయముగా చెప్పబడుతుంది. దేవుని ఆశీర్వాదములు నిండుగా పొందుతూ ఉన్నాము. అయితే, ఈ ఆదివారముతో మనం దైవార్చన సం,,లో అతి పవిత్రమైన, ముఖ్యమైన సమయములోనికి ప్రవేశిస్తూ ఉన్నాము. ఈ సమయాన్ని మనం యేసు యెరూషలేములో   ప్రవేశించే ఘట్టాన్ని గుర్తు చేసుకొంటూ ఆరంభిస్తూ ఉన్నాము.

ప్రపంచ చరిత్రలో తప్పుచేసిన అనేక మంది శిక్షించబడటం మనం చదువుకొని యున్నాము. చాలా మంది సిలువ మరణాన్ని కూడా పొందియున్నారు. అనేక శతాబ్దాలుగా కొన్ని దేశాలలో సిలువపై మరణ దండన విధించడం అనేది తరచుగా జరుగుతూ ఉంది. అయితే, ఇలా సిలువపై మరణించిన వారి గురించి కాని, శిక్షను పొందిన వారి గురించి కాని, మనం ఎక్కువగా మాట్లాడుకోము, చర్చించుకోము. కాని ఈ సిలువపై మరణించిన ఒక వ్యక్తి గురించి ఈనాడు ప్రత్యేకముగా ధ్యానము చేసుకొంటున్నాము. ఆ వ్యక్తి మరణాన్ని స్మరించు కొంటున్నాము. అతడే నజరేయుడైన యేసు ప్రభు. ఈ రోజు తిరుసభ ప్రత్యేకముగా యేసు శ్రమల, మరణ ఘట్టాలను చదువుకొని ధ్యానించు కొంటున్నాము.

ఈనాటికి కూడా మనం ఆయనను గురించి తలంచి, ఆయన శ్రమలను, మరణాన్ని గురించి మాట్లాడు కొంటున్నాము. ఆయనే దేవుని ఏకైక కుమారుడు. ఈ లోకానికి ఒక చిహ్నాన్ని, ప్రేమ చిహ్నాన్ని ఇవ్వడానికి, ఈ లోకానికి రక్షణను, విమోచనమును ఇవ్వడానికి, తన తండ్రి చిత్తం ప్రకారముగా శ్రమలను, సిలువ మరణాన్ని అనుభవించాడు, భరించాడు.

ఆయన తన జీవితాన్ని సర్వ మానవాళి కోసం సమర్పించాడు.  దైవ కుమారుడిగా దేవుని ప్రేమను గురించి మాట్లాడాడు. ఆ ప్రేమతోనే అనేక మందికి స్వస్థతను, ఆరోగ్యాన్ని ప్రసాదించాడు. ఆ ప్రేమ కారణం చేతనే దేవుని కరుణను, ఓదార్పును పంచి పెట్టాడు. చివరికి ఆ ప్రేమ కారణముగానే, శ్రమలను, సిలువ పాటులను తన పూర్తి స్వేచ్చతో అంగీకరించి, మన దరికి కూడా నిజమైన ప్రేమ ఎలా ఉండాలో చూపించాడు. ఈ చిహ్నాన్నే యేసు సిలువ, శ్రమల పాటుల ద్వారా ఇస్తూ ఉన్నాడు.

మానవుని జీవితం, వెలుగు చీకటిల మధ్య ఒక సమరముగా చూస్తూ ఉన్నాము. కష్ట సుఖాలు కావడి కుండలు అంటారు. అవి అందరి జీవితాలలో ఒక భాగం ఈ కష్ట సుఖాలు అనేక రకాలుగా మనకు తారస పడతాయి. అయితే యేసు ఈ లోకానికి వచ్చింది మనకు కష్టం రాకుండా ఆపడానికి కాదు. ఆయన వచ్చింది మన కష్టాలలో పాలు పంచుకోవడానికి, మన కష్టాలలో మనతోఉండటానికి, మనతో జీవించడానికి, మన మధ్య జీవించడానికి, తన సన్నిధానముతో మనలను నింపడానికి.  ఆయన మనలో ఎల్లప్పుడూ ఉంటాడు. ఆయన మనతో ఉండుట వలన, మనం శక్తిని, బలాన్ని పొందుతూ ఉన్నాము.

కనుక, మనం ఎక్కడ ఉన్న ఎలా ఉన్న, క్రీస్తు వైపు చూడటానికి ప్రయాస పడదాం! క్రీస్తు మనలను తన వెలుగులోనికి, ఉత్తాన పండుగ సంతోషములోనికి ఆహ్వానిస్తూ ఉన్నాడు. ఆయన ఆహ్వానాన్ని అందుకొని, ధైర్యముగా ముందుకు సాగుదాం.

యేసు యేరుషలేము పట్టణ మార్గాన్ని ఎంచుకొని, ఆ పట్టణ ములోనికి ప్రవేశిస్తూ ఉన్నాడు. ప్రజలు ఆయనకు జయ జయ ధ్వానాలు పలికారు. అయితే, యేసు యేరుషలేము ప్రయాణాన్ని ఈనాడు మనదరి జీవితాలలో పోల్చుకోవాలి. ఈ లోకాన్ని రక్షించడానికి యేసు ఎన్నుకున్నది యేరుషలేము మార్గము. అయితే ఈ మార్గమే ఆయనను సిలువ మరణానికి గురి చేసింది. ఈనాడు యేసు తన రక్షణ కార్యాన్ని ఈ లోకములో కొనసాగించ డానికి, జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రతీ బిడ్డను ఎన్ను కొంటున్నాడు. యేసు ఏవిధముగా యేరుషలేము పట్టణములో ప్రవేశించాడో, అదే విధముగా మనందరి హృదయాలలో ప్రవేశిస్తూ ఉన్నాడు. ఆయన మన జీవిత బాటలో ప్రయాణిస్తూ ఉన్నాడు. మనం ఎలాంటి స్థితిలో ఉన్న, ఆయన మన చెంతకు వస్తూనే ఉంటాడు. ఆయన మనతోనే ఉన్నాడు. ఎల్లప్పుడూ అందుబాటులో ఉన్నాడు. కనుక మన కష్ట బాధలను ఆయనతో పంచుకొందాం. ఈ పవిత్ర వారములో ఆయనతో ఎక్కువ సమయాన్ని గడపటానికి ప్రయత్నిద్దాం. ఆయన మనలను ఎన్నటికి మోసం చేయడు. కారణం, ఆయన మన తండ్రి మరియు ఆయన ప్రేమ స్వరూపుడు.
Fr. Inna Reddy Allam OFM Cap.

Friday, March 15, 2013

ఐదవ తపస్కాల ఆదివారము, 17మార్చి 2013


ఐదవ తపస్కాల ఆదివారము, 17మార్చి 2013
పఠనాలు: యెషయా 43:16-21; ఫిలిప్పీ 3:8-14; యోహాను 8:1-11

క్రీస్తులో నూతన జీవితం 

పవిత్ర వారానికి ఒక వారం దరిలో మాత్రమే ఉన్నాము. పవిత్ర వారములో క్రీస్తుని శ్రమలు, మరణము మరియు ఉత్థానము ద్వారా దేవుని యొక్క ప్రేమను ధ్యానిస్తూ ఉంటాము. తపస్కాలములో ప్రత్యేకముగా దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని, ఆయన ప్రేమను అనుభవిస్తూ ఉన్నాము. మనం చేయవలసినదెల్ల, మనలను మనం మార్చుకొని దైవాను చిత్తముగా జీవించడం. ఆయన యందు మన బలహీనతలను అంగీకరించి, ఆయన మాత్రమే మనకు రక్షణ ఇవ్వగలడని విశ్వసించాలి. తపస్కాలం ఓ ఆనందకరమైన కాలం, ఎందుకన, క్రీస్తు ఉత్థాన మహిమలో, ఆనందములో ఆశీర్వాదములొ భాగస్తులమవుటకు మనలను మనం సిద్ధపరచుకొను కాలం. మనం ఎంతటి పాపాత్ములమైనను, ప్రభువు మనలను క్షమించుటకు సిద్దముగా ఉన్నాడు. అందుకు ఉదాహరణ ఇనాటి సువిషేశములో విన్నట్లుగా వ్యభిచారమున పట్టుబడినదని ప్రభువు చెంతకు తీసుకొని రాబడిన స్త్రీని ప్రభువు సంపూర్ణముగా క్షమించడమే!

మొదటి పఠనములో దేవుడు ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు చేసిన కార్యాలను, చూపిన ప్రేమను చూస్తూ ఉన్నాము. ఇశ్రాయేలును సృజించాడు. మోషే నాయకత్వములో, వారిని వాగ్దత్త భూమి వైపుకు నడిపించాడు. ఎర్ర సముద్రాన్ని చీల్చి, ఫరో సైన్యాన్ని నాశనము చేసి, ఈజిప్టు బానిసత్వము నుండి కాపాడాడు. పాపములో పడిన ప్రతీసారి, తన ప్రజలను సరిచేసి కాపాడుకొన్నాడు.

అయితే, గతాన్ని చూడక, ముందుకు సాగిపోవాలని యెషయా ప్రవక్త ద్వారా తెలియ జేస్తున్నాడు. గతం ఎప్పుడు కూడా మన మనస్సులను మూసివేసి, ప్రస్తుతం ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చూడకుండా చేస్తుంది. అందుకే ప్రభువు ఇలా అంటున్నాడు: "మీరు పూర్వపు సంగతులను జ్ఞప్తికి తెచ్చుకోనక్కర లేదు. ప్రాత సంఘటనలను తలచుకోనక్కరలేదు" (యెషయ 43:18). "ఇప్పుడు నేనొక నూతన కార్యమును చేసెదను" (యెషయ 43:19) అని వాగ్దానం చేసి యున్నాడు. అనగా దేవుడు ఎప్పుడు కూడా మనకోసం నూతనత్వాన్ని సృష్టిస్తూ ఉంటాడు. నూతన అవకాశాలను కల్పిస్తూ ఉంటాడు.

రెండవ పఠనములో కూడా, పునీత పౌలుగారు ఫిలిప్పీయులకు వ్రాసిన లేఖలో, గతాన్నుండి బయట పడాలని తెలియ జేస్తున్నాడు. పౌలుగారు, క్రీస్తును మాత్రమే పరిగనిస్తున్నాడు. మిగతా వాటన్నింటిని, ముఖ్యముగా గతాన్ని చెత్తగా భావించాడు. "నా ప్రభు యేసు క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానమునకై నేను సమస్తమును పూర్తి నష్టముగానే పరిగణించుచున్నాను. ఆయన కొరకై నేను సమస్తమును విడనాడితిని. క్రీస్తును తెలిసి కొనవలెనని, ఆయన పునరుత్థాన ప్రభావమును అనుభవింపవలెనని నా వాంఛ (ఫిలిప్పీ 3:8,10). పౌలుగారు పరిపూర్ణతను వెదకుటలో ఒక  పరిసయునివలె ధర్మశాస్రమును విధేయించాడు. కాని, చివరికి క్రీస్తులో ఆ పరిపూర్ణతను కనుగొన్నాడు. అప్పుడు క్రీస్తుకై సమస్తమును విడనాడాడు. క్రీస్తును పొందడం అనగా కేవలం జ్ఞానమును కలిగి యుండుట మాత్రమే గాక, క్రీస్తుతో వ్యక్తిగత అనుభూతిని కలిగి యుండటము. క్రీస్తుతో వ్యక్తిగత అనుభూతిని పొందియున్నప్పుడు, మన శ్రమలన్ని కూడా ఆశీర్వాదాలుగా మారతాయి.

మనలను మనం ప్రశ్నించుకొందాం:

1. తండ్రి యెహోవా దేవుడు మనకు గతములో ఎన్నో చేసాడని, అలాగే మన కొరకు ప్రతీ క్షణం నూతనత్వాన్ని సృష్టిస్తున్నాడని విశ్వసిస్తున్నామా?
2. ఆ తండ్రి దేవుడు సృష్టించిన ఆ నూతనత్వం క్రీస్తునిలో మన జీవితం అని విశ్వసిస్తున్నామా?
3. ఆ క్రీస్తు కొరకు సమస్తమును విడనాడుటకు సిద్దముగా ఉన్నామా?
4. పౌలుగారివలె, క్రీస్తు పునరుత్థాన ప్రభావమును అనుభవింపవలెనను వాంఛను కలిగి యున్నామా?

ఈనాటి సువిశేష పఠనమును ధ్యానిద్దాం:

వ్యభిచారమున పట్టుబడిన స్త్రీని (యోహాను 8:1-11) యేసు చెంతకు తీసుకొని వచ్చిన సన్నివేశం. ఈ సన్నివేశాన్ని చదివినప్పుడు లేదా విన్నప్పుడు మొట్టమొదటిగా, ఇతరులపై తీర్పు చేయరాదని గుర్తించాలి. ఇతరులలో తప్పులను వెదకి వారిని నిందించడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ ఉంటాము! అలాగే, మన ఈ ప్రస్తుత సమాజములో స్త్రీ పట్ల ఎన్నో అన్యాయాలు, అత్యాచారాలు జరుగుతున్నాయి. స్త్త్రీని గౌరవించడం నేర్చుకోవడం ఎంతైనా అవసరం ఉన్నది! ఈ సన్నివేశములో, ఒకవైపు ధర్మశాస్రబోధకుల కుటిల బుద్ధి మరో వైపు యేసయ్య క్షమాగుణం. ఆ స్త్రీ ద్వారా, ప్రభువును ఇరకాటములో పెట్టాలని చూసారు. "మీలో పాపము చేయని వాడు మొట్టమొదట ఆమె మీద రాయి వేయవచ్చును" అని చెప్పి వారికి బుద్ది చెప్పాడు. అలాగే ఆ స్త్రీతో, "ఇక పాపము చేయకుము" అని చెప్పియున్నాడు.

ఈ సన్నివేశాన్నుండి, మనము నేర్చుకోవలసినది ఎంతో ఉన్నది:

1. ప్రభువును నిందించేవారు, ఆయనను దూషించేవారు, ఆయనను పరిహసించేవారు తప్పక ఒడిపోయెదరు.
2. ప్రభువు తప్పక క్షమిస్తాడు. అయితే మనలో తప్పకుండ ఉండవలసినది పశ్చాత్తాపం. ఆ స్త్రీ పశ్చాత్తాపముతో చివరి వరకు ప్రభువు క్షమకొరకు వేచియున్నది కనుక ఆమె ప్రభువు క్షమను పొందియున్నది. పుణ్య స్త్రీగా జీవించినది. ప్రభువు అందరిని క్షమిస్తాడు. ఆమెను నిందించడానికి ఎంతో మంది వచ్చారు. అందరూ పాపాత్ములే. ఎప్పుడైతే ప్రభువు వంగి నేలమీద వ్రేలితో వ్రాయసాగెనో మరియు ప్రభువు మాటలు విని అచ్చట ఉన్నవారు పెద్దలు మొదలుకొని ఒకరి వెంట ఒకరు వెళ్లి పోయారు. వారి పాపాలను ప్రభువు బట్టబయలు చేసినను వారిలో ఒక్కరు కూడా పశ్చాత్తాప పడలేదు. ఆ పాప జీవితానికే తిరిగి వెళ్లి పోయారు. పశ్చాత్తాప పడియుంటే, ప్రభువు తప్పక వారిని క్షమించియుండేవాడు, వారికి నూతన జీవితాన్ని ఒసగియుండేవాడు. మనము కూడా మన పాపాలకు పశ్చాత్తాప పడదాం. క్షమించుటకు, నూతన జీవితాన్ని, హృదయాన్ని ఇచ్చుటకు ప్రభువు ఎప్పుడూ సిద్ధమే.

3. ఎవరిపై తీర్పు చేయరాదు. వారి పరిస్థితి ఏమిటో మనకు తెలియదు. నిజమైన తీర్పరి దేవుడు మాత్రేమే. ఇతరులు పశ్చాత్తాపపడి, మారుమనస్సు పొంది ప్రభువు సన్నిధిలో జీవించులాగ చేయగిలిగితే మనం నిజముగా అదృష్ట వంతులమే! ప్రభువు మనలను ఆశీర్వదిస్తారు.
4. వ్యభిచారం మహాపాపం. ఆ స్త్రీ ఏ పాపము చేయలేదని ప్రభువు శిక్షించలేదు. కాని, ఆమెలో పశ్చాత్తాపాన్ని చూసి ఆమెను క్షమించాడు. "ఇక పాపము చేయకుము" అని చెప్పి వ్యభిచారం పాపం అని చెప్పాడు. శారీరక వాంఛలకు లోను కాకూడదన్నదే పౌలుగారి బోధనలలో కూడా చూస్తున్నాం.
5. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లుగా, ప్రభువుతో వ్యక్తిగత అనుభూతిని కలిగియుండుట మన జీవితాన్ని మారుస్తుంది. ప్రభువుతో ఒకసారి వ్యక్తిగత అనుభూతిని పొందినట్లయితే, మనం ఎప్పటికీ పాపములో ఉండము. క్రీస్తులో ఓ నూతన జీవితాన్ని జీవిస్తాం. దీనికి ఉదాహరణ, పునీత పౌలుగారు మరియు వ్యభిచారమున పట్టుబడిన స్త్రీ. మనకు కూడా అలాంటి అనుభూతి ప్రభువుతో ఉండాలి. అప్పుడు మన జీవితాలలో నిజమైన మార్పును చూస్తాం.

Thursday, March 7, 2013

నాలుగవ తపస్కాల ఆదివారము, 10 March 2013


నాలుగవ తపస్కాల ఆదివారము, 10 March 2013
యెహోషువా 5: 9a, 10-12; 2 కొరింతు 5:17-21; లూకా 15:1-3, 11-32

తపస్కాలములోని నాలుగవ ఆదివారముతో, పాస్కా పండుగకు మనం మరింత చేరువయ్యాము. ఈ సమయములో, మనం మరింతగా దృష్టి సారించవలసినది, మన పాప జీవితానికి పశ్చాత్తాపపడి, పాస్కా పండుగకు సిద్ధపడటము.

బాప్తిసంద్వారా దైవపుత్రులముగా చేయబడినాము. మరియు క్రీస్తునిలో నూతన సృష్టిగా చేయబడినాము.  దైవ బిడ్డలముగా, మన జీవితములో ఎల్లప్పుడూ నిజమైన ఆనందము కొరకు వెదకాలి. క్రీస్తు ఆనందానికి సూచిక. ఇశ్రాయేలు ప్రజలు వాగ్దత్త భూమికి చేరుకొన్నప్పుడు, దేవుని యొక్క ఆనందాన్ని అనుభవించారు. పౌలుగారు నిజమైన ఆనందం క్రీస్తులో పొందుతాము అని చెప్పియున్నారు.

నిజమైన వెలుగును, ఆనందాన్ని పొందాలంటే, ఈజిప్టులాంటి పాపదాస్యమునుండి బయటపడాలి. ఎర్రసముద్రములాంటి శోధనలను దాటాలి. ఇశ్రాయేలు ప్రజలు ఆ ఆనందాన్ని పొందడానికి 40 సం,,లు పట్టింది. మనం ఈనాడు 40 రోజుల తపస్కాలములో ఉన్నాము. మనం ఎంతవరకు ఆ ఆనందానికి చేరువయ్యామో ఆలోచిద్దాం!

ఈనాటి సువిశేష పఠనములో "తప్పిపోయిన కుమారుని" కథను ప్రభువు చెప్పడం వింటున్నాము. దుడుకువాడైన చిన్నవాడు, ఈ లోకములో సంతోషాన్ని వెదకడం కోసం, తన ఆస్తిని తీసుకొని, తండ్రినుండి దూరముగా వెళ్ళిపోయాడు. తన దగ్గర ఉన్న ధనములో సంతోషం ఉంటుందని భావించాడు. తనను మోసం చేసిన స్నేహితుల దగ్గర ఆనందం ఉంటుందని భావించాడు. కాని, నిజమైన ఆనందం అతను ఎక్కడా పొందలేక పోయాడు.

మనము కూడా, అప్పుడప్పుడు ఇలాగే ప్రవర్తిస్తూ ఉంటాము. కుటుంబ సభ్యులకన్న, నిజమైన ఆనందము, ఆధ్యాత్మిక విషయాలకన్నా, మనకు వచ్చే ఆస్తిపై ఎక్కువగా శ్రద్ధ చూపిస్తూ ఉంటాము. దాని కొరకై ఏమైనా చేయడానికి సిద్ధ పడుతూ ఉంటాము. మన చుట్టూ ఉన్న చెడు పరిస్థితులను, చెడు స్నేహాలను గమనింపక, వాటిలో నాశనమై పోవు చున్నాము.

ఈ కథలో, ఒక తండ్రి, మన పరలోక తండ్రి ప్రేమను చూస్తున్నాము. లోక వ్యామోహాలలో, పాపములో పడిన తన బిడ్డలు మారుమనస్సు పొంది, తిరిగి తన చెంతకు రావాలని ఎంతో ఆశతో ఎదురు చూస్తున్న తండ్రి దేవుని చూస్తున్నాము. తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మన గతాన్ని గాని, మన పాప జీవితాన్ని గాని ప్రశ్నింపక, మనలో ఉన్న మారు మనస్సు, పశ్చాత్తాప హృదయాన్ని మాత్రమే చూసి, తన హక్కున చేర్చుకొనే తండ్రిని, మరియు తిరిగి తన కుటుంబములో పూర్వ వైభవాన్ని ఒసగడానికి చేతులు చాచి, ఎదురు చూస్తున్న తండ్రి దేవుని చూస్తున్నాము. ఇలాంటి గొప్ప, అనంతమైన ప్రేమ కలిగిన తండ్రి ఒడిలో ఒదిగిపోవడానికి ఈ తపస్కాలం మంచి సమయం.
మనం చేయవలసినదల్లా, దుడుకు చిన్నవానివలె, తండ్రికి, కుటుంబాలకు దూరమై, బిజీ బిజీగా ఉన్న మనం, ఎన్నో సమస్యలతో ఉన్న మనం, ఒక్కసారి ఆగి, ఆత్మ పరిశీలన చేసికొందాం. ఎందుకు నా జీవితం ఇలా ఉన్నది? ఎందుకు నాలో ఆధ్యాత్మిక లేమితనం? మనం అందరం పాపాత్ములమే. మనలో పశ్చాత్తాపం కలగాలి. అప్పుడే, తండ్రి యొద్దకు చేరుకోగలం.

ఈ కథలో, నాకు నచ్చినది, తండ్రి తన పెద్ద కుమారునితో చెప్పిన మాట: "నాకున్నదంతయు నీదే కదా". మనతో కూడా ప్రభువు ఈ మాటను అంటున్నారు. ఏవిధముగానైతే, తండ్రి బయటకు వచ్చి, చిన్న కుమారుని ఆహ్వానించాడో, అదేవిధముగా, పెద్ద కుమారుడు అలిగినప్పుడు కూడా, తండ్రి బయటకు వచ్చి ఆహ్వానించాడు, పండుగలో పాలుగొనమని పిలిచాడు. మన నిజమైన ఆనందం ఇదే: "నాకున్న దంతయు నీదే."

మనం కూడా, మన జీవితములో, ఇతరులు మనకన్న ఎక్కువ అనే భావనతో ఉంటాము. ఈ భావనతో, పెద్ద కుమారుని వలె, మనలో మనం భాదపడుతూ ఉంటాము. దేవుని దృష్టిలో అందరం సమానులమే. అందరం ఆయన సృష్టియే, అందరం ఆయన బిడ్డలెమే! మనమే, ఆస్తి, కులం, మతం, భాష, ప్రాంతం, రంగు మొ..గు వాటితో, ఎక్కువ, తక్కువ అనే భావనలతో జీవిస్తున్నాం! ఇది సరైనది కాదు! ఎవరు ఎక్కువ, ఎవరు తక్కువ అనే భావనతో జీవింపక, అందరినీ సమానత్వముతో గౌరవిస్తూ, మనలో ప్రేమించే శక్తిని బలపరచుటకు ప్రయత్నిద్దాం!

ప్రభువు, తప్పిపోయిన కుమారుని కథ ద్వారా, మన జీవితాన్ని మార్చుకోవడానికి అవకాశం ఉన్నదని తెలియ జేస్తున్నారు. పాత జీవితాన్ని విడచి పెట్టి, క్రీస్తు అయిన క్రొత్త జీవితములోనికి వచ్చే గొప్ప అవకాశం ఉన్నది. ఎప్పుడైతే, దేవునివైపు మరలాలి అని అనుకొంటామో, అది దేవునికి మనపై ఉన్న ప్రేమను సూచిస్తుంది. ఎందుకంటే, మనలో ఎవరినీ కోల్పోవడం ఆయనకు ఇష్టం లేదు.

ఆయన మనకోసం ఎప్పుడూ ఎదురు చూస్తూ ఉంటాడు. ఆయన దరికి వచ్చిన మనలోని పాపాలను కడిగి వేస్తాడు. మారు మనస్సు-పశ్చాత్తాపం చెందుదాం. పాస్కా పరమ రహస్యాన్ని నిజమైన ఆనందముతో కొనియాడటానికి సంసిద్దులమవుదాం!

Little brother gopu

తపస్కాల మూడవ ఆదివారము, మార్చి 3, 2013

తపస్కాల మూడవ ఆదివారము, మార్చి 3, 2013

పఠనములు: నిర్గమ 3:1-8అ,13-15; 1 కొరింథి 10:1-6,10-12; లూకా 13:1-9.

పిలుపు - మలుపు


"ఆయన పిలుస్తాడు
పిలుపుతో మలుస్తాడు
మరలిన వారికి బయలు పరుస్తాడు
వారు ప్రతీ అడుగులో బలపరుస్తాడు."

తపస్కాలములోని 3 వ ఆదివారమున ప్రభువు మనకు ఇచ్చు సందేశమిదే!


ఈనాటి మొదటి పఠనమునందు ప్రభువు మోషేను తన పని కొరకు, తన ప్రజల కొరకు, వారి విముక్తి కొరకు ఎన్నుకొంటున్నాడు. మోషే యొక్క బలహీనతలను తెలిసికూడా అతనిని తన పని కొరకు ఎన్నుకొంటున్నాడు. బలహీనుడైన మోషేను, బలపరచి తన ప్రజల యొద్దకు పంపుతున్నాడు. ఎందుకంటే, బలహీనుడైన అతడే తన ప్రజల బలహీనతలను బాగా అర్ధం చేసుకోగలడని ప్రభువు యొక్క నమ్మకం. పిలచిన అతన్ని మలస్తున్నాడు, తన సేవకుడిగా మార్చుకొంటున్నాడు. అతనికి తోడుగా ఉంటానని వాగ్దానం చేస్తున్నాడు. "బలహీన సమయమందు బలపరచుటకు నేనున్నాను" అని ధైర్యమును నూరి పోస్తున్నాడు. అందుకే, తనను తాను ఉన్నవాడుగా బయలు పరచుకొంటున్నాడు. అందుకే, "నా ప్రజల బాధను చూచాను, వారి ఆక్రందనను విన్నాను, వారు వేదనను తెలుసుకొన్నాను" అని పలుకుతున్నాడు.

బాధలలో ఉన్న తన ప్రజలకు ప్రేమతో స్నేహాస్తాన్ని అందిస్తున్నాడు. మోషే ద్వారా, వారిని తిరిగి తన అక్కున చేర్చుకొనడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. పెక్కు విధములుగా, పెక్కు మార్లు (హెబ్రీ 1:1) తన జనులు తనతో ఉండాలని ఆశించి, వారిని పిలుస్తున్నాడు.

రెండవ మరుయు సువార్త పఠనములలో ప్రభువుయొక్క పిలుపును, ఆ పిలుపును పెడచెవిన పెడితే జరిగే ఫలితం తెలియజేయబడినది. రెండవ పఠనములో పౌలుగారు కొరింతు ప్రజలను హెచ్చరిస్తున్నారు. ఉదాహరణగా, ఇశ్రాయెలీయులలోని కొందరిని ప్రస్తావిస్తున్నారు. వారు ప్రభువు నీడలో రక్షణను అనుభవించారు. అడ్డముగానున్న ఎర్ర సముద్రమును ప్రభువు అండతో, మహిమతో దాటారు. నమ్మశక్యం కాని విధముగా, శిలనుండి నీటిని త్రాగారు. ప్రేమతో ప్రభువు చేసిన ఇన్ని అద్భుత కార్యములను చూసి కూడా వారు తమ మనసులను, మార్గములను మార్చుకోలేదు. వారి హృదయ కాఠిన్యమును చూచి ప్రభువు సంతోషించలేదు. అందుకే వారి ప్రేతములు ఎదారినందు చెల్లా చెదరయ్యాయి (1 కోరింతి 10:5).

ఇదే సందేశాన్ని ప్రభువు సువార్త పఠనములో తిరిగి వక్కాణిస్తున్నారు (లూకా 13:5). హృదయ పరివర్తనం అనే ఫలం కొరకు ఆయన ఎదురు చూస్తున్నాడు. మనలనుండి ఆయన ఆశిస్తున్నాడు. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా వారు అంజూరపు చెట్టువలె తీసుకొనే వారిగా మాత్రమే ఉన్నారు తప్ప ఇచ్చే వారిగా మారలేదు.

మనం ఎలా ఉన్నాము? ఒకసారి హృదయపు లోతులలో పరిశీలించుకొందాం!

ఇచ్చే వారిగా, ఫలించే వారిగా ఉన్నామా?
లేదా పొందే వారిగా మాత్రమే ఉన్నామా?
మన మార్పు కొరకు, ప్రభువు ఎదురు చూస్తున్నారు.

ఎందుకంటే, ప్రభువు "ఎవరును వినాశనము కావలెనని కోరడు. అందరు పాపమునుండి విముఖులు కావలెనని ఆయన వాంఛ (2 పేతురు 3:9)." ఎవడు చనిపోవుట వలన ఆయన సంతొషించడు. పాపమునుండి వైదొలగి బ్రతుకుటయే ఆయన మననుండి ఆశించునది (యెహెజ్కెలు 18:32).

మనం సువార్త పఠనములో విన్నట్లుగా ప్రకృతి విపత్తులు సంభవించినప్పుడు, ప్రమాదాలు జరిగినప్పుడు, వాటిలో నశించువారు, లేదా నష్టపోయిన వారు పాపులా? కాదా? అని ఆలోచించడం మాని, అవి మనకు ఎటువంటి సందేశాన్ని, మననుండి ఎటువంటి ప్రతిచర్యను, మనకు ఎటువంటి హెచ్చరికను ఇస్తున్నాయో తెలుసుకోవాలి. ఎటువంటి మార్పును ప్రభువు మననుండి కోరుకొంతున్నాడో తెలుసు కోవాలి (1 కొరింతి 10:11-12). 

అలా తెలుసుకొని, మన మార్గాన్ని మార్చుకొని, తన వైపుకు మరలమని ప్రభువు మనలను పిలుస్తున్నాడు. మలపుకోరే, ఆ పిలుపు సందేశం మనకు వినబడిందా?

Fr. John Antony Polisetty OFM Cap
Germany